EUSKERA
OTTO PETTE
Por Anjel Lertxundi
Descatalogado por distribuidor
Actualmente el distribuidor ha dejado de editar este producto pero podemos avisarte por correo electrónico si vuelve a estar disponible. Para esto, introduce tu email y pulsa sobre el botón “Avísame”.
¿Quieres que te avisemos si lo volvemos a recibir?
Sinopsis
Erdi Aroan gaude. Landetxe gorde bateko bakardadean bizi da Otto Pette, iraganaren oroipen kiskaliak ahanzturaren hautsez estali beste egitekorik gabe. Arrotz bat etxeratu zaio, ordea, eta konturatu orduko, bertan ostatu hartu ez ezik, nagusiaren lekua ere bereganatzen hasi da sarkina. Etxetarra, ezinbesteak hartaraturik, arrotzaren nortasunari antz ematen saiatuko da, berak galtzeko arrisku guztiak dituen hitzezko borroka baten arian. Bi solaskide-aurkariek, supazterreko hauts zaharrak beren jardun etsian txandaka hauspotuz, hil irudi lo zeutzan ilinti zaharrak piztuko dituzte. Itxura anitzeko mamuen argi-itzalak biziaraziko ditu su garberrituak, Herioren atari dirudien sala ilunean. Suntsiduraren bezperan, errauts gristuek lazkeria sarrien beltza eta amodio bakanen zuria oroituko dituzte, eta beren bizialdiko egi-gezurrei setati eutsi nahi dieten arrotz-etxatarrei sentiaraziko gizaki oro dela ihesle eta etxegabe, oro arrotz: bere baitan ere arrotz.
Ficha Técnica
Editorial: Alberdania
ISBN: 9788488669117
Idioma: Euskera
Número de páginas: 461
Encuadernación: Tapa blanda
Fecha de lanzamiento: 01/05/1994
Año de edición: 1994
Plaza de edición: Es
Número: 3
Alto: 20.0 cm
Ancho: 14.0 cm
Especificaciones del producto
Recibe novedades de Anjel Lertxundi directamente en tu email
Reseñas sobre OTTO PETTE
Comparte tu experiencia con la comunidad lectora.
1 Reseña
5 1
4 0
3 0
2 0
1 0
Sólo por opinar entras en el sorteo mensual de tres tarjetas regalo valoradas en
20€
Publicar una opinión supone haber leído y aceptado las
bases del sorteo
"Tu opinión tiene premio".
1 reseña
A
hace 6 años
1996ko urtarrilean leitu nuen. Ederra, sakona... aztarna uzten duten horietakoa. Nik uste det euskal literaturako klasiko batean bilakatuko dela... Aupa Andu!!!