Xosé Luís Méndez Ferrín, página 2 de 4

Bretaña, Esmeraldina supón un dos maiores esforzos creativos de Xosé Luís Méndez Ferrín. O protagonista, Amaury, vive nunha cadea política na que se erguen tamén os muros da cadea psicolóxica e as reixas da cadea literaria. Debedora de Jack London, de Torrente Ballester ou de Cunqueiro a novela ten como un dos temas centrais a procura da identidade. Novela carceraria con Tagen Ata e con Bretaña ao fondo, esta resolta cunha complexa pero expresiva e brillante sistematica especular que non lle furta ao lector o galano dunha lingua senlleira, inimitable. Desde a perspectiva actual, Bretaña, Esmeraldina, inserida na estetica da Nova Narrativa, concibese unha potente espiral que flexiona todo o conxunto da obra do autor, moi a altura da circunstancia politica de 1987, sen deixar de ser unha viaxe extraordinara e as veces mesmo alucinante polas mais fermosas paxinas da literatura galega e da literatura universal. A presente edicion foi preparada por Anxo Angueira, quen se ocupou da introducion e das notas.Bretaña, Esmeraldina supón un dos maiores esforzos creativos de Xosé Luís Méndez Ferrín. O protagonista, Amaury, vive nunha cadea política na que se erguen tamén os muros da cadea psicolóxica e as reixas da cadea literaria. Debedora de Jack London, de Torrente Ballester ou de Cunqueiro a novela ten como un dos temas centrais a procura da identidade. Novela carceraria con Tagen Ata e con Bretaña ao fondo, esta resolta cunha complexa pero expresiva e brillante sistematica especular que non lle furta ao lector o galano dunha lingua senlleira, inimitable. Desde a perspectiva actual, Bretaña, Esmeraldina, inserida na estetica da Nova Narrativa, concibese unha potente espiral que flexiona todo o conxunto da obra do autor, moi a altura da circunstancia politica de 1987, sen deixar de ser unha viaxe extraordinara e as veces mesmo alucinante polas mais fermosas paxinas da literatura galega e da literatura universal. A presente edicion foi preparada por Anxo Angueira, quen se ocupou da introducion e das notas.

A lectura de Arraianos ponnos a ollada e a imaxinación sobre un territorio, nas concas do Limia e do Arnoia, contra as serras do Xurés e Laboreiro, para moitos descoñecido; un mundo a trasmán, separado de todo, tanto de Galicia como de Portugal, habitado por xente distinta e misteriosa que sente a fronteira administrativa como un absurdo, incapaz sen embargo de borrar a conexion historica e cultural entre os dous lados da raia.A recreacion literaria deste espacio humano e xeografico, adquire perspectiva e profundidade no percorrido da ficcion a traves de tempos e momentos historicos diferentes: a rebeldia romantica do Exclaustrado de Diabelle contra a cesion do Couto Mixto a Coroa española a mediados do XIX; a imposicion ideal das autoridades republicanas en Ourense sobre os sublevados o 18 de xullo do 36; a violencia asasina das cuadrillas falanxistas nos primeiros anos da posguerra ou a persecucion e captura de militantes galegos antifranquistas nos anos sesenta. O servicio dunha relativa unidade tematica, pretendida na comun referencia espacial do conxunto, Mendez Ferrin emprega tecnicas narrativas -ritmos, puntos de vista, construccions- moi diversas, ademais de facer un uso intencionado de formas dialectais do galego arraiano ou mesmo portugues estandar.Un arraiano, de Vilanova dos Infantes, non podia ser de outra forma, levanos deica terras escravas onde a xente mira con ollos vacunos e avultados. Xente coa que, por algunha razon, e preciso ter moito coidado.

Xosé Luís Méndez Ferrín é un dos nosos escritores mais representativos, posuidor dun mundo propio cheo de forza e de suxerencias. Esta edición é unha escolma dalgúns dos seus mellores contos, pequenas obras mestras da nosa narrativa contemporanea, presentados cun estudio previo, preparado por Sonsoles Lopez, onde o lector encontrara moitas das claves e das significacions secretas do noso autor.

