Suso de Toro

Catuxa fala co fantasma do seu pai despois de que morrera no despacho da súa xestoría, probablemente asasinado por un cliente violento que se dedicaba ao narcotráfico. O fantasma encárgalle que lle entregue a Xerman, de quen lle di que e o seu medio irman e do que Catuxa nada sabia, unha importante cantidade de cartos se colabora con ela na descuberta do autor do crime."Conta saldada" iniciase como unha historia de fantasmas, desenvolvendose como unha novela trepidante de intriga e accion na que dous rapaces de ambientes sociais moi diferentes asumen os riscos de desentrañar as misteriosas circunstancias da morte do pai, nunha indagacion onde tamen mudaran os seus sentimentos as portas da idade adulta. Este feito, aparecido de improviso nas suas vidas, levaraos a descubrir, como no Hamlet de Shakespeare, que quizais ningun dos dous e como pensaba ser e que deben tomar decisions.

Esta novela, que ensaia unha nova e polémica interpretación da historia recente de Galicia, consegue xuntar os personaxes de Ramón Piñeiro e de Castelao coa intención de que afronten a verdade do que ocorreu cando o mozo Ramon Piñeiro non agardou por Castelao en Paris.O autor da entrevista imaxinada en que se basea toda a narracion pon o foco en aspectos culturais, politicos e mesmo persoais dos protagonistas, e evidenciase que, en moitos casos, a construcion historica dos personaxes difire da realidade dos feitos que sucederon.As explicacions sobre contas pendentes que Ramon Piñeiro ofrece nesta novela, respondendo a algunha pregunta incomoda, van deconstruindo a sua propia figura, que se considera consolidada por unha parte da sociedade galega.Cun ton ameno e moi accesible, mais sen renunciar ao tratamento en profundidade que o tema require, Suso de Toro construe un relato esclarecedor dun momento crucial da nosa historia. Unha reivindicacion do que puido ser e do que ainda pode ser. E unha rebelion contra o designio de que sexamos Terra de sacrificio.

Dous irmáns viven co seu pai nunha casa totalmente arredados do mundo exterior. Fóra hai unha ameaza para todos eles que só o seu pai coñece. Un día o seu encerro vese alterado, e o seu pai advírtelles: Imaxinade que a vosa sombra se separa de vos e cobra vida propia. Imaxinade que a imaxe do espello ten vida de seu e actua pola sua conta. Ha chegar un momento en que teñades dificultades.Publicada hai tres decadas, a novela de Suso de Toro A sombra cazadora converteuse nunha das obras mais lidas da literatura xuvenil. Esta edicion, revisada e ampliada polo autor, afianzaa como un texto de lectura inexcusable.

A publicación de «Polaroid» supuxo un fito na literatura galega moderna e provocou un decidido cambio de rumbo narrativo. Considerado como libro aberto, «Polaroid» descubriuse como unha auténtica máq

Nano, encamado no cuarto dun hospital, acompaña durante dous días a un vello terminal, só, entubado e consumido fisicamente. O vello, un home sen nome, un enigma invadido polas lembranzas, entre o delirio e o soño provocados pola medicacion, enunciara o monologo da sua arrepiante biografia centenaria. Unha vida desacougante, condicionada pola perda prematura da nai, a presenza da sombra do seu irman xemelgo, o seu paso polo Berlin onde emerxia o nazismo co que axiña simpatizou, o seu protagonismo nas sacas da feroz represion do 36 en Compostela ou a sua participacion como voluntario na Division Azul. A visita de Celia, unha xove guionista, obrigara ao vello sen nome a confesar lucidamente, sen rastro de arrepentimento nin remorso, a sua participacion en multiples fusilamentos, torturas e violacions e as suas razons para facelos...Empregando formas achegadas ao drama, Suso de Toro ofrece a sua obra literaria mais ambiciosa: un relato de ficcion intenso e emotivo onde pairan como teon de fondo os acontecementos da represion en Galicia durante os dias do alzamento e os anos da posguerra. Unha reflexion perturbadora sobre a memoria que deita a mirada dun dos verdugos. Unha novela que procura as palabras necesarias que expresen e absolvan tanta dor afogada.Nano, encamado no cuarto dun hospital, acompaña durante dous días a un vello terminal, só, entubado e consumido fisicamente. O vello, un home sen nome, un enigma invadido polas lembranzas, entre o delirio e o soño provocados pola medicacion, enunciara o monologo da sua arrepiante biografia centenaria. Unha vida desacougante, condicionada pola perda prematura da nai, a presenza da sombra do seu irman xemelgo, o seu paso polo Berlin onde emerxia o nazismo co que axiña simpatizou, o seu protagonismo nas sacas da feroz represion do 36 en Compostela ou a sua participacion como voluntario na Division Azul. A visita de Celia, unha xove guionista, obrigara ao vello sen nome a confesar lucidamente, sen rastro de arrepentimento nin remorso, a sua participacion en multiples fusilamentos, torturas e violacions e as suas razons para facelos...Empregando formas achegadas ao drama, Suso de Toro ofrece a sua obra literaria mais ambiciosa: un relato de ficcion intenso e emotivo onde pairan como teon de fondo os acontecementos da represion en Galicia durante os dias do alzamento e os anos da posguerra. Unha reflexion perturbadora sobre a memoria que deita a mirada dun dos verdugos. Unha novela que procura as palabras necesarias que expresen e absolvan tanta dor afogada.

