XOSE ANTON LOPEZ DOBAO

O ser humano e a materia confúndense ata tal dimensión que por veces o individuo imaxina sentir que se distancia, que a súa esencia é espiritual, intanxible, transcendente. E non. A materia, coma o home, coma a muller, e continxencia pura, recreacion da multitude ao mesmo tempo que a multitude e recreacion material. De ai nace o esirito deste libro: como unha corredoira de ida e volta entre o individuo e a multitude, entre percepcions intuitivas e sensacions elaboradas, no desexo de materializar as formas do desexo, do proxecto, da conciencia. Materia de X. Anton L. Dobao non e un libro unitario: e a aproximacion aos enlaces entre o home individuo e o ser humano social con tendencia irrefreable ao comun. En todo o libro latexa a intencion explicita de escritura dun poema, o poema concibido non como elevacion espiritual senon como materia. Materia da snosas arelas. Materia tanxible. Materia humana. Materia multitude. Comun.