Carlos G. Reigosa

Todo lo que allí sucede tiene explicaciones mágicas que remiten sus responsabilidades al trasmundo. Hasta que un día el escritor Isauro Guillen llega a este lugar para descansar, despues de terminar una novela. De repente, los misterios que le van contando los vecinos empiezan a revelarle su verdadera naturaleza truculenta y criminal. Gracias a su investigacion, en la que afronta graves riesgos, una terrible verdad historica emergera para siempre.

Kid Salvaxe de Carlos Reigosa tráenos o arrecendo dunha poesía -velaí a cita introdutoria do máis que admirado Bob Dylan: «Failles caso ás túas lembranzas / porque nunca poderás vivilas de novo»- que

Gabriel García Márquez sempre lle atribuíu a maior influencia literaria á súa «avoa galega», que lle contaba as cousas máis atroces sen conmoverse. O escritor descubriu axiña que aquel xeito impertur

Laxeiro fronte a si mesmo e fronte a Xosé Otero Abeledo, o "eu" primixenio. Laxeiro nas súas propias palabras, sen intermediarios nin intérpretes, nunha conversa con Carlos G. Reigosa sobre o divino e o humano, e tamen sobre a pintura, o seu desafio radical. Laxeiro por si mesmo, nu diante do espello, espontaneo e vital, sen disfraces... Iso conten este libro. Ben seguro, cando Laxeiro ollou por primeira vez o Portico da Gloria, a sua alma e a do Mestre Mateo xuntaronse nalgun recuncho do Marquesado da Romea e comezaron o seu parrafeo creativo, frutifero e se cadra interminable. Naceu asi o pintor mais intuitivo, enerxico, axitador, libre e rebuldeiro da xeracion de Os Renovadores da Vangarda Historica galega. Rebelde contra as tradicions localistas, Laxeiro converteuse no rexo forxador dunha estetica granitica, sempre fiel as raices, pero tamen en profundo dialogo coas vangardas pictoricas internacionais. Deste xeito puido ser -e foino- un proteico revitalizador dos mitos galegos (na liña de Valle-Inclan e de Cunqueiro), cunha expresion artistica enxebre e universal a vez.Pintor de vigorosa ollada atlantica,, nunca deixou de buscar dentro del a autenticidade que distingue os grandes creadores. Por iso, como ben escribiu X. Anton Castro, Laxeiro e "un dos pintores mais significativos e innovadores da España dos ultimos setenta anos". Algo que ninguen discute no centenario do seu nacemento. Laxeiro por si mesmo, inclue a conversa que ainda permanecia inedita realizada por Carlos G. Reigosa, tres epilogos sobre o xenial pintor de Botos preparados por X. Anton Castro e os pintores Anton Patiño e Leopoldo Novoa, ademais de sesenta e catro paxinas a cor que constituen tanto un percorrido fotobiografico como unha escolma da sua obra pictorica.Laxeiro fronte a si mesmo e fronte a Xosé Otero Abeledo, o "eu" primixenio. Laxeiro nas súas propias palabras, sen intermediarios nin intérpretes, nunha conversa con Carlos G. Reigosa sobre o divino e o humano, e tamen sobre a pintura, o seu desafio radical. Laxeiro por si mesmo, nu diante do espello, espontaneo e vital, sen disfraces... Iso conten este libro. Ben seguro, cando Laxeiro ollou por primeira vez o Portico da Gloria, a sua alma e a do Mestre Mateo xuntaronse nalgun recuncho do Marquesado da Romea e comezaron o seu parrafeo creativo, frutifero e se cadra interminable. Naceu asi o pintor mais intuitivo, enerxico, axitador, libre e rebuldeiro da xeracion de Os Renovadores da Vangarda Historica galega. Rebelde contra as tradicions localistas, Laxeiro converteuse no rexo forxador dunha estetica granitica, sempre fiel as raices, pero tamen en profundo dialogo coas vangardas pictoricas internacionais. Deste xeito puido ser -e foino- un proteico revitalizador dos mitos galegos (na liña de Valle-Inclan e de Cunqueiro), cunha expresion artistica enxebre e universal a vez.Pintor de vigorosa ollada atlantica,, nunca deixou de buscar dentro del a autenticidade que distingue os grandes creadores. Por iso, como ben escribiu X. Anton Castro, Laxeiro e "un dos pintores mais significativos e innovadores da España dos ultimos setenta anos". Algo que ninguen discute no centenario do seu nacemento. Laxeiro por si mesmo, inclue a conversa que ainda permanecia inedita realizada por Carlos G. Reigosa, tres epilogos sobre o xenial pintor de Botos preparados por X. Anton Castro e os pintores Anton Patiño e Leopoldo Novoa, ademais de sesenta e catro paxinas a cor que constituen tanto un percorrido fotobiografico como unha escolma da sua obra pictorica.

