Xurxo Borrazas

Cuando el lector comienza a adentrarse en estos Pensamientos impuros, cree que se encuentra ante un conjunto de textos heterogéneos en los que el autor vierte sus opiniones sobre el arte y la vida. Pero a medida que pasan las páginas y la obra comienza a entregarse, comprendemos su secreto. Los que aparecían como conocidos del autor toman el aspecto de personajes, lo que aparentemente carecía de hilo conductor adquiere sentido narrativo, y antes de llegar a la última página el autor será suplantado de su función.

Pensamentos impuros inscríbese na tendencia literaria daqueles autores que non só afir-man ter dificultades para distinguir entre ficción e realidade, senón que cuestionan o dominio da vixilia sobre o soño e sosteñen que non paga a pena diferenciar entre soños, memoria e imaxi-nacion.Esta obra de Borrazas, tan inclasificable como o fora O desintegrista, coa cal establece pun-tos de contacto ben visibles, situase a mantenta nun territorio que semella cotian e inmediato, de xeito que os seus personaxes poderian confundirse con calquera lector ou lectora, se non nos afastamos dunhas determinadas coordenadas socioculturais.Desde o seu punzante e intelixente estilo habitual, Xurxo Borrazas crea en Pensamentos impuros un remuiño de creacion onde as augas da reflexion, da cotianidade, da literatura e da vida se dan a man. Cun estilo ameno, desenfadado e que capta o interese dos lectores, Pensa-mentos impuros remitenos a ese Borrazas intelixente e cheo de talento.A voz principal de Pensamentos impuros (quizais unha voz dobre) pode reflexionar e ser cri-tica, pero non modificar substancialmente as poderosas forzas que actuan sobre nos e recom-poñen unha e outra vez o escenario gobal a conveniencia.

Contos malvados, é un libro de trece relatos, maiormente breves, que teñen todos eles por fío conductor que os unifica á morte, que vai dende o asasinato, ó vampirismo, pasando polo suicidio.Como en todo bo libro de relatos, os que aparecen en Contos malvados, o primeiro volume de Borrazas, son coma un iceberg, o que lemos e sempre menos que o queda oculto baixo a auga, e outorga intensidade, misterio, forza e significacion o que aboia na superficie.A estudiante de filosofia que recupera plus valias nas librerias e nos hipermercados, como xeito de obter pracer... O gardacostas que reflexiona sobre a dificultade de protexer o presidente que ten que protexer e como as claves ridiculas e absurdas da linguaxe cifrada que usan acabaran por causar un malentendido ou unha desgracia... O comisario que pretende averiguar quen e Pierre Menard, o personaxe de Borges -a estirpe e a inspiracion borxiana aparece en varios dos relatos, especialmente en Iniciais e O poeta el- despois de recibir un enigmatico anonimo... As vodas de ouro dunha parella de xubilados en Puerto de la Cruz, infelizmente rematadas no voo de regreso... As encargas que recibe o mendigo que come latas de callos frios no cuarto da pension despois de facer o seu traballo... O dono da carniceria que parece matar a sua muller metendoa na camara frigorifica... A secuestrada que vive nunha cela na que lle sobra espacio cando durme, e xoga o xadrez magnetico cos seus secuestradores, soñando co deserto do Sahara...Contos malvados constitue un excelente libro de relatos. O que caberia agardar dun narrador que sabe xogar coa ficcion e coa realidade, para disfrute do lector.

Velaquí un libro que produce asombro. Asombro polo que conta e polo xeito asombroso en que o fai.

Por que escribir e que ocorre cando se fai en galego? Que conflitos condicionan a liberdade do escritor? É a literatura unha actividade lúdica? Verdade, xustiza, ou progreso, son secundarias na arte, forman parte dela? Como ler os clasicos? Existen as obras mestras? Que esperan os lectores? E, pola sua banda, cales son os limites dos autores? E os da literatura?

(A vida feita anacos) A Borrazás gústalle pensar que o autor deste libro é el, cando menos unha sorte de primus inter pares nunha táboa redonda na que sentan desde Epicuro a Andy Warhol pasando por O

Un acontecemento traumático na costa de Galiza dá paso á distopía literaria de Costa Norte/ZFK.

Cada un dos libros de Xurxo Borrazás sorprende ao descubrir trazos inesperados na historia que conta.

Un extraño amor reaviva el pasado en una aldea abandonada de la Galicia profunda. Reescrita en castellano desde su versión original gallega, Si ou non, esta novela sobre el paso del tiempo y los amores imposibles exhala ternura y un halo de misterio. Huyendo del mundanal ruido, un joven escritor se retira a una aldea que cree abandonada. Pero alli encuentra a una anciana con la que mantendra una apasionada relacion. Ella le contara los episodios mas relevantes de su vida y finalmente morira en sus brazos.