X.H. RIVADULLA CORCON

Barucho ten un ano máxico. Coñece o amor.

Os mares destes versos son para navegalos en gamela. A gamela do vello mariñeiro, aquel que teceu a súa vida sobre o salgado. A poética de O adeus do vello mariñeiro está surcada polas mulleres e os homes do mar, por esas persoas que foron construindo unha cultura, un xeito de entender a vida, coas suas vivencias, a sua linguaxe, os seus fogares, as suas ferramentas, os seus labores. Xa que logo, X.H. Rivadulla Corcon olla cara ese mar que foi escrito e reescrito, reiterada e teimudamente, polos mariñeiros desde antigo, pola forza do seu traballo. Onda eles, foi faenar estes versos.

X. H. Rivadulla CorcónUn elefante de peluche que só ten unha orella, porque non chegou a tea para facerlle a outra, vai contar a súa historia, marcada por este defecto pois non o puxeron á venda, agachandoo no almacen. Axudanlle a contala os seus amigos: Un peixe de goma, Pipo, que consegue que se bañe con alegria unha rapaza, Dulce, a que lle morreu a mai de cancro cando ela so tiña un ano, e agora vive soa co pai, Luis Suarez. A pequena flor de metal que Dulce leva na lapela do abrigo, que viu cando nas vacacions de Semana Santa Dulce e o pai atoparon no parque unha cadela abandonada a que lle deron de comer. A rapaza puxolle nome: Bamban. Dulce foi pasar as vacacions onda os avos, a Muxia. A avoa escribiulle unha carta para Claudia, a mai morta. O reloxo de pulso de Luis lembralle que maña ten que regalarlle un elefante Dulce, pois cumpre cinco anos. A Lampada do Almacen conta que e amiga do elefantiño triste, e tamen a dependenta Marina. O Zapato Dereito de Luis testemuña que este foi comprar o elefante pero outro neno encaprichouse con el e cedeullo; no seu lugar, levou un golfiño. E que coñeceu a Marina, tan boa e atractiva, que vive soa. O xenio da lampada de Aladino concedelle tres desexos ao elefantiño, que lle pide: ir vivir a casa dun neno ou nena que o queira, que lle conceda a Marina o que ela desexe (un home para ser fose feliz, por certo) e un terceiro que non ten por que dicir nese momento. O Zapato Esquerdo sabe que cando o pai lle levou o golfiño, Dulce chorou porque queria un elefante. O coche rosa levou a Luis a tenda da Coruña, onde o avaricioso dono, o señor Olveira, non lle pode vender o que non ten unha orella porque o levara Marina. Luis come so e triste. Unha nube branca e algodonosa de dia soleado ve a Bamban roubarlle o elefanti&ntild

Alex é un neno que estuda sexto de primaria e quere ser poeta. Está namorado de Lola, a súa compañeira de clase, e vai vivir unha inesperada aventura que comeza cando atopa, nun soto da igrexa parroquial de Santa Maria de Muxia, un pergamiño que conten un poema inacabado firmado por un descoñecido trobador da Muxia do seculo XII: Martiño da Grixa. A Lola gustarialle saber se o trobador acabou o poema algunha vez; e se foi asi, como acaba. Alex, para gañar o amor de Lola, seguindo os consellos do seu avo, que esta morto pero ven visitalo nos soños, vai intentar descubrir se Martiño da Grixa rematou o poema, e para conseguilo tera que enfrontarse a algun monstro mariño. Unha aventura inspirada pola lirica medieval galega e pola cultura mariñeira.

A Illa do Tesouro é o libro máis especial para os cinco membros do Club de Lectura Pedra dos Corvos. Cando coñecen ao Vagabundo, un vello e nobre navegante, que se convertirá en un amigo máis da panda, viviran unha arriscada aventura que os levara a embarcarse no Praia de Quenxe para procurar un tesouro na illa da Esperanza e a enfrontarse a un situacion tan inesperada coma dolorosa. Unha emocionante novela de tematica mariñeira de X.H. Rivadulla Corcon, ilustrada por Adrian Solleiro, sobre a lealtade e a amizade, que convida a unha engaiolante lectura.