«Sigo llevando la vida de otro, y cada vez me cuesta más.» ¿Acaso no es esta una realidad con la que cualquier lector se siente identificado al levantarse cada mañana? ¿No llevamos una existencia aje

A vida do outro de Carlos G. Reigosa é un espello no que cada un pode descubrir o seu propio rostro. O protagonista, Miguel Cano Goiriz, vive nunha sociedade en transición e busca respostas para as suas preguntas esenciais. As experiencias e as teimas da sua existencia rematan nun berro radical de afirmacion e redencion. Porque Miguel, xornalista de exito e testemuña insubornable do seu tempo, acaba por dexergar un descoñecido no propio espello. Por iso se revolve contra o que e -e contra o que os demais queren que sexa-, para ousar converterse en si mesmo e recoñecerse como tal. A vida do outro ten o celme da vida e da Historia. Nas suas paxinas alenta o misterio que nos transubstancia en buscadores da felicidade, as veces por vieiros de extravio. Carlos G. Reigosa atina o profundar nas chaves intimas da vida que vivimos e que non sempre e a nosa. Quizais porque as veces e a doutro. Inevitablemente. Esta novela gañou o XX Premio de Novela Torrente Ballester (2008).A vida do outro de Carlos G. Reigosa é un espello no que cada un pode descubrir o seu propio rostro. O protagonista, Miguel Cano Goiriz, vive nunha sociedade en transición e busca respostas para as suas preguntas esenciais. As experiencias e as teimas da sua existencia rematan nun berro radical de afirmacion e redencion. Porque Miguel, xornalista de exito e testemuña insubornable do seu tempo, acaba por dexergar un descoñecido no propio espello. Por iso se revolve contra o que e -e contra o que os demais queren que sexa-, para ousar converterse en si mesmo e recoñecerse como tal. A vida do outro ten o celme da vida e da Historia. Nas suas paxinas alenta o misterio que nos transubstancia en buscadores da felicidade, as veces por vieiros de extravio. Carlos G. Reigosa atina o profundar nas chaves intimas da vida que vivimos e que non sempre e a nosa. Quizais porque as veces e a doutro. Inevitablemente. Esta novela gañou o XX Premio de Novela Torrente Ballester (2008).

El oficio de periodista está atravesando uno de sus momentos más delicados y apasionantes. Las cosas son (existen) porque salen en los medios. Nunca como ahora la sociedad que percibimos a través de estos intermediarios ha condicionado tanto nuestras vidas. Pero ¿que son los medios?, ¿que (o quienes) mueven los hilos ocultos de la comunicacion?, ¿cual es la responsabilidad del periodista en la conformacion de la opinion publica?, ¿como regular (si es que hubiere que hacerlo) las relaciones entre el derecho a la informacion y el derecho a la intimidad de las personas, los intereses de la empresa privada y los derechos del ciudadano, el trabajo de los profesionales y los cada vez mas poderosos (y sofisticados) mecanismos del poder? En este volumen, Carlos Gonzalez Reigosa, escritor y periodista con mas de veinticinco años de oficio (siete de ellos como director de Informacion de la primera agencia de noticias en lengua española), reflexiona sobre algunos de los problemas basicos de una profesion que sin duda es piedra angular del funcionamiento de nuestra sociedad. La relacion entre el periodismo y sus fuentes, las areas de influencia economica y politica de la informacion, la concepcion cada vez mayor de la noticia como mercancia o espectaculo, la dictadura del mercado, el poder politico, el poder militar, la aparicion arrolladora de las nuevas tecnologias, la relacion entre el idioma y la cultura, el papel de la prensa regional en España, etc., son cuestiones candentes que se abordan con documentacion y conocimiento de causa. "Carlos Reigosa ha dedicado tiempo y talento a reflexionar sobre su oficio , hoy tan dificil, comprometido y, en muchos casos, arriesgado -escribe en el prologo Fernando Lazaro Carreter-. Peligroso para el periodista, por supuesto, pero tambien para los demas..."

