Bernardo Atxaga

Etengabe errepikatzen den naturaren eta bere sasoien gurpilean Paulo eta Daniel bi anaien istorioa kontatzen digute animaliek: txoriak, katagorriek, sugeak eta antzarak. Urtea joan urtea etorri, beti bestelako eta aldi berean beti berdin ageri da Obabako irudimenezko lurralde hori, baina, gizakien arteko handinahi, irrika eta grinen agertoki krudela da. Paulo eta, batez ere, Daniel anaia atzeratua dira giza-krudelkeria horren biktimak. Gizakiok errenditzen gaituen naturaren lege zaharrean bildurik, Paulo eta Danielen munduko ibilera itogarriek bat egiten dute animalien fabulen munduarekin, eta irakurlearengan efektu zoragarria lortzen gainera: ihesaren eta kontsolazioaren sentipen askatzailea. Zail da asmatzen nork jarri duen gehiago bere aldetik, irudimen handiko idazleak ala dohain handiko kontalariak; izan ere, oso gutxitan bezala egokitzen baitzaio bata besteari. Emaitza paregabea da. Artista handi baten lana.

Una novela en clave de humor que ofrece una particular visión del mundo de la postguerra.La vaca Mo es una vaca muy especial... está decidida a no someterse al destino que espera a las de su especie. Comienza a escribir unas memorias en las que relata los duros años de posguerra en el mundo rural vasco. ¿Lograra Mo su objetivo? Una estupenda historia narrada con una prosa cuidada que atrapara desde las primeras paginas.

Bi letter jaso nituen oso denbora gutxian, hamar eguneko tartearekin edo. Biak zuzen-zuzen etorri ziren nik Boiseko city amerikano honetan daukadan etxeraino, eta nire iloba Jimmyk ekarri zizkidan eskura. Azkenekoarekin ailegatu zenean ni mimosaren adarrak txukuntzen ari nintzen, umore onean, zergatik umore txarrean nagoenean ez baitut gardena zaintzeko gogorik izaten, eta dolar bat eman nion saritzat.Jimmyk kezkatuta bezala begiratu zidan, sudurra zimurtzeko berak daukan keinu very nice horrekin

Obabakoak liburua urte askoren emaitza da. Ipuingintzaren tradizio luze eta zabalaren sintesia lortzen du Obabakoakek, Poe-rengandik XX. mendeko azken ipuinlarien lanetaraino: Maupassant, Txekhov, Villiers de L'Isle-Adam, Schowb, eta gertuagoko Waugh, Quiroga, Rulfo, Cortazar, Borges, Singer, Ipar Amerikako ipuin tradizioa, eta abar... Ahozko tradiziotik Joxe Arratibelen Kontu zaharrak eta Auspoa saila. XII. mendetik Europa liluratu duen Arabiako tradizio paregabea: Mila gau eta bat gehiago, Txinatik heldutako Marco Poloren bidaia fantasiatuak, eta abar luzea. Azken finean, literatura oso baten hausnarketa eta sintesi bat eskaintzen du Atxagak bere liburuan. Literatura eta bizitza bera imajinatzeko modu bat, begiratu bat. Munduari eta gizakiari erantzuna emateko abiapuntu eta estilo bereizia. Sinbolismoaren eta erromantizismoaren garaietatik landu eta garatu den tradizioa izan da berea ere. Eta, hala ere, abangoardiak eta Modernitate ausartenak erakutsitako irakasbideei ez die Atxagak ukorik egin, horra bost minututan nola ipuin bat idatzi lezioa. Literatur tradizio zaharra, ahozkotasuna, Modernitatea, zer ez; dena dago egilearen eskura eta guztion ondare da dagoeneko. Ondare aberats horrekin zer egin, horra Atxagaren azierto zoragarria.

Bi letter jaso nituen oso denbora gutxian, hamar eguneko tartearekin edo. Biak zuzen-zuzen etorri ziren nik Boiseko city amerikano honetan daukadan etxeraino, eta nire iloba Jimmyk jarri zizkidan eskura. Azkenengoarekin ailegatu zenean ni mimosaren adarrak txukuntzen nengoen, umore onean, alegia, zerengatik umore txarrean nagoenean ez baitut gardena zaintzen hasteko gogorik izaten, eta dolar bat eman nion sari bezala. Halere Jimmyk kezkatuta bezala begiratu zidan, sudurra zimurtzeko berak daukan keinu very nice horrekin.