A profecía do vello druída da fortaleza de Baroña, onde o rei Brath fora asasinado polo seu fillo Corrub, habíase cumprir: "o que morreu con traizón volverá polo mar, entrará no castro tres veces e enton recuperara o reino usurpado polo seu fillo. E o rei sera raiña e a espada sera o seu signo". Morgun -aquel meniño aparecido na Lagoa onde moran as señoras da maxia e preto da Laxe do sol e da lua, a pedra onde estan escritos todos os destinos dos vivos- sera o brillante guerreiro que libere da indignidade a aquela comunidade que asistira ao nacemento do seu señor Breogan. Esta novela epica de Suso de Toro ten por narrador a Dous Corvos, un guerreiro que narra o acontecido a Morgun, a quen el chama Lobo Maxico, un heroe celta que foi atopado cando meniño cun ollo de cada cor e cunha manda de lobos protexendoo. A sua e unha historia chea de sangue, de feitos grandes e portentosos, de loitas, de terribeis desgracias e de maxia. "Morgun" e un relato epico celta enchido de maxia, profecias, vinganzas e destinos de heroes e semideuses. Unha narracion que fusiona o relato de aventuras cos dramas shakesperianos e coas traxedias gregas. Unha novela de espada, maxia e bruxeria chamada a converterse nun clasico popular da nosa narrativa.

Dous irmáns viven co seu pai nunha casa totalmente arredados do mundo exterior. Fóra hai unha ameaza para todos eles que só o seu pai coñece. Un día o seu encerro vese alterado, e o seu pai advírteos: Maxinade que a vosa sombra se separa de vos e toma vida de seu. Maxinade que a imaxe do espello toma vida propia e actua pola sua conta. Ha chegar un momento no que teñades dificultades.Narrada en primeira persoa, alternanse os puntos de vista de un e outro irman en cada un dos capitulos. Con esta obra Suso de Toro inicia unha nova via que el define como unha aventura, unha narracion mitica, que comeza lenta pero intrigante e se vai acelerando coma un thriller. A sombra cazadora sera levada o cine. Traducida o castelan e o portugues, asi como a outras linguas europeas.Dous irmáns viven co seu pai nunha casa totalmente arredados do mundo exterior. Fóra hai unha ameaza para todos eles que só o seu pai coñece. Un día o seu encerro vese alterado, e o seu pai advírteos: Maxinade que a vosa sombra se separa de vos e toma vida de seu. Maxinade que a imaxe do espello toma vida propia e actua pola sua conta. Ha chegar un momento no que teñades dificultades.Narrada en primeira persoa, alternanse os puntos de vista de un e outro irman en cada un dos capitulos. Con esta obra Suso de Toro inicia unha nova via que el define como unha aventura, unha narracion mitica, que comeza lenta pero intrigante e se vai acelerando coma un thriller. A sombra cazadora sera levada o cine. Traducida o castelan e o portugues, asi como a outras linguas europeas.

