Xosé Luís Méndez Ferrín

Esta edición inclúe o conto que dá título ao libro e que fora tachado por un fillo de puta anónimo con grosas aspas de lapis vermello na primeira edición. A censura actuaba no final do franquismo, xa un rexime en descomposicion, coa mesma dureza que nas decadas anteriores. A edicion completa, que hoxe presentamos revisada polo autor, constituena oito relatos: Prologo. Impunidade + seis contos + Epilogo. Ditadura das cousas. O primeiro relato fainos ver a continuidade ideoloxica entre un usureiro vilego ignorante e reaccionario, e o seu fillo, señorito en Santiago e Madrid, que participara, realizandose plenamente como asasino fascista, nas matanzas posteriores o levantamento militar de 1936. O ultimo conto transmitenos a voz dunha muller burguesa que, mentres critica o exceso de atencion a realidade por parte dos progresistas, pretende coñecer a verdade espiritual e non cesa un momento de aconsellar o consumo de miles productos, para finalmente declarar o seu enorme interes polo producto rei da sociedade que adora: o diñeiro. Os seis relatos centrais, empezando por Elipsis, son seis variacions sobre un mesmo tema: a loita de clases. Clases que case sempre aparecen configuradas como castes, unhas mantedoras e outras sufridoras de sistemas de produccion e maquinarias represivas que reducen o ser humano a condicion de animal inferior, atrapado en tradicions, en ritos, en labirintos deseñados dende o poder para perpetuarse. Nesta dinamica de represion e resistencia, os oprimidos viven instalados na derrota coma unha condena perpetua. Non obstante a vinganza e o triunfo, como en Elipsis, pode chegar algun dia, no remate dun ciclo, para quen conserva o cerne da sua identidade intacto.

En Arnoia, Arnoia Nmógadah, un dos príncipes Segredos das terras de Arnoia vese preso e forzado ao exilio polo pobo dos veciños, invasores da súa terra e asasinos de Mai Loretta, quen antes de morrer lle da dous obxectos: unha bolsiña maxica e o Libredon. Coa axuda do Libredon, Nmogadah e o Mestre Lionel liberanse dos seus captores e comezan as suas aventuras: o encontro co xigante Hannak, as fragas de Brocelandia, onde recibe a espada Milmanda, as minas de Grou...

Este libro supone la culmincaión de una trayectoria poética iniciada en 1957 con Voce na néboa, continuada en los setenta con Elipsis e outras sombras. Méndez Ferrín, contribuyó de forma decisiva a la renovacion de la lirica contemporanea gallega. Es autor tambien de una amplia obra en prosa que le acredita como uno de los narradores mas destacados de la actualidad. Con polvora e magnolias supuso una puesta al dia de la poesia gallega paralela a la que efectuo la poesia coetanea en castellano, pero se mantuvo fiel a unos postulados de denuncia y de lucha politica que han caracterizado en todo momento la trayectoria humana y civica de su autor. Esta edicion bilingue permitira comprobar la vigencia y validez de sus planteamientos.

X. L. Méndez Ferrín (Ourense, 1938) es sin duda, y desde hace años, el gran referente de la literatura gallega contemporánea. Escritor de culto, su labor abarca los campos de la narrativa, la poesía, la critica, la investigacion, el pensamiento y la accion politica y social.Catedratico de Lengua y Literatura Española en el Instituto Santa Irene de Vigo, es tambien columnista del periodico El Faro de Vigo y dirige la revista de pensamiento critico A Trabe de Ouro. Doctor en Filologia, actual presidente de la Real Academia Galega y Doctor Honoris Causa por la Universidad de Vigo, desde 1999 ha sido permanentemente propuesto al Premio Nobel de Literatura por la Asociacion de Escritores en Lingua Galega.Ha sido y es, ademas, uno de los principales activadores del Movimiento Nacionalista Gallego, con un posicionamiento ideologico revo lucionario en el sentido marxista. Debido a su actividad politica, en los años 60 y 70 Mendez Ferrin sufrio detenciones en varias ocasiones la ultima en 1980, cuando ya estaban en vigor las instituciones democraticas españolas, tuvo que vivir en la clandestinidad durante algun periodo y llego a estar dos años encarcelado en la prision del Dueso, adonde llegaban cartas de solidaridad firmadas por Arthur Miller y Tennese Williams.

Trátase dunha recopilación de artigos de prensa de Xosé Luís Méndez Ferrín, arestora Presidente da Real Academia Galega, publicados no Faro de Vigo, Hoja del Lunes, etc., que teñen un denominador común ao referirse a lendas, tradicións, etimoloxía ou microtoponimia e como non, ¡madía leva!, a problemas dese abstracto xeográfico que deuse en chamar "Terra de Turonio", problemas algún, que malfaladamente, seguen sen resolverse.

Arraianos nos traslada a la frontera difusa entre la Galicia interior y el norte de Portugal, territorio de meigas, de la lluvia y el granito de las casonas solariegas. En diez relatos Ferrín nos sumerge en su universo particular, inquietante como la nublina que de improviso cubre a los protagonistas de estas historias. La Raya es la linea invisible que separa a los habitantes de Galicia y Portugal, tierra repleta de historia de contrabando, luchas de poder, caciquismo y sometimiento a las autoridades.Arraianos es un clasico contemporaneo de la literatura gallega, obra cumbre de Xose Luis Mendez Ferrin, diez historias oscuras y sobrecogedoras.

Bretaña, Esmeraldina supón un dos maiores esforzos creativos de Xosé Luís Méndez Ferrín. O protagonista, Amaury, vive nunha cadea política na que se erguen tamén os muros da cadea psicolóxica e as reixas da cadea literaria. Debedora de Jack London, de Torrente Ballester ou de Cunqueiro a novela ten como un dos temas centrais a procura da identidade. Novela carceraria con Tagen Ata e con Bretaña ao fondo, esta resolta cunha complexa pero expresiva e brillante sistematica especular que non lle furta ao lector o galano dunha lingua senlleira, inimitable. Desde a perspectiva actual, Bretaña, Esmeraldina, inserida na estetica da Nova Narrativa, concibese unha potente espiral que flexiona todo o conxunto da obra do autor, moi a altura da circunstancia politica de 1987, sen deixar de ser unha viaxe extraordinara e as veces mesmo alucinante polas mais fermosas paxinas da literatura galega e da literatura universal. A presente edicion foi preparada por Anxo Angueira, quen se ocupou da introducion e das notas.Bretaña, Esmeraldina supón un dos maiores esforzos creativos de Xosé Luís Méndez Ferrín. O protagonista, Amaury, vive nunha cadea política na que se erguen tamén os muros da cadea psicolóxica e as reixas da cadea literaria. Debedora de Jack London, de Torrente Ballester ou de Cunqueiro a novela ten como un dos temas centrais a procura da identidade. Novela carceraria con Tagen Ata e con Bretaña ao fondo, esta resolta cunha complexa pero expresiva e brillante sistematica especular que non lle furta ao lector o galano dunha lingua senlleira, inimitable. Desde a perspectiva actual, Bretaña, Esmeraldina, inserida na estetica da Nova Narrativa, concibese unha potente espiral que flexiona todo o conxunto da obra do autor, moi a altura da circunstancia politica de 1987, sen deixar de ser unha viaxe extraordinara e as veces mesmo alucinante polas mais fermosas paxinas da literatura galega e da literatura universal. A presente edicion foi preparada por Anxo Angueira, quen se ocupou da introducion e das notas.