O destino de Manuel Girón Bazán foi un dos moitos que se viron alterados en España polo comezo da Guerra Civil en xullo do 1936.A guerra ía separalo da súa ocupación no campo para convertelo primeiro nun loitador na fronte de Asturias e despois, ao rematar a contenda, nun guerrilleiro antifranquista polo Bierzo, Ourense e o norte de Portugal. Durante os seus quince anos como escapado alumeouse o mito Giron, co que se agrandou e sublimou a historia dunha vitima mais da guerra, dun home que, a falta de oportunidades de reinsercion, foi protagonista dunha longa e azarosa peripecia de fuxida levando ate as suas ultimas consecuencias un desigual combate contra o franquismo, mesmo cando carecia xa de posibilidades de exito.As andanzas de Manuel Giron non son concibibles sen a comarca leonesa na que se agochou durante anos como escapado, La Cabrera, un espazo de montaña por enton case inaccesible que se estende polo noroeste da provincia de Leon nos seus limites con Zamora e Ourense. A Guerra Civil española sobreviviu neste curruncho esquecido moito despois de 1939. Nesta case selva inexpugnable e onde tera lugar A agonia do leon, narrada hoxe con grande rigor historico por Carlos G. Reigosa.O autor lanzase cara a paisaxe da literatura oral e do pais real a peito descuberto, sen morbo e con vocacion esclarecedora, sempre tras dos seus personaxes. Asi, A agonia do leon pode lerse como reportaxe dun tempo de dor, como novela policial, como cronica de horribles sucesos, como episodio belico, como novela psicoloxica, como cronica de costumes, como socioloxia dunha zona deprimida, como retrato da condicion humana nunha situacion limite...O destino de Manuel Girón Bazán foi un dos moitos que se viron alterados en España polo comezo da Guerra Civil en xullo do 1936.A guerra ía separalo da súa ocupación no campo para convertelo primeiro nun loitador na fronte de Asturias e despois, ao rematar a contenda, nun guerrilleiro antifranquista polo Bierzo, Ourense e o norte de Portugal. Durante os seus quince anos como escapado alumeouse o mito Giron, co que se agrandou e sublimou a historia dunha vitima mais da guerra, dun home que, a falta de oportunidades de reinsercion, foi protagonista dunha longa e azarosa peripecia de fuxida levando ate as suas ultimas consecuencias un desigual combate contra o franquismo, mesmo cando carecia xa de posibilidades de exito.As andanzas de Manuel Giron non son concibibles sen a comarca leonesa na que se agochou durante anos como escapado, La Cabrera, un espazo de montaña por enton case inaccesible que se estende polo noroeste da provincia de Leon nos seus limites con Zamora e Ourense. A Guerra Civil española sobreviviu neste curruncho esquecido moito despois de 1939. Nesta case selva inexpugnable e onde tera lugar A agonia do leon, narrada hoxe con grande rigor historico por Carlos G. Reigosa.O autor lanzase cara a paisaxe da literatura oral e do pais real a peito descuberto, sen morbo e con vocacion esclarecedora, sempre tras dos seus personaxes. Asi, A agonia do leon pode lerse como reportaxe dun tempo de dor, como novela policial, como cronica de horribles sucesos, como episodio belico, como novela psicoloxica, como cronica de costumes, como socioloxia dunha zona deprimida, como retrato da condicion humana nunha situacion limite...