"Nevadako egunak" kronika da hasieran, eta bukaeran nobela. Bere pieza guztiak bereziak dira, baina motiboak eta pertsonaiak, beti berberak. "Obabakoak" bezain aldakorra da, eta "Soinujolearen semea" bezain trinkoa. Ez dago orrialde berdinik, ezta orrialde solterik ere."Nevadako egunak" kronika da hasieran, eta bukaeran nobela. Bere pieza guztiak bereziak dira, baina motiboak eta pertsonaiak, beti berberak. "Obabakoak" bezain aldakorra da, eta "Soinujolearen semea" bezain trinkoa. Ez dago orrialde berdinik, ezta orrialde solterik ere.Liburuaren atmosfera nagusia biografiarena da. Bere orrialdeetan azalduz doazen pieza guztiek giza esperientzia dute abiapuntu. Egileak bere berri ematen du haietan, zer bizi izan zuen, zer pentsatu eta imajinatu zuen Estatu Batuetako Nevadan pasatutako denboran, 2007ko abuztutik 2008ko ekainera; baina beste pertsonaia batzuk ere hartzen ditu aintzat, hurbilekoak eta arrotzak, lehengoak eta oraingoak. Lekuek ere badute garrantzia, eta batez ere desertuak.

Literatura eta musika uztartzearen aurrerabidean, Bernardo Atxagaren Henry Bengoa Inventarium (1986) lana aitzindaria izan zen. Zuzenean emateko lana izaki, egileaz gain Ruper Ordorika, kanta eta musika erantsiz, eta Jose Mari Iturralde, hitzezkoan, funtsezko partaideak izan ziren. 1986ko urtean eta ondokoetan hainbat herritan ibili ziren, Alberto eta Nando de la Casa anaiekin batera, zuzeneko emanaldiak eskaintzen. Grabazio bat ere egin zen (1987), Emak Bakia zigilupean eta Elkar disketxearen eskutik argitaratua, kaseta euskarrian, desmartxa eta esperientzi horren testigantza uzteko helburuarekin; erran nahi baita, borondate handiarekin, bitarteko xumeekin eta bestelako pretentsiorik gabe.Oraingo ekoizpen hau Pamielak argitaratzen duen Littera&Musika bilduma honetan doana master orijinala (1987koa, beraz) erabilita egin da, garai eta testuinguru hartako oihartzun zuzena delako eta, oraindik ere, arlo horretan testigantza bizia izaten dirauelako.

Bi kontaerak eta saiakera labur batek osatzen dute liburu hau. Lehenengoak, Andoniren heriotza LSDaren argitan, orain dela 800.000 urteko gizaki baten ezbeharra hartzen du abiapuntu, eta Heriotza du gai. Bigarrenak, Pierrek dioena entzuten dut, erlezain baten aitortza jasotzen du erleen munduko poesia bereganatuz; hirugarrenak, Lawrence Arabiakoa, Thomas Edward Lawrence militar ingelesaren irudia aztertzen du, eta haren ospe handiaren zergatia.Bernardo Atxagaren prosa estimutan dutenei atsegingarri egingo zaie Txoriak kolpeka honen irakurketa.

Shola hace lo que le da la gana. Duerme cuando le da la gana, come cuando le da la gana, no hace caso a su dueño. Pero un día, recibe la visita de una tía de América que intentará poner un poco de orden en la vida de Shola.Shola hace lo que le da la gana. Duerme cuando le da la gana, come cuando le da la gana, no hace caso a su dueño. Pero un día, recibe la visita de una tía de América que intentará poner un poco de orden en la vida de Shola.

El lector encontrará en este volumen una selección de textos breves escritos por Bernardo Atxaga en los últimos veinte años. Una buena parte de ellos muestra la faceta más ligera y humorística del autor. El primer bloque agrupa 8 articulos; el segundo, 6 alfabetos; el tercero, 8 cuentos. Los articulos nunca se habian publicado en castellano; los alfabetos y los cuentos, aunque aparecieron en su dia en diversos medios, son practicamente desconocidos.No es exagerado decir que este libro resultara nuevo a una gran mayoria de lectores.

