Antonio García Teijeiro, página 2 de 5

As palabras están a mirarse arredor da mesa abrangue un conxunto de poemas que se moven entre a sobriedade e a intensidade formal. A partir dun verso de Gioconda Belli, o autor exalta a forza da palabra poetica nun mundo que precisa dela. Reivindica a necesidade da existencia dos poetas para que artellen espazos nos que o poder da lirica marque os limites dos sentimentos humanos. Unha fonda expresion do amor a traves de imaxes poeticas pero, ao mesmo tempo, composicions austeras e directas, que tentan emocionar o lector e permiten distintas relecturas que enriquezan e conmovan.

Palabras do mar forma parte dunha triloxía de poemarios sobre o mar que o autor publica en tres editoras galegas diferentes. No caso do editado por Embora, o libro inclúe fermosísimos poemas oníricos sobre os elementos marinos e os sentimentos que estes provocan.

As páxinas deste libro son a porta de entrada a un xardín de versos onde o autor, Antonio García Teijeiro, dialoga coa poesía do gran Federido García Lorca. Nese xardín marabilloso que é a obra de Lo

.

Pola nosa boca poden saír balas pero tamén bicos. Poden saír versos e beixos. Podemos reclamar, a berroversos, a paz.Velaquí unha antoloxía de poemas sobre a paz de Antonio García Teijeiro, un dos poetas galegos que mais e mellor entenderon que non hai camiño para a paz, senon que a paz (e a poesia) e o camiño

Lapoesía de Antonio García Teijeiro brota con una enorme fuerza natural, llena devida, de luz y de musicalidad.«Simpáticos,hermosos, divertidos, sensibles, punzantes, libres, salados, mágicos, otoñal

¿Dos voces alternándose? ¿Una voz que resulta de la uniónde dos voces? ¿O un libro de versos escrito a cuatro manos?Y, con ellos, Juan Ramón Alonso, el ilustrador que ofrecesus manos de artista para agrandar el proyecto.[Fragmento del prologo, de Antonio Rubio]Dos poetas, el gallego Antonio Garcia Teijeiro y el andaluzJuan Carlos Martin Ramos, unen sus voces amigas en esta obra corala la que se suma el ilustrador Juan Ramon Alonso, artesanode la imagen grafica que potencia el lirismo de estos versos.Versos que saben, huelen y suenan a mar, para contemplarloy soñarlo: viento, oleaje, caracolas, horizontes lejanos, noches y lunas.

Doce poemas de Antonio García Teijeiro para doce mulleres creadoras con ilustra- cións de Noemí Villamuza. Juana de Ibarborou, Gabriela Mistral, María Cristina Ramos, Mercedes Calvo, Maria Elena Walsh, Maria Jose Ferrada, Cecilia Pisos, Rosalia de Castro, Beatriz Gimenez de Ory, Maria Teresa Andruetto, Laura Devetach e Gloria Fuertes. Creadoras, poetas ou narradoras de diferentes xeracions e de ambas as beiras do Atlantico a quen Antonio Garcia Teijeiro, Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil, admira. Un poema para cada unha, unha ofrenda ilustrada coa sensibilidade de Noemi Villamuza. Imaxes suxestivas protagonizadas por nenas, mulleres e ancias que xogan, bailan e soñan ao ritmo da vida, duns versos que viaxan cargados de sentimento e emocion cos ecos do vento.

Dúas voces alternándose? Unha voz que resulta da uniónde dúas voces? Ou un libro de versos escrito a catro mans?E con eles, Juan Ramón Alonso, o ilustrador que nos achegaas súas mans de artista.[Fragmento do limiar, de Antonio Rubio]Dous poetas, o galego Antonio Garcia Teijeiro e o andaluz Juan Carlos Martin Ramos, unen as suas voces amigas nesta obra corala que se suma o ilustrador Juan Ramon Alonso, artesan da imaxegrafica que potencia o lirismo destes versos. Versos que saben,arrecenden e soan a mar, para contemplalo e soñalo: vento, ondadas, caracolas, horizontes lonxanos, noites e luas.

Al hilo de la palabra es un proyecto concebido en un primer momento en gallego y elaborado posteriormente en castellano. Es el homenaje a aquellos poetas que fueron marcando el camino de la emoción lirica a tantas personas que, como el autor, se instalaron en la fuerza de la poesia como simbolo de autenticidad. Fernando Gomez, autor de los dibujos, divide su labor entre la ilustracion profesional y sus proyectos personales de arte grafico de extraordinaria creatividad. Esta es la tercera colaboracion en la coleccion Ajonjoli.

A novela recolle a historia de Roberto Núñez Veiga, mozote de dezaseis anos que cursa 2º de BUP, que vive co seu pai, un xornalista que quere ser escritor. Roberto viu como se derrubaba definitivamente un castelo xa en ruinas dende habia ben tempo: o matrimonio dos seus pais. En voz baixa e unha confesion descarnada, sincera, "en voz baixa", das cousas que sinte un adolescente que esta descubrindo a sua identidade. O protagonista fala sen tapuxos dos seus problemas na escola, das relacions interpersoais no seo da sua familia, dos seus avos que loitaron nunha guerra inxusta, das suas lecturas preferidas, do pracer que lle produce a contemplacion dun cadro, da necesidade de entrar no mundo do seu pai, en definitiva, de como ir recoñecendose no espello da sua vida adulta.

Este e un libro homenaxe, un libro xogo, un libro xoia. Partindo das letras de vinte cancións coñecidas —de grupos como os Rolling Stones, The Doors, Oasis, Queen, e cantantes de culto como Bob Marle

Na fogueira dos versos, poemario que presenta Xerais na súa colección Merlín (de 13 anos en diante), foi premiado, por unanimidade, por un xurado de lectores, que destacou a pureza e sinxeleza dos 29 poemas que o compoñen. Garcia Teijeiro establece un xogo poetico, partindo de versos escollidos dunha longa nomina de poetas desenvolve, recrea e reiventa, como xa fixera nalgun poema de Lueiro de papel publicado tamen na coleccion Merlin, o motivo escollido que figura no epigrafe. Teijeiro, pois, establece un dialogo creativo cos poetas da nosa tradicion (Martin Codax, Eduardo Pondal, Rosalia de Castro, Manuel Curros Enriquez, Celso Emilio Ferreiro, Luis Pimentel, Manuel Antonio, Luis Amado Carballo, Ramon Cabanillas, Alvaro Cunqueiro, Uxio Novoneyra, Lorenzo Varela, Xose Mª Alvarez Blazquez, Aquilino Iglesia Alvariño, Maria Mariño, Xohana Torres, Luz Pozo Garza...) do que nace unha voz propia, distinta. Poemas, que en palabras da profesora Maria Dolores Torres Paris, constituen pequenas xoias literarias, onde se imbrican a espontaneidade e a reflexion, a cultura e a sensibilidade.