A Poesía enteira de Heriberto Bens edítase por primeira vez en 1980 e recolle os volumes Antoloxía popular, publicado polo Patronato da Cultura Galega de Montevideo en 1972, e Sirventés pola destruccion de Occitania, publicado en 1975 en Xenebra, ambos os dous asinados co pseudonimo de Heriberto Bens, baixo o que se agachaba X. L. Mendez Ferrin. Poesia enteira de Heriberto Bens e unha obra de caracter civil, composta por poemas elexiacos dirixidos maiormente a figuras senlleiras do noso pasado, que plasma as inquedanzas do autor en canto a renovacion formal e tecnica do panorama poetico galego da epoca.O conxunto resulta dunha beleza e competencia linguistica extremada.A Poesía enteira de Heriberto Bens edítase por primeira vez en 1980 e recolle os volumes Antoloxía popular, publicado polo Patronato da Cultura Galega de Montevideo en 1972, e Sirventés pola destruccion de Occitania, publicado en 1975 en Xenebra, ambos os dous asinados co pseudonimo de Heriberto Bens, baixo o que se agachaba X. L. Mendez Ferrin. Poesia enteira de Heriberto Bens e unha obra de caracter civil, composta por poemas elexiacos dirixidos maiormente a figuras senlleiras do noso pasado, que plasma as inquedanzas do autor en canto a renovacion formal e tecnica do panorama poetico galego da epoca.O conxunto resulta dunha beleza e competencia linguistica extremada.

Eduardo Pondal (1835-1917) é certamente o noso primeiro poeta moderno. E aquí explícase en que consiste exactamente esa modernidade.Entre o autor de Queixumes dos pinos e a obra de Uxío Novoneyra (ou de X. L. Franco Grande, o ultimo poeta que se cita) vai un longo percorrido, unha afervoada viaxe que e, tamen, o esforzo de construccion (ou reconstruccion) da nosa identidade cultural e nacional.X. L. Mendez Ferrin ofrecenos neste estudio un ordenamento riguroso e sistematico da poesia galega dende a guerra civil a promocion de autores que publican os seus principais libros na decada dos 60: a chamada xeracion do 36 (Maria Mariño, Luis Seoane, Carballo Calero, Iglesia Alvariño, Alvaro Cunqueiro, Celso Emilio Ferreiro, Diaz Castro...), a Promocion de Enlace (Anton Tovar, Cuña Novas, Neira Vilas...), a Xeracion das Festas Minervais (Manuel Maria, Xohana Torres, Salvador Garcia-Bodaño, Alexandre Cribeiro...), poetas nacidos todos entre 1910 e 1940.Por riba de mimetismos provincianos, buscando sempre a raiz e a explicacion profunda das cousas, o autor reivindica unha interpreetacion autonoma da nosa literatura e dos nosos textos, froitos de amor e de esperanza compartida.

É o intre do crepúsculo.Agora é cando morre a lus e os perfiles das cousas deixan de ser concretos.Achego a miña cara á fiestra, aos vidrios da fiestra, e vexo a rúa longa, ateigada de xente informe, coma un carreiro de formigas que fervera estreitamente, escuramente.Os homes son coma formigas, na vila sen nome.E eu, niste intre do crepusculo, vexoos desdebuxados, esvaidos, pois o alento da miña boca vai embazando progresivamente o cristal que se interpon antre os homes e a miña ollada.

Con pólvora e magnolias (1976) é unha referencia obrigada na nosa lírica contemporánea. Unha certa perspectiva temporal salienta cada vez máis a significación deste libro, que marcou un fito, unha mudanza radical e necesaria na poesia galega dos ultimos anos.Amor e desamor, paixon pola vida e afirmacion de vellos e inconmovibles soños constituen a base principal deste poemario renovador, intenso, poderoso.