De Obaba a Yangambi.El sorprenent viatge de Bernardo Atxaga és tota una aventura.A Yangambi, vora el riu Congo, l'exèrcit de Leopold II de Bèlgica imposa l'ordre sota l'autoritat d'en Lalande Biran,

Dentro del Homenaje a la lengua vasca que se celebró en marzo de 2012 en el CBA, Bernardo Atxaga dio vida en la Sala de Columnas del Círculo de Bellas Artes a su texto El paraíso y los gatos en compañia del acordeon de Jabier Muguruza. Pieza llena de resonancias y analogias, El paraiso y los gatos combina el verso y la prosa para ofrecer una reflexion fabulada sobre el lugar de la utopia y el paraiso en la existencia humana y nuestras relaciones (esquivas, fugaces, anhelantes) con la felicidad. Escrita en un tono que oscila entre el humor y el apunte dramatico, Atxaga demuestra una vez mas su maestria para hacer poesia sin poemas y escribir sobre lo real con una mirada en la que alientan la fresca transparencia de un niño y la lucida socarroneria del que ha vivido mucho y lo sabe.Convencidos de que el futuro de las letras pasa por la lectura en vivo, Atxaga y Muguruza han paseado este recital con banda sonora por toda España con gran exito de publico y critica. El paraiso y los gatos recoge el testimonio escrito y sonoro de su visita al CBA en un volumen que se completa con un breve ensayo del escritor, quiza la figura mas destacada de la literatura vasca contemporanea, sobre El lugar de la utopia.

Paradisua eta katuak, lehenengoz eta behin, kontaera bat da. Ez ordea tonu edo forma beti berdinekoa, osagarri baititu hainbat atal berezi: ipuinak, poemak, pasarte komikoak eta gogoetak. Batzuetan, katu kontuak aipatzen dira; bestetan, adineko andre batenak edo zeharo pozik dagoen apaiz batenak....

Obabakoak reúne las apasionantes historias de los habitantes del territorio de Obaba: el profesor de geografía que recuerda su extraña relación amorosa con una chica que sólo conoce por sus cartas, la joven maestra que tiene que aprender a combatir la soledad a lo largo de un frio invierno, la relacion de un canonigo con un niño perdido en el bosque, el escritor que da un giro a su vida cuando descubre un detalle asombroso en la ampliacion de una vieja foto de la escuela... Bernardo Atxaga hila con maestria todas estas historias para celebrar el poder de la palabra: las viejas cartas donde se consignan los secretos y las confesiones mas intimas, los recuerdos, los libros que nos llevan a otros lugares y que nos tienden una mano para rescatarnos de la soledad.

Taking us from 1936 to 1999, The Accordionists Son, heralded by the Times Literary Supplement as the first great Basque novel, is a beautiful and gripping tale of a town, a family, an incredible friendship and a people whose culture is slowly dying.David Imaz has spent many years living in exile on a ranch in California, far from his native Basque Country. Nearing fifty and in failing health, he decides to write the story of his youth in the village of Obaba, and the powerful, sweeping narrative that ensues takes the reader from 1936 to 1999. As a young man, David divides his time between his Uncle Juan''s ranch and his life in the village, where he reluctantly practises the accordion, a tradition which his authoritarian father insists that he continue. He becomes increasingly aware of the long shadow cast by the Spanish Civil War.Letters found in a hotel attic, along with a silver pistol, lead David to unravel the story of the conflict, including his father''s association with the fascists, and the opposition of his uncle, who took considerable risks in helping to hide a wanted republican. With affection and lucidity, Atxaga describes the evolution of a young man caught between country and town, between his uncle the horse-breeder and his political father. The course of David''s life changes one summer night when he agrees to shelter a group of students on the run from the military police. Few contemporary writers are as adept at exploring memory and evoking friendship, love and happiness as Bernardo Atxaga, and in this, his most personal and accomplished novel to date, he places these themes against the tragic backdrop of civil war and its aftermath and shows how these have affected the Basque people.

The most famous novel by Spain's premier Basque novelist, re-jacketed for a whole new set of readers. Obabakoak is a novel composed of twenty-six linked tales and parodies.

Lectures centrals“Les marques a l’arbre o a la roca, les que diuen “un dia érem vius i vam estar aquí”, perduraran en el temps; ningú no los esborrarà.