Manuel Rivas

LA NUEVA NOVELA DE MANUEL RIVAS, PREMIO NACIONAL DE LAS LETRAS ESPAÑOLAS 2024. Un noir que aborda el poder, la violencia, la corrupción, la defensa de la naturaleza y las relaciones humanas. «Para el

La novela del narcotráfico en Galicia. Por el autor ganador del Premio Nacional de las Letras Españolas 2024.Todo es silencio relata cómo los círculos del crimen rodean y corrompen, no siempre con éxito, el extraño duende de la condicion humana.Cuando al hablar te juegas la vida, todo es silencio.En Noitia, en la costa atlantica, hubo un tiempo en que las redes del contrabando, reconvertidas al narcotrafico, alcanzaron tanta influencia que estuvieron muy cerca de controlarlo todo: el poder social, las instituciones, la vida de sus gentes.Fins, Leda y Brinco exploran la costa a la busqueda de lo que el mar arroja tras algun naufragio, el mar es para ellos un espacio de continuo descubrimiento. El destino de estos jovenes estara marcado por la sombra odiosa y fascinante a un tiempo del omnipresente Mariscal, dueño de casi todo en Noitia.Manuel Rivas, con una prosa incisiva que tan pronto es mar en calma como embravecido, da forma a un universo fronterizo en el que los silencios van moldeando a cada uno de los protagonistas.

«Verdaderas piezas maestras de nuestra narrativa contemporánea. Y eso muy pocos escritores lo consiguen.»Diario 16Por Manuel Rivas, Premio Nacional de las Letras Españolas 2024.Premio de Narrativa To

LA NUEVA NOVELA DE MANUEL RIVAS, PREMIO NACIONAL DE LAS LETRAS ESPAÑOLAS 2024.Un noir que aborda el poder, la violencia, la corrupción, la defensa de la naturaleza y las relaciones humanas.«Para ello

Dezaseis narracións que enxergan o milagre do mundo no soño dun saxofonista ou na brancura luminosa do leite fresco.

O lapis do carpinteiro é unha historia de amor, melancolía e liberdade. Un grande amor en tempo de guerra e posguerra que chega ós nosos días entre Marisa Mallo, unha fermosa moza de Fronteira, filla

Cuando todo se derrumba, cuando el mal se erige en sistema y la crueldad en norma, ¿puede un lápiz salvar el mundo? Una novela de Manuel Rivas, Premio Nacional de las Letras Españolas 2024. «He apren

«Verdaderas piezas maestras de nuestra narrativa contemporánea. Y eso muy pocos escritores lo consiguen.»Diario 16 Por Manuel Rivas, Premio Nacional de las Letras Españolas 2024. Premio de Narrativa

Bala Perdida é o derradeiro pirata do Atlántico Norte, un capitán escrupuloso que anda acompañado dun corvo e dun grupo de bravos mariñeiros. Para resolver unha misteriosa abordaxe na máxica Costa da Morte, Bala Perdida busca a axuda dunha moza xornalista que so da noticias bonitas.

Immerso nella sordida atmosfera di un bordello della provincia di Vigo, un vecchio rievoca i suoi trascorsi di carceriere durante la guerra civile spagnola. Una galleria di iniquita ancor prima che di volti: le detenzioni arbitrarie, i maltrattamenti, le percosse, i prelevamenti notturni. Dentro le mura del carcere decide della vita e della morte dei prigionieri il caporalmaggiore Herbal. Questi non e cattivo, anzi, a modo suo e forse un uomo giusto, ma ligio ai regolamenti. A un certo punto, pero le vite dei due si dividono: l'uno, dopo quindici anni di carcere, si trasferisce in Messico; l'altro abbruttito dalla vita di caserme e carcere, finisce a sua volta in prigione per aver ucciso un uomo...

Na casa do avó do pequeno Simón, un día de festa apareceu dacabalo dunha avestruz o Chancho Colorao, un home robusto, moi fachendoso, vestido de traxe e botas de montar. Mais, cando Simón deulle por sorpresa unha puñada ao sombreiro do xiganton, o sombreiro non foi caer no chan, deu unha reviravolta no ar con moito xeito, saiu voando e botouse a cantar: "liroliro, liroliro". "E o sombreiro Chichiriteiro", berrou con alegria o avo de Simon. Mentres todos ficaban apampados, Simon foise correndo detras de sombreiro tan especial, a correr, a correr por leiras, prados, soutos e camiños. Asi arrinca O sombreiro Chichiriteiro, o primeiro conto de Manuel Rivas para lectores miudos, ilustrado poal xenial Patricia Castelao. Unha historia de amizade dun sombreiro moi especial, o Chichiriteiro, e dun neno valente chamado Simon, que viaxaran xuntos ao corazon do mundo.Na casa do avó do pequeno Simón, un día de festa apareceu dacabalo dunha avestruz o Chancho Colorao, un home robusto, moi fachendoso, vestido de traxe e botas de montar. Mais, cando Simón deulle por sorpresa unha puñada ao sombreiro do xiganton, o sombreiro non foi caer no chan, deu unha reviravolta no ar con moito xeito, saiu voando e botouse a cantar: "liroliro, liroliro". "E o sombreiro Chichiriteiro", berrou con alegria o avo de Simon. Mentres todos ficaban apampados, Simon foise correndo detras de sombreiro tan especial, a correr, a correr por leiras, prados, soutos e camiños. Asi arrinca O sombreiro Chichiriteiro, o primeiro conto de Manuel Rivas para lectores miudos, ilustrado poal xenial Patricia Castelao. Unha historia de amizade dun sombreiro moi especial, o Chichiriteiro, e dun neno valente chamado Simon, que viaxaran xuntos ao corazon do mundo.

