Daniel Salgado

Dos tempos sombrizos é un libro de poemas sobre o medo. Sobre un medo ás veces concreto e ás veces difuso. Sobre un medo histórico. Dos tempos sombrizos está escrito nunha lingua desprezada. Nunha lingua acosada. Nunha lingua de vencidos. E testemuño dunha derrota inmensa. Estes poemas queren, ao cabo, construir un refuxio contra a barbarie. Contra o cinismo como etica xeral da epoca.Dos tempos sombrizos é un libro de poemas sobre o medo. Sobre un medo ás veces concreto e ás veces difuso. Sobre un medo histórico. Dos tempos sombrizos está escrito nunha lingua desprezada. Nunha lingua acosada. Nunha lingua de vencidos. E testemuño dunha derrota inmensa. Estes poemas queren, ao cabo, construir un refuxio contra a barbarie. Contra o cinismo como etica xeral da epoca.

Adentrarse en las raíces del entornosocial y en las entrañas del propiocuerpo y comprobar la correlaciónentre el frío que nos rodea, que nostensa los párpados, y el dolor de la imposibilidad,del deseo, de la urgencia de la transformacion.Desde ahi, empleando la poesia comodiseccion del mundo sin detenerse en el brillodel escalpelo, sin realizar maniobras oblicuasni ensimismar la mirada en lo singular, sinopenetrando de una manera honda, despojadade ornamentos, este conjunto de poemaspuede ayudarnos a seguir caminando con larabia serena de quienes saben de la ineludiblenecesidad de cambiar radicalmente estemundo.Esta antologia bilingue es el primer libro deDaniel Salgado traducido al castellano y constituye,ademas, la primera recopilacion de laobra de uno de los poetas jovenes mas significativosde la poesia gallega actual.

«Os paxaros e outros poemas» é unha indagación e un dó, unha elexía e un axuste de contas, un pasmo e unha luz ferida. A escrita detense na materia.«Os paxaros e outros poemas» é unha indagación e un

Daniel SalgadoA nova colección de poesía Edoy Leliadoura que presenta Sotelo Blanco Edicións, con deseño de Andrés Meixide, quere ser, como o seu nome indica, herdeira e continuación do labor realizado pola historica e dalgunha maneira xa mitica coleccion Leliadoura, na que se publicaron alguns dos libros mais importantes da poesia galega dos anos 1980, e que foi, tamen, testemuño e actor do renacer poetico da Galiza daqueles anos. Conscientes do importante herdo recibido, Edoy Leliadoura aspira a ser o reflexo das diversas constelacions poeticas que atravesan e iluminan a poesia galega actual. Constelacions que estan representadas nos primeiros volumes que hoxe presentamos da coleccion, ao tempo que non renuncia a por en galego importantes voces da poesia universal. Hoxe, cando a poesia necesita mais lectores que defensores. Hoxe, como di John Berger, a poesia fala mais directamente a ferida que a prosa, esta nova coleccion quere gañar novos lectores para a poesia e ao tempo enorgullecerse de que os poetas publicados falasen directamente a esa ferida, mais profunda cada dia, e de non ser indigna da sua antecesora.

Éxodo coma axuste de contas: cos nosos tempos e co noso xeito de vivilos. Un lugar para entrar e saír, que descoñece lindes, que invoca xenealoxías, que vira materia e logo eslúe e logo vira outra vez materia. Éxodo como poema das xunturas, como traballo de fendas: as liñas de fuga. En Éxodo o individuo abala, arreponse, recibe, pescuda, deserta. As circunstancias históricas e os libros de poemas, a forma física e o goberno das cousas. Non se sabe que anaco do poema é Éxodo, non se sabe onde vai parar, non se sabe do rabudo que é. Éxodo ou lingua, Éxodo ou barbarie.

Hai anos en que todo se acelera. Xornadas que valen por décadas anódinas. Momentos en que rompe a continuidade da historia e abre paso a novas experiencias, a contradicións antes non exploradas. Entre 2012 e 2017 a esquerda e o nacionalismo galego viviron un destes periodos excepcionais. Como traducion na instancia politica da brutal crise economica, as rupturas e recomposicions marcaron o campo progresista: das escisions no BNG e a irrupcion de Alternativa Galega de Esquerda (AGE) as mareas municipalistas e a terceira lexislatura de Alberto Nuñez Feijoo. Ao tempo, os novos continxentes de militantes e activistas comprobaron os limites das institucions, as propias insuficiencias ideoloxicas e a reaccion do bloque dominante ao que, por veces, este percibiu como ameaza.Martiño Noriega, medico e actual alcalde de Santiago a fronte de Compostela Aberta, e mais o xornalista Daniel Salgado conversan en "A contradicion permanente" sobre cinco anos de convulsions, tentativas de unidade, desencontros e avances. Tratase dunha memoria incomoda pero implicada, que procura ser util, arredor destes tempos interesantes.Hai anos en que todo se acelera. Xornadas que valen por décadas anódinas. Momentos en que rompe a continuidade da historia e abre paso a novas experiencias, a contradicións antes non exploradas. Entre 2012 e 2017 a esquerda e o nacionalismo galego viviron un destes periodos excepcionais. Como traducion na instancia politica da brutal crise economica, as rupturas e recomposicions marcaron o campo progresista: das escisions no BNG e a irrupcion de Alternativa Galega de Esquerda (AGE) as mareas municipalistas e a terceira lexislatura de Alberto Nuñez Feijoo. Ao tempo, os novos continxentes de militantes e activistas comprobaron os limites das institucions, as propias insuficiencias ideoloxicas e a reaccion do bloque dominante ao que, por veces, este percibiu como ameaza.Martiño Noriega, medico e actual alcalde de Santiago a fronte de Compostela Aberta, e mais o xornalista Daniel Salgado conversan en "A contradicion permanente" sobre cinco anos de convulsions, tentativas de unidade, desencontros e avances. Tratase dunha memoria incomoda pero implicada, que procura ser util, arredor destes tempos interesantes.

Esta antología bilingüe es el primer libro de Daniel Salgado traducido al castellano y la primera recopilación de la obra de uno de los poetas jóvenes más significativos de la poesía gallega actual.