Arrabaldo do Norte, publicada por vez primeira en 1964, constitúe a primeira novela de Méndez Ferrín, agora reeditada na serie Literaria da colección de Peto de Xerais. Esta é unha obra de extraordinarias suxestions. O labirinto, a procura do incognito, o eterno retorno... E todo exposto cunha tecnica exquisita onde non faltan, coma sempre en Ferrin, poesia e ironia.Arrabaldo do Norte, publicada por vez primeira en 1964, constitue a primeira novela de Mendez Ferrin, agora reeditada na serie Literaria da coleccion de Peto de Xerais.Esta e unha obra de extraordinarias suxestions. O labirinto, a procura do incognito, o eterno retorno... E todo exposto cunha tecnica exquisita onde non faltan, coma sempre en Ferrin, poesia e ironia (Anxo Angueira). Arrabaldo do norte e un kafkiano percorrido por labirintos circulares dun ser empeñado nunha busca transcendental e esteril que o conduce a destruccion (Diccionario da Literatura Galega). O protagonista busca polo labirinto do Arrabaldo, sen atopar nunca o que procura. Cando publica Arrabaldo do norte, Mendez Ferrin militaba na UPG, recen creada na clandestinidade. Esta militancia na esquerda radical vaille traer cambios a sua vida, estancias na cadea que o marcaran e influiran nas suas obras (Sonsoles Lopez). Otero Pedrayo posuia a grandeza. Cunqueiro posuia a perfeccion. X.L. Mendez Ferrin ten as duas calidades xuntas en grao superlativo (Dario Xohan Cabana, Diario 16 de Galicia). Arrabaldo do norte e un relato obxectivista polos camiños do nouveau roman (Vicente Araguas).

Tres conferencias sobre las personalidades poéticas de Álvaro Cunqueiro, Manoel Antonio y Celso Emilio Ferreiro

En Contra Maquieiro a voz poética de X. L. Méndez Ferrín retorna con toda a súa capacidade expresiva para levar a cabo unha revisión do século XX, desde a Guerra de Cuba até o seu esmorecemento, e érguese nunha bandeira contra o capitalismo, invocando a Razon e o valor para o verso. Desde 14th Street a Pena de Anaman, pasando revista aos acontecementos dun seculo que entronizou a Maquieiro, o poemario estruturase en catro partes longas e fermosas:En Contra Maquieiro a voz poética de X. L. Méndez Ferrín retorna con toda a súa capacidade expresiva para levar a cabo unha revisión do século XX, desde a Guerra de Cuba até o seu esmorecemento, e érguese nunha bandeira contra o capitalismo, invocando a Razon e o valor para o verso. Desde 14th Street a Pena de Anaman, pasando revista aos acontecementos dun seculo que entronizou a Maquieiro, o poemario estruturase en catro partes longas e fermosas:

Así e todo, eu non pensaba que ía ocorrer o que ocorreu, miña querida Esmeraldina, o día de chuva feroz e fría en que me fecharon na Prisión da rúa do Príncipe. Aqueles matalotes da Garda Republicana, grosos coma xabariños e zoupons nos seus movementos, arrempuxaronme contra o interior dun rocho iluminado por unha unica luz vermelliza. Encol dunha mesiña baixa, de bimbio, fun convidado a ir depositando os teus amados retratos. Esmeraldina, o meu cinto, o pouco diñeiro portugues que me restaba, chaves de automobeis, portas e lembranzas, un mangadiño de cartas de teu que sempre foran conmigo nos dias curtos e intensos nos que participara na Resistencia.

Relatos que se suceden, básicamente, en la ciudad de Santiago de Compostela a lo largo de más de medio siglo. Con un lenguaje barroco que hermosea cuanto invoca, Ferrín demuestra un incuestionable dominio de la narracion de los personajes y del contexto social.Cronica de nosotros fue un volumen que mostro por primera vez el talento del escritor orensano, propuesto desde Galicia para el premio Nobel.

La presente selección de cuentos de X. L. MÉNDEZ FERRÍN -situados en países inexistentes o extraños y en épocas de difícil localización. pero con referencias a un presente con vocación de futuro anticipativo- abarca desde la publicacion de su primera obra en 1958 hasta los años noventa. Relacionados todos implicitamente entre si, los relatos de FRIA HORTENSIA Y OTROS CUENTOS reflejan el personalisimo universo narrativo del autor: la fantasia absoluta e imposible, el mundo arturico, las creencias miticas populares, la utopia, el simbolo, los sufrimientos y las injusticias derivadas de un determinado regimen politico y la crueldad de un futuro indefinido.

En Arnoia, Arnoia Nmógadah, un dos príncipes Segredos das terras de Arnoia vese preso e forzado ao exilio polo pobo dos veciños, invasores da súa terra e asasinos de Mai Loretta, quen antes de morrer lle da dous obxectos: unha bolsiña maxica e o Libredon. Coa axuda do Libredon, Nmogadah e o Mestre Lionel liberanse dos seus captores e comezan as suas aventuras: o encontro co xigante Hannak, as fragas de Brocelandia, onde recibe a espada Milmanda, as minas de Grou...