Quelle di Rivas sono storie sbalzate in un mondo perduto tra le nuvole. Eppure contengono un brivido di concretezza, affondano dolcemente spietate nei sentimenti, nelle incomprensioni e negli stupori, mischiando ossessioni ultramoderne e atavici dolori. Rivas e soprattutto autore di racconti e qui sono riuniti i migliori delle tre raccolte piu conosciute, sotto il titolo di un testo che ha ispirato nel 1999 il film di Jose Luis Cuerda La lingua delle farfalle, vicenda imperniata sul rapporto tra uno scolaro e un anziano maestro rurale, tra le contraddizioni della Spagna allo scoppio della Guerra civile.

Este libro convoca a unha odisea librepensadora, a unha ecoloxía da liberdade, que ten como porto de partida a Galicia de hoxe, entendida como un local universal, o país portátil, unha identidade sen paredes. Os Grouchos son un urdido de literatura e heterodoxia. Unha denuncia contra os vellos e novos muros de silencio, mais tamen unha viaxe a procura das "faiscas da esperanza" das que falou Walter Benjamin. Manuel ORivas reivindica, na modernidade, a ollada do "home rebelde" de Camus. E na tradicion lendaria, o espirito dos trasnos "meniñeiros", os seres invisibeis que transmiten a herdanza do saber rir. O resultado e un libro que morde contra a estupidez, como pedia Kafka, e que abre os cadeados coa chave do humor. Ler Os Grouchos? O autor cita un proverbio popular: "Quen lle teña medo ao mar que non embarque!"Este libro convoca a unha odisea librepensadora, a unha ecoloxía da liberdade, que ten como porto de partida a Galicia de hoxe, entendida como un local universal, o país portátil, unha identidade sen paredes. Os Grouchos son un urdido de literatura e heterodoxia. Unha denuncia contra os vellos e novos muros de silencio, mais tamen unha viaxe a procura das "faiscas da esperanza" das que falou Walter Benjamin. Manuel ORivas reivindica, na modernidade, a ollada do "home rebelde" de Camus. E na tradicion lendaria, o espirito dos trasnos "meniñeiros", os seres invisibeis que transmiten a herdanza do saber rir. O resultado e un libro que morde contra a estupidez, como pedia Kafka, e que abre os cadeados coa chave do humor. Ler Os Grouchos? O autor cita un proverbio popular: "Quen lle teña medo ao mar que non embarque!"

Os círculos agochados da realidade emerxen como espirais de fume, en inesquecibles imaxes poéticas, pero tamén en forma de refachos de vento e chuvia, de tormentas que desvelan perturbadores segredos e vidas conmovedoras.A señora do pazo, Misia, relata como os trescentos corvos que debuxan a paisaxe do ceo son os poetas-guerreiros do ultimo rei de Galicia. Un sacerdote, Don Xil, explicalle a unha moza campesiña, Rosa, que as pinturas das fermosisimas mulleres que se descobren nas paredes da igrexa son retratos de pecadoras. Un rato, Matacans, cazador furtivo na sua primeira vida, e atrapado por un gato que non e outro que o gaiteiro e anarquista Arturo de Lousame. Un morcego, Gaspar, relatalle o seu suicidio a un lagarto que vai en peregrinacion a San Andres de Teixido...Todo fala. Persoas, animais e paxaros recrean a identidade universal do sentimento. Viaxan do pasado ao presente e contra a adversidade. E as suas voces, feitas de humor e tenrura, tecen esta gran novela de Manuel Rivas, agora reeditada e revisada de forma definitiva polo autor.Os círculos agochados da realidade emerxen como espirais de fume, en inesquecibles imaxes poéticas, pero tamén en forma de refachos de vento e chuvia, de tormentas que desvelan perturbadores segredos e vidas conmovedoras.A señora do pazo, Misia, relata como os trescentos corvos que debuxan a paisaxe do ceo son os poetas-guerreiros do ultimo rei de Galicia. Un sacerdote, Don Xil, explicalle a unha moza campesiña, Rosa, que as pinturas das fermosisimas mulleres que se descobren nas paredes da igrexa son retratos de pecadoras. Un rato, Matacans, cazador furtivo na sua primeira vida, e atrapado por un gato que non e outro que o gaiteiro e anarquista Arturo de Lousame. Un morcego, Gaspar, relatalle o seu suicidio a un lagarto que vai en peregrinacion a San Andres de Teixido...Todo fala. Persoas, animais e paxaros recrean a identidade universal do sentimento. Viaxan do pasado ao presente e contra a adversidade. E as suas voces, feitas de humor e tenrura, tecen esta gran novela de Manuel Rivas, agora reeditada e revisada de forma definitiva polo autor.