Estes relatos de Carlos G. Reigosa son unha realidade auténtica e constante. Neles hai tensión narrativa, paixón levada ós límites, humanas cobizas e fraxilidades, temple de heroe ás veces... Adivíñase as claras o esforzo introspectivo do narrador, mentres vai burilando os personaxes e urdindo situacions, sen que a liberdade na inventiva estrague a coherencia ou a verosimilitude (...). O narrador forxa unha prosa fluida de alta transparencia semantica, de autenticidade inobxectable. VALENTIN PAZ-ANDRADEAdmirable libro de narracions de Carlos G. Reigosa.ANXEL FOLELibro de estilo directo no que Reigosa nos traslada a sua Corda natal para facernos coparticipes da vida e milagres duns personaxes que sen dubida son os heroes e heroinas dunha mitoloxia tan persoal como entrañable e inesquecible.ALFREDO BRYCE ECHENIQUEEstes relatos de Carlos G. Reigosa son unha realidade auténtica e constante. Neles hai tensión narrativa, paixón levada ós límites, humanas cobizas e fraxilidades, temple de heroe ás veces... Adivíñase as claras o esforzo introspectivo do narrador, mentres vai burilando os personaxes e urdindo situacions, sen que a liberdade na inventiva estrague a coherencia ou a verosimilitude (...). O narrador forxa unha prosa fluida de alta transparencia semantica, de autenticidade inobxectable. VALENTIN PAZ-ANDRADEAdmirable libro de narracions de Carlos G. Reigosa.ANXEL FOLELibro de estilo directo no que Reigosa nos traslada a sua Corda natal para facernos coparticipes da vida e milagres duns personaxes que sen dubida son os heroes e heroinas dunha mitoloxia tan persoal como entrañable e inesquecible.ALFREDO BRYCE ECHENIQUE

El 2 de mayo de 1983 Gabriel Garcia Márquez hizo realidad su deseo de visitar Galicia casi de incógnito. De aquel viaje quedaron dos testimonios propios. Unasa fotografías en compañía de Domingo Garcia-Sabell en Compostela y un magnifico articulo publicado en EL PAIS, que se ha convertido en refencia ineludible de su pasion por un posible pasado de sus ascendentes gallegos.

Un arrepiante suceso acontecido durante a II Guerra Mundial en Vigo -cidade daquela ateigada de espías nazis e aliados- ten dramáticas consecuencias setenta anos despois, cando o rico nonaxenario Eliseo Sandamil Bentraces teme ser vitima dunha vinganza e contrata o detective Nivardo Castro, que actua, coma outras veces, acompañado polo xornalista Carlos Conde.A novela acolle personaxes reais e imaxinarios e desenvolve unha densa intriga internacional, que comeza en Galicia co trafico de volframio e o aprovisionamento de submarinos alemans -co porto de Vigo convertido nunha via de escape de xudeus e de nazis-, e que termina no ano 2013 na Arxentina patagonica. A vinganza do defunto, quinta entrega da serie de novelas iniciada por Crime en Compostela e protagonizadas polo detective Nivardo Castro, e unha impactante, orixinal e profunda viaxe ao corazon do mais grande drama belico do seculo XX e as suas demoradas consecuencias.Un arrepiante suceso acontecido durante a II Guerra Mundial en Vigo -cidade daquela ateigada de espías nazis e aliados- ten dramáticas consecuencias setenta anos despois, cando o rico nonaxenario Eliseo Sandamil Bentraces teme ser vitima dunha vinganza e contrata o detective Nivardo Castro, que actua, coma outras veces, acompañado polo xornalista Carlos Conde. A novela acolle personaxes reais e imaxinarios e desenvolve unha densa intriga internacional, que comeza en Galicia co trafico de volframio e o aprovisionamento de submarinos alemans -co porto de Vigo convertido nunha via de escape de xudeus e de nazis-, e que termina no ano 2013 na Arxentina patagonica. A vinganza do defunto, quinta entrega da serie de novelas iniciada por Crime en Compostela e protagonizadas polo detective Nivardo Castro, e unha impactante, orixinal e profunda viaxe ao corazon do mais grande drama belico do seculo XX e as suas demoradas consecuencias.