Los tres escritos contenidos en este libro tienen una textura semejante; son voces que hablan y que nosotros escuchamos. Y todos tratan de lo que trata la literatura, de la memoria, o sea, del pasado. Con esa funcion que, en palabras del autor, tiene a veces la literatura de forzar arcas y armarios.En" Negocios de familia" un terapeuta recibe la visita de un paciente que no quiere revelar su nombre ni su profesion y que se interesa, en cambio, por las fotografias familiares que el psiquiatra tiene en su despacho. La aparicion del individuo, que padece insomnio desde hace años, coincide con la muerte del padre del terapeuta y abre la puerta a un pasado incomodo y feo, a la memoria de años siniestros y a episodios de la historia reciente voluntariamente omitidos o sumergidos en la penumbra del olvido." Conversando con el agua" recoge la voz de un hombre que le habla a los turistas junto a la fuente de su ciudad. El agua que fluye, que se bebe, que se desborda y que alguien tiene que narrar. El hombre, con un sombrero ridiculo en la cabeza, se aplica a esa tarea. Lo hace incluso en sueños, como sonambulo, hasta que tanto el como sus ocasionales oyentes son rescatados por la irrupcion de una realidad mas concreta y cotidiana." Insomne" , escrito originariamente en gallego como text...

"Somnámbulos" reúne tres relatos de textura semellante, a das voces que falan e que escoitamos falar. Todos tratan do que trata a literatura, da memoria, é dicir do pasado. A escrita literaria adoita ser como guindar un balde ao pozo que un leva dentro. Non se acostuma contar mais o traballo de escribir ficcion e ir cavando nun pozo dentro de un, conforme se descende a auga vai saindo mais fria. O caso deste libro e outro, nace arredor dun texto, "Negocios de familia", que hai uns anos tirei fora do pozo e que logo deitei de volta para o fondo pretendendo esquecelo. Durante anos chegabame algunha voz desde aquel burato mais as urxencias da vida diaria permitironme non lles facer caso, ate que as voces se foron facendo mais claras e fortes e tiven que procurar un oco nos meus dias para voltar sentarme a escribir ao ditado desas voces. As veces ocorren cousas asi.O segundo, "Conversando coa auga", e un texto que naceu dun encargo da "Fundacion Agbar", que me propuxo escribir un texto sobre "a auga desbordada". O terceiro, "Insomne" naceu de recibir os chicotazos da historia nas costas propias. O orixinal foi escrito como texto para magnetofono e como tal foi escoitado por primeira e unica vez na "Sala Galan" de Santiago. Retomeino e corrixino, separandoo un pouco mais das circunstancias historicas que vivia naquel momento. Seguramente a persoas que o lean hoxe, ese ser terribel lles resulte estraño e lonxano, hoxe o terribel fixose invisibel, noutros tempos os monstros tiñan figura. (Da nota do autor)."Somnámbulos" reúne tres relatos de textura semellante, a das voces que falan e que escoitamos falar. Todos tratan do que trata a literatura, da memoria, é dicir do pasado. A escrita literaria adoita ser como guindar un balde ao pozo que un leva dentro. Non se acostuma contar mais o traballo de escribir ficcion e ir cavando nun pozo dentro de un, conforme se descende a auga vai saindo mais fria. O caso deste libro e outro, nace arredor dun texto, "Negocios de familia", que hai uns anos tirei fora do pozo e que logo deitei de volta para o fondo pretendendo esquecelo. Durante anos chegabame algunha voz desde aquel burato mais as urxencias da vida diaria permitironme non lles facer caso, ate que as voces se foron facendo mais claras e fortes e tiven que procurar un oco nos meus dias para voltar sentarme a escribir ao ditado desas voces. As veces ocorren cousas asi.O segundo, "Conversando coa auga", e un texto que naceu dun encargo da "Fundacion Agbar", que me propuxo escribir un texto sobre "a auga desbordada". O terceiro, "Insomne" naceu de recibir os chicotazos da historia nas costas propias. O orixinal foi escrito como texto para magnetofono e como tal foi escoitado por primeira e unica vez na "Sala Galan" de Santiago. Retomeino e corrixino, separandoo un pouco mais das circunstancias historicas que vivia naquel momento. Seguramente a persoas que o lean hoxe, ese ser terribel lles resulte estraño e lonxano, hoxe o terribel fixose invisibel, noutros tempos os monstros tiñan figura. (Da nota do autor).

