Antton Irusta

Izenburuak dioen bezala, liburu hau ipuinez osatuta dago. Baina ipuinez bakarrik ez. Mundu osoko hemezortzi lurraldetako neska-mutilak ezagutzeko aukera ere ematen du. Non eta nola bizi diren esango digute, eta ondoren bakoitzak ipuin bat kontatuko digu. Hemezortzi haur, hemezortzi lurralde eta hemezortzi ipuin. Aipatzekoa da liburu honetan ilustratzaileak egin duen lana ere. Ipuin bakoitzari marrazki bat egin dio, eta trebetasun handiz egin ere. Antton Irustak eta Enrique Morentek tandemean lan egiten dute, ilusioz beterik. Liburu hauxe da bien azkeneko lanaren emaitza.

esuskal herrico leiendak

esuskal herrico leiendak

Yasuke naiz eta hamar urte ditut. Japoniako hiriburutik, Tokiotik, hurbil bizi naiz, Ogawan. Nire gurasoek baserri lanak egiten dituzte eta amak saltzen ditu etxeko produktuak, eta nik etxeko lanak egiten laguntzen dut. Daisuke da txiki-txikitatik nire lagunik hoberena. Bioi gustatzen zaigu bizikletaz ibiltzea, baina, batez ere, bideo jolasak gustatzen zaizkigu. Hamaika gauza kontatu nahi dizut gure bizimodu, ohitura eta ipuinei buruz, eta atseginez irakur ditzazula nahi nuke. Badakit Japonia oso urrun dagoela zure herritik, baina ipuinak gustuko badituzu, ni prest naukazu kontu kontari aritzeko.

Gaztetan, Rokeren aitonak nekazal mundutik hirira emigratu behar izan zuen bizitza hobe baten bila; baina, industria birmoldaketa gogorraren ondoren, bere jaioterrira itzuli da, eta udaoro, bere biloba gonbidatzen du hara oporrak pasatzera. Egonaldi luze horietan, Rokek Angela bere laguna ezagutu du. Biak jakin-min aseezin batek jota, herri lasai eta erdi hila ematen duenaren iragan iluna arakatzen hasten dira, non antzinako gertaera odoltsuen zauriak antza denez ez baitira oraindik sendatu. Ahaztutako monastegi baten hondakinak, udal artxibategi hautseztatuak edo bertako kondaira zahar baten oihartzunak areagotu egingo dute gazte protagonisten jakin-mina, herritarren arteko etsaigo ezkutua arakatzeko gogoa esnatuz.

Olentzeroren baserrian lapurreta egin dute. Olentzerori biziki maite duen ordularia lapurtu diote. Ordulari hori gabe ezin ditu opariak banatu. Nork lagunduko dio Olentzerori? Nola lortuko du opari guztiak banatzea?Irakurri Olentzeroren ipuin zoragarri hau eta primeran igaroko duzu.

Ipuinak, gizon-emakumeen bidelagun izan dira beti, denboran eta kulturetan zehar.Ipuinak funtzio eta esanahi ugari izan du, kultura desberdinen arabera: irakasbide, jolasbide, mito... denetik du.Antton IrustaAntton Irusta naiz, Usansoloko ipuin kontalaria. Hango eta hemengo ipuinak kontatzen ditut gustura. Nire ipuinetan kontatzen ditudan gaiak lantzen saiatzen naiz haur eta gazte literatura egiten dudanean.Ipuinak kontatzea niretzat, dena da, baita literatura ere. Horregatik dut gogoko hunkitzen nauten istorioak entzuleei kontatzea, izan ere, ipuinek afektuaren dohaina eskaintzen digute.Horrela naiz zoriontsu: ipuinak kontatuz, norbera emozionatuz eta entzuleak barru-barrutik hunkituz.

Ttrikuharrien artean bizi zen Basajaun, izadiko errege; haizeen, eurien, landareen, ibaien eta animalien ororen jaun. Behin ereinotz hostotsuen artean paseatzera joan zen Basajaun eta hosto artetik distira berezi bat sumatu zuen. Distira hura lamia eder baten adats luze horiak egiten zuen. Basajaunak liluraturik begiratzen zion, begi-kliskarik ere egin gabe. Egunetan eta egunetan ibili zen bidea galdurik, nora joan ez zekiela, burumakur, lamiaren irudi atsegina burutik kendu ezinik.

esuskal herrico leiendak

esuskal herrico leiendak

esuskal herrico leiendak

Kanpingamarangi ez zen edonolako uhartea. Bere erliebea, loreak, zuhaitzak eta animaliak bitxiak ziren oso, Lurreko beste inon aurkitu ezin daitezkeenak. Halarik ere, berezitasun nabarmenena bere forma zuen uharte hark. Izan ere, Kanpingamarangi biribil-biribila zen. Egia esan, egon badaude, Lurreko itsasoetan zehar sakabanatuta, nahiko itxura biribila duten uharteak, baina bakar bat ere ez Kanpingamarangi bezain biribilik. Txikia zen gainera; hain txikia, ezen mapetan ere ez bailitzateke agertukoBestalde, tontor bakarra zuen uharte hark eta lau-lauak ziren gainerako sail guztiak. Tontor bakar hura, Nukulae mendia, uhartearen erdi-erdian zegoen kokatuta eta Kanpingamarangiko errege-erreginek soilik zuten bertara igotzeko eskubidea

Yasuke naiz eta hamar urte ditut. Japoniako hiriburutik, Tokiotik, hurbil bizi naiz, Ogawan. Nire gurasoek baserri lanak egiten dituzte eta amak saltzen ditu etxeko produktuak, eta nik etxeko lanak egiten laguntzen dut. Daisuke da txiki-txikitatik nire lagunik hoberena. Bioi gustatzen zaigu bizikle-taz ibiltzea, baina, batez ere, bideo jolasak gustatzen zaizkigu. Hamaika gauza kontatu nahi dizut gure bizimodu, ohitura eta ipuinei buruz, eta atseginez irakur ditzazula nahi nuke. Badakit Japonia oso urrun dagoela zure herritik, baina ipuinak gustuko badituzu, ni prest naukazu kontu kontari aritzeko.Antton IrustaAntton Irusta naiz, Usansoloko ipuin kontalaria. Hango eta hemengo ipuinak kontatzen ditut gus-tura. Nire ipuinetan kontatzen ditudan gaiak lantzen saiatzen naiz haur eta gazte literatura egiten dudanean.Ipuinak kontatzea niretzat, dena da, baita literatura ere. Horregatik dut gogoko hunkitzen nauten istorioak entzuleei kontatzea, izan ere, ipuinek afektuaren dohaina eskaintzen digute.Horrela naiz zoriontsu: ipuinak kontatuz, norbera emozionatuz eta entzuleak barru-barrutik hunkituz.

Han-hemengo ipuinak dituzu hauek, belaunaldiz belaunaldi jasotako ipuin, kontu eta istorioak. Irakurri, bizi, gozatu eta gogoan gorde ditzakezu, gero kontatu ahal izateko.