A Milu pareceulle que algo malo rodeaba a súa casa. Era moi raro perder as cancións e perder o bolso e perder o pan. E mesmo os pais, ás veces perdíanse e non volvían á casa. Pero ela tiña a Nana. Estaba todo o tempo soa con ela e non a perdería. “Milu” relata as vivencias dunha nena en apuros. Cando o seu pai deixa de cantarlle cancións e a súa nai deixa de ter expectativas, unha pequena televisión convértese na súa única compañía. Milu é a voz de moitos nenos e nenas que padecen situacións de desvantaxe social e non poden gozar do seu dereito a vivir en familia. Pero a súa historia lémbranos que hai lugar para a esperanza.

The Low Voices is a novel about life, it is life itself telling stories, it is the memory of the quiet voices of the people I got to know. The Low Voices draws on a patchwork of memories from Rivas' early life under Franco. There's his beloved elder sister, Maria, who dies young; his mother, the verbivore; his father, a construction worker with vertigo; and a supporting cast of local priests, chatty hairdressers, wolf hunters and monstrous carnival effigies. The book is full of wonderful personal stories, set against a background of the ravages of the Spanish Civil War and its aftermath at home, and the wider world as Coca-Cola sets up a factory nearby and news comes in of men landing on the moon. A brilliant coming-of-age novel from one of Spain's greatest storytellers, The Low Voices is a humorous and philosophical take on memory, belonging, and the nature of storytelling itself.

A d''A boca da terra é unha poesía de natureza insurxente. Porque aquí a natureza fala, murmura, berra ou xura con ironía no eco das campás. Tamén se agocha nas ruínas e aluca, sentinela, o pasar dos camiños. Lembra e soña: corren por estes eidos cabalos de cores insubmisas, a liña do horizonte esta a espreita dun temporal de bolboretas. Esa natureza insurxente abrangue as persoas humanas e non humanas, e mesmo as maquinas: a bascula de Ohio que pesa cousas e emocions, o rancor dos tractores nas granxas abandonadas... E abrangue a linguaxe, as palabras que, como velairiñas arredor da lampada, loitan contra a extincion, desvelan un misterio e crean outro, como corpos que se agochan en almas.A d''A boca da terra é unha poesía de natureza insurxente. Porque aquí a natureza fala, murmura, berra ou xura con ironía no eco das campás. Tamén se agocha nas ruínas e aluca, sentinela, o pasar dos camiños. Lembra e soña: corren por estes eidos cabalos de cores insubmisas, a liña do horizonte esta a espreita dun temporal de bolboretas. Esa natureza insurxente abrangue as persoas humanas e non humanas, e mesmo as maquinas: a bascula de Ohio que pesa cousas e emocions, o rancor dos tractores nas granxas abandonadas... E abrangue a linguaxe, as palabras que, como velairiñas arredor da lampada, loitan contra a extincion, d...

Manuel is growing up in Franco''s Spain. He adores his elder sister, María, and they are watched over by their mother, who enjoys reciting poetry, and their father, a construction worker with vertigo. Beyond the walls of the house, he encounters chatty hairdressers and priests, wolf hunters and monstrous carnival effigies.The community is still haunted by the civil war, yet Manuel''s world is changing. Coca-Cola opens a factory nearby and news arrives of men landing on the moon. This is a story about family, memory and the experiences that make us who we are.

Manuel Rivas nació en A Coruña en 1957. Desde muy joven trabajó en periódicos y parte de sus reportajes están recogidos en los libros Galicia, el bonsái atlántico, Toxos e flores y el más reciente el periodismo es un cuento (Alfaguara, 1997). Una muestra de su obra poetica, originalmente escrita en gallego, aparecio en la antologia El pueblo de la noche (Alfaguara,1997, libro+CD). Como narrador, es autor de Todo ben y Bala perdida (relatos publicados en colecciones juveniles); En salvaje compañia (Alfaguara, 1994), Premio de la critica en Galicia; ¿Que me quieres, amor?(Alfaguara,1996), Premio Torrente Ballester, libro de relatos en el que sobresale el cuento La lengua de las mariposas, Premio Nacional de Narrativa 1996; El lapiz del carpintero (Alfaguara, 1998); Ella, maldita alma (Alfaguara, 1999); y Un millon de vacas (1990), Premio de la Critica española, y Los comedores de patatas (1992), ambos reunidos en este volumen.