Humildar es una palabra de la lengua gallega y portuguesa que expresa el tornarhumilde a alguien o algo. Quiero entenderlo en forma reflexiva, humildarse, comoun intentar conseguir humildad.Encierra tambien, como no, una voluntaria autohumillacion. Cosa escandalosapara nosotros, personas modernas que preferimos que la razon guie y ordenenuestras vidas y la vida social. Que deseamos que la razon democratica nos permitauna vida libre a nosotros y a los demas. Que defendemos la libertad como un biensupremo y como el signo de una vida humana digna.Humildarse es hacer un acto de renuncia voluntaria a una parte de nuestro orgullo,o soberbia. Es un contrasentido para personas modernas. Lo es, es ir en sentidocontrario

Els articles recollits en aquest llibre han estat escrits durant els últims anys en paral·lel al procés que viu la societat catalana i Catalunya com a país. També al mateix temps que la crisi, que a mes de ser economica es moral, de la societat espanyola i del Regne dEspanya com a estat nacio.Fa uns anys pensava que Catalunya podia i havia de ser mestra d'Espanya per construir un estat vertaderament federal o confederal i una societat democratica i animosa. Ara ja no ho crec. El projecte d'Espanya que s'ha realitzat es un final de cami, es un estat que s'ha tancat les portes a si mateix. La cultura politica rancia, excloent i autoritaria del nacionalisme espanyol ha negat qualsevol reconeixement o dialeg intern, i la bulimia de la cort madrilenya, un vertader forat negre, ho ha devorat tot.La meva curiositat inicial per aquest pais, el qual veia culte, tolerant i creatiu, va passar a ser d'admiracio pel seu nervi civic i la seva valentia. La llibertat es guanya amb rao i valentia. I tot el que esta passant a Catalunya es el mes valent, democratic i constructiu que li ha passat a l'Estat espanyol en els ultims quaranta anys. Una veritable lliço: la lliço catalana. Qui desitgi la democracia i qui estimi la llibertat, com es possible que no estigui amb Catalunya?

«Esdevenir humil» és fer un acte de renúncia voluntària a una part del nostreorgull, o supèrbia. És un contrasentit per a les persones modernes. Ho és, és anaren sentit contrari.A vegades cal saber c

Els articles recollits en aquest llibre han estat escrits durant els últims anys en paral·lel al procés que viu la societat catalana i Catalunya com a país. També al mateix temps que la crisi, que a mes de ser economica es moral, de la societat espanyola i del Regne d'Espanya com a estat nacio.Fa uns anys pensava que Catalunya podia i havia de ser mestra d'Espanya per construir un estat vertaderament federal o confederal i una societat democratica i animosa. Ara ja no ho crec. El projecte d'Espanya que s'ha realitzat es un final de cami, es un estat que sha tancat les portes a si mateix. La cultura politica rancia, excloent i autoritaria del nacionalisme espanyol ha negat qualsevol reconeixement o dialeg intern, i la bulimia de la cort madrilenya, un vertader forat negre, ho ha devorat tot.La meva curiositat inicial per aquest pais, el qual veia culte, tolerant i creatiu, va passar a ser d'admiracio pel seu nervi civic i la seva valentia. La llibertat es guanya amb rao i valentia. I tot el que esta passant a Catalunya es el mes valent, democratic i constructiu que li ha passat a l'Estat espanyol en els ultims quaranta anys. Qui desitgi la democracia i qui estimi la llibertat, com es possible que no estigui amb Catalunya?

Després de visitar el seu pare a la residència, el neurocirurgià Ricardo Marzoa, ja gran, aclaparat per la mort d'una pacient i decebut per no haver pogut ocupar un càrrec que ambicionava, se sent so

Tras visitar a su padre en la residencia, el neurocirujano Ricardo Marzoa se siente sobrepasado, fuera de sí. Le pesa todo lo que lleva arrastrando sobre sus espaldas: muchos años, muchas vidas que pasaron por sus manos y, tambien, alguna muerte reciente. Esta atravesando un momento profesional un tanto humillante y su situacion personal parece bastante confusa. Su vida esta cambiando vertiginosamente y precisa de ayuda urgente de un psicoterapeuta. Ha llegado el momento de romper con todo lo que le rodea, tanto en el aspecto familiar como laboral. La de Ricardo Marzoa es sin duda una historia de conflictos e intriga que merece ser contada. Suso de Toro nos ofrece en" Fuera de si" una narracion memorable y sin concesiones sobre la identidad familiar y los sentimientos de perdida y culpa. Cuestiones que, con la precision y lucidez que le caracterizan como escritor, ya empezo a explorar en algunas de sus obras mas emblematicas, publicadas por Alianza Editorial.

