Miren Agur Meabe

Karabana batean bizi bazara, ohituta zaude toki batetik bestera ibiltzen. Ama bere buruarekin berbetan hasten denean, badakit laster hanka egingo dugula. Oihuta nago ia aldi berean kaixo eta agur esaten. Horregatik saiatzen naiz inorekin loturik esturik ez sortzen. Paso. Txoriak bezalakoak gara gu: beti hegan, segadetatik ihesi ezerk edo inork harrapa ez gaitzan. Errepideak tira egiten digu.

En Villa Virgilia, la casa de la escritora Virgilia Michaels, los relojes marcan la hora prohibida: de tres a cuatro de la madrugada. Es la hora de los fantasmas. Cuando su nieta Iria se queda a dormir alli, siempre se despierta a la hora critica, y ocurren cosas extrañas, ¿Es verdad que los muertos no descansan hasta que resuelven sus temas pendientes y por eso hay que ayudarlos?

1870eko negua. Aitak bapore batean utzi du Elora Duval, Ubarroien Uhartera bidean. Hamahiru urteko neskatxari ama hil zaio eta bizimodu berri bati ekin beharko dio Brigita amonaren basetxean. Lanean ere hasiko da, umezain, Galantenean, eta laster estutuko du harremana bertako Ariane txikiarekin. Baina ez Elora, ez Ariane, ez dira neska arruntak: beste inork igartzen ez dituen mezuak edota gertaerak hautemateko dohaina izanik, bion artean askatuko dute aspaldiko kondaira tragiko baten korapiloa. Eta garrantzitsuena: Elorak emakume-leinu indartsu baten partaide dela jakingo du. Agian, horrexegatik aurkituko du berak Itsasoaren Atea.

1936ko gerrari buruz idatzitako liburu historiko nahiz fikziozkoen artean toki berezia beteko du Miren Agur Meabek idatzi duen nobela xume baina eder honek. Urtebete itsasargian gaztetxoentzako eleberri bat da, gaztetxo bat duena protagonista eta kontalari. Jon gaztetxo bilbotar bat da, gerra hastean gurasoek Garraitzetara bidaltzen dutena (Lekeitioren irudikapen literarioa), osaba farozainarengana.

Katta urtxintxa eskolara doa gaur. Lagunekin elkartuko da bertan. Andereñoak margoak atera ditu. Baina adi! Margoak bereziak dira eta…

Kattak oinatzak ikusi ditu elurretan. Oinatzei segika, otsoko goseti batekin topo egin du. Ai ene ! Lortuko al du salbu ateratzea?

Kattak gonbita jaso du Bertolen festara joateko. Opari polit bat prestatu dio. Bidean lagun batzuk batu ditu, baina ekaitza dute gainean....

Katta eta Sare botika baten bila abiatu dira gauean, Greta gaixo dagoelako. Oso botika berezia da, adarbakarrarena. Topatuko ote dute basoan?

En esta montaña rusa posapocalíptica, el filósofo Srecko Horvat nos invita a explorar el Apocalipsis como si fuera una revelación, más que como un final en sí. Argumenta que la única forma de prevenir el final, es decir, la extincion, es comprometerse en una lectura fina de varias amenazas interconectadas como son la crisis climatica, la era nuclear y la pandemia en curso. Traza en este libro las lineas que inauguro el filosofo Gunther Anders y toma prestados terminos de la ciencia climatica dandole una lectura teologica (punto de inflexion escatologico, por ejemplo).Ya no solo se trata de los riesgos de la era nuclear en la que nos hallamos o de la crisis climatica, sino que vivimos la colision de ambas, entrelazada, ademas con otros peligros, no solo los ligados a la pandemia sino tambien los virus del capitalismo y del fascismo. En su investigacion sobre el futuro de lugares como Chernobyl, el Mediterraneo o las islas Marshall, asi como de muchos otros afectados por la COVID-19, Horvat muestra que la revelacion es simple e impredecible: las alternativas ya no son socialismo o barbarie, nuestras alternativas hoy son o la reinvencion radical del mundo o la extincion masiva.Despues del apocalipsis es una llamada urgente no solo a evitar llorar las muertes de mañana sino a luchar por nuestro futuro mientras podamos.

Ilargiari bisita egin nahi diote Kattak eta lagunek galdera bat egiteko. Ilargiak berak irakatsiko die nola igo espaziora. Eta badoaz bilintx-balantx,

Udaberriko egun euritsu batean, Kattak eta Sarek ostadarra topatu dute. Zer ote dago beste muturrean? Urrez beteriko lapikoa? Ala beste zerbait, agian?

Kattak bainu demasa hartu du itsaspean. Onik itzuliko ote da olagarro, sirena, pirata eta marmoken artetik? Sare dauka alboan, eta eskerrak!

Katta eta lagunek Bitxis Beach-eko kontzertuan hartuko dute parte, bakoitzak bere instrumentuarekin. Giro aparta dago, baina egun beroak arriskutsuak izan daitezke

AMETSETAN: Udaberriarekin batera, basoa kolore berriz jantzi da. Neguko lozorrotik irtenda, Katta, inguruak miatzeko gogoz, zuhaitzera igo eta ia iritsi da zeruraino. Amets batean bezala hegaldatuko da lainoetan eta, etxera itzultzean, udaberriak garai berri baten zantzuak ekarri dizkiola konturatuko da.Gaiak: fantasia, udaberria, bizitza berria.

Mendira ibilaldia egiteko prestatu dira Katta eta bere lagunak. Ondo prestatuta, gaua bertan igarotzeko beharrezkoa duten guztia hartuta. Mendia, ordea, basoa ez bezalako parajea da, eta ustekabeko desatseginak ere izango dituzte.Katta eta lagunak mendira joan dira,ondo prestatuta.Primeran pasatuko dute asteburua,baina ustekabeak ere izango dituzte.Gaiak: laguntasuna, talde-lana, ustekabekoak

Katta eta kuadrilla udalekuetara heldu dira. Jende arrotza topatu dute han: abereak eta oihaneko animaliak. Nola konponduko ote dira?

Kattak arazo bat izan du eta basotik alde egin du. Hirira doan bidean, hainbat jende topatu du, ez oso atsegina. Zer gertatuko zaio azkenean?

Katta eta lagunak zinera joan ziren andereñoarekin, dinosauroen bizitza ezagutzeko.Baina bazen dinosauro bat… A zer-nolako larrian jarri zituen!

«Me llamo Joana. He regresado hace poco, tras pasar algunos años lejos de aquí. He vuelto a mi pueblo. Traigo el cuaderno, mi cuaderno violeta, refugio de todos los ángeles y demonios de mi vida. Est