MANUEL FORCADELA

Escrito coa actitude do divulgador, este libro pretende contribuír ó coñecemento dunha das etapas máis ricas e máis cheas de creatividade da tradición literaria galega recente. Sen renunciar ó emprego dunha analise rigorosa dos textos, Manual e escolma da Nova Narrativa Galega axuda o lector a coñecer mellor cada unha das obras da Nova Narrativa, singularizandoas no que teñen de particular e poñendoas en contacto coas restantes, non en van son froito do mesmo ambiente de epoca: os anos sesenta. A obra de autores coma Mendez Ferrin, Rodriguez Mourullo, Carlos Casares, M.ª Xose Queizan ou Camilo Gonsar aparece estudiada no libro, que tamen inclue os textos destes autores, completando deste xeito un volume esencial tanto para consulta coma para ter un bo coñecemento da evolucion da narrativa galega contemporanea.

Un coñecido industrial aparece asasinado na praia de Alcabre deixando unha cuantiosa débeda. Toni Barreiro, un ex-boxeador que malvive realizando cobros de morosos, é contratado para tentar a recuperación dos cartos. Como resultado das súas pesquisas só consegue pór en perigo a súa propia vida. Pero Toni non é un home que se deixe vencer facilmente. Contará coa axuda de Elvis, un vello e inseparable amigo, e de Patricia, unha muller atractiva, misteriosa. Como fondo, un Vigo portuario e invernal dando cabida aos lances da paixón e o crime.

Un futbolista croata, a súa irmá, unha secta relixiosa e un perigoso grupo de empresarios posuídos pola ambición, fan que o investigador Toni Barreiro intente solucionar un caso onde se mesturan a pa

Un misterioso mercedes verde, un revólver cargado, dúas irmás xémeas e un vendedor negro serán os elementos que entretezan a intriga nestas novas aventuras doe Toni Barreiro, o heroe que coñeciamos e

Premio Aula de Poesía 2000, esta obra es una excelente muestra de la mejor poesía gallega de finales de siglo. Transidos por la magia, la fascinación y la historia de la mitología galaico-portuguesa, estos poemas nos cuentan la intima relacion del hacedor de versos con su secreta musa, el idilio entre el poeta y sus criaturas, el dialogo de los vivos con los muertos a traves de la telaraña del tiempo.

Un coñecido industrial aparece asasinado na praia de Alcabre deixando unha cuantiosa débeda. Toni Barreiro, un ex-boxeador que malvive realizando cobros de morosos, é contratado para tentar a recuperacion dos cartos. Como resultado das suas pesquisas so consegue por en perigo a sua propia vida. Pero Toni non e un home que se deixe vencer facilmente. Contara coa axuda de Elvis, un vello e inseparable amigo, e de Patricia, unha muller atractiva, misteriosa. Como fondo, un Vigo portuario e invernal dando cabida aos lances da paixon e o crime.

Velaquí unha novela de amor e obsesións, de dependencias e paisaxes cerrados, atmósferas sabiamente evocadas y, como pano de fondo, o mundo dos balnearios e as grandes mansións da Mitelleuropa, aquela que paseou don Vicente Risco e que se desangraria despois coa Segunda Guerra Mundial. Neste tempo se desenvolve a accion que nos conta Forcadela.Un pianista e tres amores que, o final, nunha volta fantastica e simbolica, teñen un mesmo fio e son unha mesma obsesion. Cronica dun tempo que e, moitas veces, tempo interior, xogo de simbolos, linguaxe lirica de extraordinaria capacidade de ensoñacion e descripcion.

Este libro podería ser visto como unha tentativa de psicanalizar a cultura galega a través dun dos seus buques insignia: a tradición literaria. Mais non se trata de curar nada, na medida en que, en puridade, non hai posibilidade de transferencia a un suxeito que e unha entelequia, de tan plural e polimorfo, mais si de percibirmos sintomas, de irmos recollendo un por un aqueles aspectos que semellan ter unha certa relevancia, dandolles nome, sinalandoos, por medio dun conxunto de disciplinas que exceden con moito a psicanalise mais que se situan a sua beira e en contacto moi estreito dentro do ambito xeral da humanistica. Lugares aos que chegamos por medio da filoloxia, da teoria literaria, da socioloxia, da linguistica, da hermeneutica, da filosofia, aprendices de todo e mestres de nada, nun exercicio que e, sobre todo, un exercicio teorico mais tamen de escrita e de estilo. Entendemos que hai unha perspectiva sincronica enganosa que non debe esquecer a propia diacronia. E que esta forclusion, cando se da en tanto que olvido traumatico, cabe entendela xa como un sinal significativo, un enunciado que demanda ser escoitado."M.F.

“Lingua morta, lingua estranxeira a que usan filósofos e poetas, tal como lemos na cita de Giorgio Agabem que encabeza a Fábula das aves. Moi viva e próxima, porén, a voz do vitalista escéptico a que