Álvaro Cunqueiro, página 2 de 7

Coord., Javier Gómez-Montero. El Camino de Santiago se nos ofrece como un espacio a la vez imaginario y simbólico que la literatura ha sabido construirse y reinventar a lo largo de los siglos. Pocas veces remontandose a cronicas y leyendas medievales, otras actualizando cuentos piadosos o relatos de milagros jacobeos, alguna vez a la zaga de la Guia del peregrino del Codex Calixtinus, y casi siempre al hilo de poemas de inspiracion personal o tomando el pulso a la propia experiencia, transformando la vida cotidiana en argumento de cuentos fantasticos o chascarrillos burlescos, e incluso ahondando en la veta carnavalesca de ese territorio de libertad y desagobio que es el Camino, tambien los escritores concitados en las presentes paginas han acertado a aportar lecturas significantes que, en su conjunto, cartografian el territorio del Camino que discurre por Leon hasta conferirle una solida consistencia mental, emocional y cultural.

Poesía 1933-1981

En EL AÑO DEL COMETA narra Cunqueiro los asuntos de una ciudad, de nombre secreto Lucerna, y de sus habitantes; ciudad que, en el año del cometa, parece verse amenazada por Asad II Tironida. Paulos, astrologo de Lucerna, trata de exponer e interpretar, antes los Consules Patentados de la Ciudad, las señales del cometa, tres, a saber; la llegada de los visitantes de la tarde, carentes de sombra; el retorno de los rios a sus fuentes en el durar de un relampago; y la aparicion del unicornio. Paulos pretende conjurar tales señales y la amenaza de Asad con la ayuda de tres reyes, simbolo y cifra de todas las mitologias ciertas o inventadas: el biblico David, el breton Arturo y el romano Julio Cesar, a quienes busca, visita y explica su proposito.Libro de amores mas que de amor, de guerras soñadas o presentidas, de incidentes bizantinos, de conspiraciones y conjuras, EL AÑO DEL COMETA es, finalmente, una meditacion apasionada sobre la condicion humana y el arte de escribir.

Imaginación. Erudición. Quizás ambas cosas a un tiempo.Personajes e historias que se combinan, como las pócimas en los matraces, para acabar elaborando una fórmula en la que el placer del lector es la clave. El padre del autor era boticario en la villa de Mondoñedo. Estas historias nacen de aquella memoria: desde la farmacia de Elsinor, castillo muy venteado, a la botica de la Meca, con su caiman en el techo; desde los venenos de Mahaut d''Artois, que pusieron fin a los Capetos en Francia, a la botica de los señores de Toledo... Un universo maravilloso por el que pasa el hombre buscando larga vida, a veces tambien dando la muerte.

En este libro se incluye una rigurosa selección de los mejores platos y la gran sencillez de preparación. Completa el volumen un estudio bibliográfico de Antonio Odriozola.

Défunts et pourtant joyeux, prompts à plaisanter, se taquiner et se séduire, plus volubiles que des vivants, mais reprenant l’apparence de squelettes dès que le soleil se couche : tels sont les compa

Velaquí unha grande novela onde o autor nos transporta á Italia do Quatroccento para relatarnos as aventuras de Fanto Fantini della Gherardesca, condotiero e fugador profesional, escoltado polo criado Nito, o can Remo e o cabalo Lionfante. E esta unha obra sintese de elementos cabaleirescos e picarescos, ateigada de humor, satira despiadada, teatralidade, tenrura e lirica saudosa. Unha obra digna e senlleira do xenio cunqueiriano.

O discurso de ingreso na Real Academia Galega convertido nun clásico. Cunqueiro pronunciou Tesouros novos e vellos como discurso de ingreso na Real Academia Galega da Lingua no ano 1964. Este texto trata das lendas populares sobre mouros e tesouros escondidos, enraizadas na tradicion galega. Unha vez mais o escritor de Mondoñedo amosa a sua paixon polos mitos doutros tempos.

A relectura dun clásico convertida nunha das máis grandes pezas do teatro galego de todos os tempos. Cunqueiro revisa nesta obra teatral o Hamlet de Shakespeare para achegar un punto de vista singular e actual sobre a traxedia. O mito do principe danes proximo ao de Edipo. Un texto ambiguo que se achega a correntes do teatro do seculo XX como o existencialismo e o simbolismo.

Un feixe de poemas do mellor Cunqueiro foron recollidos neste libro, que amosa unha vez máis a modernidade da súa escritura. Gárdanse nas súas páxinas pezas mestras, nun conxunto que resultou clave na modernizacion da lirica galega a partir dos anos 80.

Semblanzas de personaxes galegos, un xénero único no que Cunqueiro amosou a súa mestría. Retratos ao miúdo, coma os que se adoitaban facer nas feiras, Os outros feirantes é un libro escrito con maxia verbal e, ao tempo, con autenticidade. No fondo destas paxinas latexa o palpito vivo dunha Galicia chea de humor e enxeño. Retratos que teñen como modelo a xente inventada ou mesmo tirada da realidade do pais, ou ambas as cousas a vez.

Xente de aquí ou acolá é un conxunto de retratos que compoñen unha visión das nosas xentes e dun tempo. O retrato foi un dos xéneros que Cunqueiro cultivou con máis acerto. Un dos xéneros literarios que Alvaro Cunqueiro cultivou con gran mestria e acerto foi o retrato. Personaxes con vida propia coma o picapreitos Somoza de leiva, que tiña un can que so lle ladraba a parte contraria, ou Leiras de Parada, que adormecia os capons lendolles artigos de prensa. Xente nosa, verdadeira, recreada con maxistral dominio da arte literaria.

A capacidade de ensoñación de Cunqueiro neste seu primeiro libro de retratos de personaxes. Cunqueiro preséntanos unha colección de personaxes tomados da Galicia de mediados do século XX. Bota man de forma deliberada da confusion, e non sabemos se son froito da sua imaxinacion ou tomados da realidade, ou se ambas as cousas se mesturan.

Semblanzas de personaxes galegos, un xénero único no que Cunqueiro amosou a súa mestría. Retratos ao miúdo, coma os que se adoitaban facer nas feiras, Os outros feirantes é un libro escrito con maxia verbal e, ao tempo, con autenticidade. No fondo destas paxinas latexa o palpito vivo dunha Galicia chea de humor e enxeño. Retratos que teñen como modelo a xente inventada ou mesmo tirada da realidade do pais, ou ambas as cousas a vez.