Esta é unha bela historia de amor que ten algo de humor e de poesía, de tristeza e de felicidade. Os protagonistas son un pai e o seu fillo pequeno. Eles móstrannos como se ve o mundo cos ollos do au
Palabras de pedra é a historia dunha decisión. O protagonista, un home con autismo de alto rendemento, decide realizar unha viaxe acompañado do seu fillo Guille autista moito máis afectado?, o que supora para el ter que tomar decisions en solitario, renunciando a seguridade de todos aqueles que sempre estiveran pendentes del (pais, irmans, exesposa). A odisea que nos propon Palabras de pedra non e a viaxe en si, senon todas as vicisitudes que o personaxe principal debe sortear ata que chega o momento mesmo de subir ao avion e emprender a viaxe co seu fillo. O relato esta narrado en primeira persoa, o que obriga o lector a mirar tanto o contorno coma o resto de personaxes a traves da pupila dun home con autismo, con todo o que iso supon: literalidade na linguaxe, problemas de socializacion ou nivel baixo de empatia. Ao mesmo tempo, invitao a entender que o mundo pode ser visto e vivido doutras maneiras igualmente enriquecedoras. Palabras de pedra pretende visibilizar a realidade de todas as persoas con Trastorno do Espectro Autista (TEA) e das suas familias, nun mundo que non esta deseñado para elas e ao cal deben adaptarse, as veces dende a soidade mais absoluta e a pesar da incomprension e mesmo do rexeitamento. Tratase dunha novela acerca do autocoñecemento, da asuncion das propias limitacions e de como e posible aceptar o risco que supon atreverse, a pesar delas, a soñar.
Palabras de piedra es la historia de una decisión. El protagonista, un hombre con autismo de alto rendimiento, decide realizar un viaje acompañado de su hijo Guille ?autista mucho más afectado? lo que supondra para el tener que tomar decisiones en solitario, renunciando a la seguridad de todos aquellos que siempre habian estado pendientes de el (padres, hermanos, exesposa). La odisea que nos propone Palabras de piedra no es el viaje en si, sino todas las vicisitudes que el personaje principal debe sortear hasta que llega el momento mismo de subir al avion y emprender el viaje con su hijo. El relato esta narrado en primera persona, lo que obliga al lector a mirar tanto el entorno como al resto de personajes a traves de la pupila de un hombre con autismo, con todo lo que eso supone: literalidad en el lenguaje, problemas de socializacion, nivel bajo de empatia... Al mismo tiempo, le invita a entender que el mundo puede ser visto y vivido de otras maneras igualmente enriquecedoras. Palabras de piedra pretende visibilizar la realidad de todas las personas con Trastorno del Espectro Autista (TEA) y de sus familias, en un mundo que no esta diseñado para ellas y al cual deben adaptarse, a veces desde la soledad mas absoluta y a pesar de la incomprension e incluso del rechazo. Se trata de una novela acerca del autoconocimiento, de la asuncion de las propias limitaciones y de como es posible aceptar el riesgo que supone atreverse, a pesar de ellas, a soñar.
Esta é unha bela historia de amor que ten algo de humor e de poesía, de tristeza e de felicidade.Os protagonistas son un pai e o seu fillo pequeno. Eles móstrannos como se ve o mundocos ollos do auti
Rosas Negras es una novela construida con pequeñas historias. Historias de amor, de esperanza y de libertad. En sus páginas se narra la lucha de un grupo de mujeres que pelearon por encima de las adversidades para defender con pasion lo que creian justo, lo unico que nadie podia arrebatarles: su dignidad. Ambientada en Cartagena, en el barrio del Molinete, en los momentos previos a la Guerra Civil, Rosas negras nos lleva de la mano de Caridad La Negrao y sus chicas a un mundo donde las posibilidades estan siempre en manos de otros. En Rosas Negras, Gines Cruz nos traslada al comienzo de la contienda del 36 para contarnos las peripecias de este grupo de mujeres y donde el amor, el rencor y el erotismo manejan los hilos de la trama. Unos personajes que se funden con la historia dejando una huella inolvidable. Lejos de los modelos convencionales y con un exquisito ritmo, Gines Cruz nos atrapa en una novela adictiva que mantiene al lector en vilo hasta sus ultimos parrafos.