Ánxela Loureiro

Laia abriu os ollos e non dubidou en face-lo que lle pedía o seu pai. Pinchou as negras augas do océano e buceou ata esgota-lo aire. Xa na superficie oíu un rebumbio de voces. Distinguía a voz do seu pai ordenandolle que fose cara as illas. Laia, tras comprender que ninguen a podia axudar, lembrou todas cantas aprendizaxes recibira na sua vida e puxoas o seu servicio. Viñeronlle o seu maxin alguns consellos que oira centos de veces dos seus maiores: "Non te enfrontes o mar", "deixate levar."Laia abriu os ollos e non dubidou en face-lo que lle pedía o seu pai. Pinchou as negras augas do océano e buceou ata esgota-lo aire. Xa na superficie oíu un rebumbio de voces. Distinguía a voz do seu pai ordenandolle que fose cara as illas. Laia, tras comprender que ninguen a podia axudar, lembrou todas cantas aprendizaxes recibira na sua vida e puxoas o seu servicio. Viñeronlle o seu maxin alguns consellos que oira centos de veces dos seus maiores: "Non te enfrontes o mar", "deixate levar."

Anxela Loureiro presenta no seu primeiro libro, Viaxe de ida e volta, a aventura dun caracol que sae do seu habitat natural e entra en contacto co mundo dos humanos, e sofre diferentes aventuras, nese mundo hostil para el, ata que recupera a tranquilidade volvendo o seu medio natural. Fol era un caracol feliz, que nunca pensara en viaxar, ata que un dia alguen cortou a leituga onde vivia e comezou unha grande aventura. Dende ese momento pasou por moitas situacions altamente perigosas: dende esquiva-la fervenza que producia a billa, altar dunha bolsa de lixo en marcha ou caer na tea dunha araña ata soporta-las lambetadas dunha cadela. Anque, sen dubida, quen mais medo lle impoñia eran uns enormes seres chamados persoas. Novela ben artellada, escrita con axilidade, en base a capitulos curtos, abundacia de dialogo, sinxeleza e riqueza de linguaxe, que os lectores de nove anos en diante poderan ler dunha sentada. As ilustracions de Enjamio realzan un magnifico texto, cheo de humor e fantasia.

Os tempos eran difíciles e máis para unha rapaza de trece anos que ten que coidar dos seus irmáns pequenos, xa que os seus pais desapareceron. A protagonista decátase da inxusta realidade ó ver en perigo a súa familia e decide emprender un arriscado percorrido na procura da liberdade dos seus seres queridos. A adversidade, a fatiga, os medos e as doenzas non impiden que siga adiante e se mergulle nunha apaixonante aventura.Camiño perigoso, finalista do Premio Merlín 2002 de literatura infantil, escrita por Ánxela Lou-reiro e ilustrada por Juan Carlos Abraldes, é unha novela de aventuras onde a acción, o drama, o amor e os toques humorísticos se mesturan nun relato que achega á vez claves de carácter histórico.

Mol e Fol son dous caracois que viven felices nunha pequena horta, ata que un día alguén colle a leituga pola que eles andaban e provoca a súa separación. Un verme axuda a Fol a escapar de ir dereito o lixo, pero o fuxir rompe a cuncha. Por sorte cae nas mans de Andrea, unha rapaza amante dos animais. Pero Anton, o seu irman maior, non lle da tanta confianza, e de novo Fol anda a fuxir. Desta vez cae nunha arañeira, e ainda que nun principio a araña se enfada con el, acaban facendose amigos. Axudandose entre os dous, conseguen sair o xardin dende a casa de Andrea e Anton. Ali por fin atopara de novo a Mol.Mol e Fol son dous caracois que viven felices nunha pequena horta, ata que un día alguén colle a leituga pola que eles andaban e provoca a súa separación. Un verme axuda a Fol a escapar de ir dereito o lixo, pero o fuxir rompe a cuncha. Por sorte cae nas mans de Andrea, unha rapaza amante dos animais. Pero Anton, o seu irman maior, non lle da tanta confianza, e de novo Fol anda a fuxir. Desta vez cae nunha arañeira, e ainda que nun principio a araña se enfada con el, acaban facendose amigos. Axudandose entre os dous, conseguen sair o xardin dende a casa de Andrea e Anton. Ali por fin atopara de novo a Mol.

Todos os animais da fraga coñecían as extravagancias de RaMona, a ra máis mona do lugar, unha afouta artista da camuflaxe que non quería nin casar nin levar os ovos á lagoa como o resto das ras. RaMona vivia a sua bola, buscando flores e escoitando as diferentes harmonias que desprendian, o que lle permitia argallar rimas e compoñer cancions coas mais variadas melodias. Poren, cando ten que enfrontarse con todas as armas posibles a perigosa cobrega Milfaces, a toupa Berbequi e fuxir dos falcons e dos voitres, comprende que as ras volven sempre ao lugar onde nacen. "Choiva de ras" e unha aventura trepidante protagonizada por animais, inzada de musica e humor, que afonda nos valores da amizade, a solidariedade e o respecto.

Ota quere voar é unha historia que nos leva a vivir as sensacións dunha gaivota desde o seu nacemento ata a súa madurez. Ota axiña descubrirá que a vida é algo máis que voar polas fermosas paisaxes dos cantis, pois tera que aprender a sobrevivir e a superar os perigos que se lle presentan.Un dia, engaiolada ante un castelo de area que unhas rapazas construen na praia, distraese e non pode evitar que a capturen. Tera que vivir arriscadas aventuras anter de recuperar a liberdade perdida e poder regresar o seu fogar.

Laia abriu os ollos e non dubidou en facer o que pedía o seu pai. Pinchou as negras augas do océano e buceou ata esgotar o aire. Xa na superficie oíu un rebumbio de voces. Distinguía a voz do seu pai ordenandolle que fose cara as illas. Sentiao preto, sen dubida estaba no mar, pois percibia o esforzo da fala na pelexa coa auga. Laia, tras comprender que ninguen a podia axudar, lembrou todas cantas aprendizaxes recibira o longo da sua vida e puxoas o seu servicio. Viñeronlle o seu maxin alguns consellos que oira centos de veces dos seus maiores: "Non te enfrontes o mar", "deixate levar". Deu brazadas unha e outra vez cara as illas, pero vencida, virou a cabeza cara a lua e deixouse arrastrar pola corrente ata rematar varada na praia das illas Gabeiras.

En tempos das revoltas irmandiñas, a vida non era doada para a xente do común. A protagonista decátase da inxusta realidade ao ver en perigo a súa familia e decide emprender un arriscado percorrido na procura da liberdade dos seus seres queridos. A adversidade, a fatiga, os medos e as doenzas non impiden que siga adiante e se mergulle nunha apaixonante aventura.A narracion mestura accion, drama, amor e toques humoristicos nunha historia que viaxa polo Camiño de Santiago.

¡Qué griterío, qué jaleo! ¡Ah, claro! Hoy es el día que las ranas inician el viaje para desovar en la laguna. Saltan por todas partes como locas, seducidas por un canto lejano... RaMona, sin embargo, no tiene ningun interes en poner huevos, y ademas considera que aquel canto esta desafinado. Prefiere escuchar la melodia que sale de sus auriculares de flores o inventar canciones raperas Pero nuestra rana acabara haciendo un viaje en solitario que le permitira descubrir nuevos mundos, vivir muchas aventuras, superar algunos peligros y, quiza, enamorarse