A agardada volta á novela dun clásico do noso tempo.Tras visitar o seu pai na residencia, o neurocirurxián Ricardo Marzoa está sobrepasado, fóra de si, pésalle en exceso todo o que leva ao lombo: moitos anos, moitas vidas que pasaron polas suas mans e, tamen, algunha morte recente. Esta atravesando un momento profesional moi humillante e semella que tamen se atopa confuso coa sua situacion persoal. Acaba de armar unha boa lea no hospital, a sua vida muda radicalmente e precisa da axuda urxente dun psicoterapeuta. O seu caso ten moito que ver coas relacions filiais e os conflitos coa autoridade e supon unha enorme carga moral nun momento en que rompe con todo o que o rodea. A de Ricardo Marzoa e, sen dubida, unha historia conflitiva e chea de intriga que merece ser contada.Suso de Toro ofrece en "Fora de si" unha narracion memorable e sen concesions arredor da identidade familiar, da perda e da culpa, continuando a liña iniciada en obras fundamentais no seu catalogo como "Calzados Lola", "A sombra cazadora", "Home sen nome" ou "Sete palabras". A agardada volta á novela dun clásico do noso tempo.Tras visitar o seu pai na residencia, o neurocirurxián Ricardo Marzoa está sobrepasado, fóra de si, pésalle en exceso todo o que leva ao lombo: moitos anos, moitas vidas que pasaron polas suas mans e, tamen, algunha morte recente. Esta atravesando un momento profesional moi humillante e semella que tamen se atopa confuso coa sua situacion persoal. Acaba de armar unha boa lea no hospital, a sua vida muda radicalmente e precisa da axuda urxente dun psicoterapeuta. O seu caso ten moito que ver coas relacions filiais e os conflitos coa autoridade e supon unha enorme carga moral nun momento en que rompe con todo o que o rodea. A de Ricardo Marzoa e, sen dubida, unha historia conflitiva e chea de intriga que merece ser contada.Suso de Toro ofrece en "Fora de si" unha narracion memorable e sen concesions arredor da identidade familiar, da perda e da culpa, continuando a liña iniciada en obras fundamentais no seu catalogo como "Calzados Lola", "A sombra cazadora", "Home sen nome" ou "Sete palabras". A agardada volta a novela dun clasico do noso tempo.

`F.M.´ é unha selección de artigos e colaboracións publicados ao longo de tres anos en xornais e revistas por Suso de Toro. Os textos seleccionados versan nada menos que sobre arte, literatura, medio

Suso de Toro participa y nos hace partícipes de la necesidad de evitar las imprudencias viarias y sus consecuencias con este descriptivo relato, protagonizado por chavales estudiantes. Algunos de ellos demuestran su imprudencia en las relaciones con los otros, en las actividades agresivas y de escaso respeto por los demas, incluso cuando utilizan el automovil o van motorizados, y otros como contrapunto demuestran su responsabilidad o su aprendizaje para tomar decisiones validas que les sean utiles en su vida futura en sociedad. Es una narracion ejemplar valida para la educacion vial.

Este libro tenta ser un retrato, construído pola propia voz de José Luis Rodríguez Zapatero, sobre a traxectoria política do presidente do Goberno. Pero, ademais, é un relato literario onde a principal voz narradora que resoa é tamén a do protagonista, acompañado de persoas que o coñecen e que axudaron a contar esta historia: Juan Rodríguez Zapatero, José Miguel Vidal Zapatero, María Teresa Fernández de la Vega, Rogelio Blanco, José Andrés Torres Mora, Trinidad Jiménez, Julián Lacalle, Antonio Cuevas, Carme Chacón, José Blanco, Pascual Maragall e Emilio Pérez Touriño. En palabras do autor do libro, Suso de Toro: «Durante a preparación deste libro, vin un político novo que chegou a ser presidente do Goberno logrando manterse reservado sobre a súa vida persoal, que actúa con gran resolución e que aparentemente non lle dá importancia ao que se di e escribe sobre a súa persoa. Un político que comunica coas palabras xustas, á vez que confía en que a linguaxe dos feitos, que para el é natural, sempre será comprendida por todos. Este libro quere deixar á luz de qué madeira está feito José Luis Rodríguez Zapatero».