Antton Kazabon, página 2 de 5

Tronpatxo elefante pottoloa zoriontsu bizi da bere ama eta lagunekin, Keniako oihanetan. Azken aldian, ordea, kezkatzen hasia da. Bere tronpa lagunena baino ttikiagoa da. Tronpeok laguntzen dio zuhaixkak ipurditik ateratzen, baina Tronboik eta Tronpetak barre ttikiak egiten dizkiote. Gure elefante kumeak ez daki zer egin bere tronpatxo hori luzatzeko.

Narrativa

Potto pottoka ardi eta arkume artean bizizen, eta oso bakarrik sentitzen zen, ez baitzuen haien hizkuntza ulertzen. Horregatik,beeka mintzatzen ikasi zuen, gauza asko zituelako erdiei eta arkumeei galdetzeko. Norzen eta zer zen jakin nahi zuen, nongoa zen,gurasorik baldin bazuen, non bizi ziren...

Sumatu nituenean zuhaitzak hizketanharriak erre zirensurik gabeko ketan.Antton Kazabon, Oiartzun, 1954. Txikitan Gurutze auzoko eskolan ibili zen eta, eskola munduak erakarrita, magisteritza ikasketak egin zituen. Ondoren herriko Haurtzaro ikastolan lanean hasi eta 1991 arte aritu zen bertan. 1994 arteko hiru urte horiek Gipuzkoako Ikastolen Elkartean egin zuen lan Bertsolaritza ikastetxeetan izeneko proiektuan, ikasmateriala sortzen, irakasleak prestatzen eta bertso eskolak koordinatzen. 1994an ikastolara itzuli, eta gaur arte.Ikasleei irakurtzeko zaletasuna pizteko ahaleginetan, irudiz jositako kontakizun laburrak argitaratzen hasi zen orain dela ia 20 urte. Geroztik genero gehienak landu ditu oiartzuarrak. Narrazioa, poemak, bertsoak...Guztira 50 liburu kaleratu ditu orain arte, gehienak haur eta gazte literaturakoak direlarik.Marrazkiak: Lide Martiarena

Marenek sirena izan nahi du inondik inora, baina Mixel anaiari ezinezkoa iruditzen zaio. Marenek, ordea, saiatu egin nahi du. Lortuko ote du?

.

Gabi eta Bernardaren komeriak, Antton Kazabon, Jokin Mitxelena: Gabik eta Bernardak badute komeria franko azken aldian. Idi parakaidista beti dago prest bi txerriei laguntzeko, baina honek ere ezin konpondu, ordea, arazo guztiak. Nork lagunduko ote die azkenean? Antton Kazabon eta Jokin Mitxelenaren azken liburua.

Poesia/Adin guztientzat Sumatu nituenean zuhaitzak hizketan harriak erre ziren surik gabeko ketan.

Tren gorrian Ortzigain ezagutzera tran-tran, tran-tran badoa, badator Elorri.Zu ere igo zaitez nahi baduzu gurekin etorri.

Mieltxo mutiko bizkor eta kirolzalea urteek aurrera egin ahala moteltzen hasi zen, eta batez ere handitzen, izugarri handitzen eta handitzen. Hamar urterekin metroa eta laurogei neurtzeraino. Orain ba al dakizue zenbat neurtzen duen? Bi metro eta berrogei zentimetro. Ikaragarria egin da. Nola konponduko ote da lo egiteko? Eta eskolan? Lagunek barre egingo ote diote?

Haurra,kanta ezazu goizetik gauera eta biziko zara

A veces una pequeña decisión es suficiente para transformar todo lo que nos rodea.Libro recomendado para niños y niñas a partir de 4 años.

Galtxamotx ez zen beste nesken antzekoa. Txiki-txikitatik zen berezia, besteak ez bezalakoa. Esaterako, beti oinutsik ibili behar izaten zuen, beti hanka-hutsik. Ez zuen oinetakorik nahi. Larru fina nonbait, azal leuna, eta oinak beti libre, lasai, aske nahi zituen, inon ere preso sartu gabe.Galtxamotx izengoitia zuen. Txara zen neskatoaren egiazko izena.

Ni ere hemengoa naiz, ama ere bai, aita baita ere hemengoa omen da, baina nik oraindik ez dakit zein demonio den ama eta biok bakarrik utzi gintuen pertsonajea. Amak esan zidanez herrikoa eta Pako baino gazteagoa. Nik asko ezagutzen dudan bat izango da. Horregatik ez didate esan nahi.

"Bosniako gerra bete-betean, heriotik ihesi, Bartzelonara iritsi ginen, itsasontzi zahar batean ezkutaturik, ama, arreba eta ni, Nezir. Serbiarrak gure hiritik hurbil zeudela, haien sarraskien berri jakin baikenuen, ihesi abiatu ginen, etxeak eta lurrak utzirik. Hantxe geratu zen aitonaren etxalde handia, hantxe gure etxea, baratze eta guzti. Auzoko guztiok alde egin genuen; arimarik ere ez zen geratu. Gure auzotik igarotzen ziren iheslariek berri beldurgarriak ematen zizkiguten; sua eta kea ikusi genituen hiriaren beste aldean, eta eztandak, tiroak." Liburu honetan hamabi istorio eta hamabi marrazki dibertigarri biltzen dira. Bai idazleak, bai marrazkilariak hizkuntzarekin jolastu dute eta hasiera batean sexuaren inguruko zerbaitez ari direla perntsatzen badugu ere, bestelako ustekabekoa eramango dugu. Umorea erabiliz buruan bueltaka darabilkigun gai batez jardun du idazleak.

Elurrak negu beltza zuritu zuen batean, Otsoto otsoa menditik jaitsi eta herrira hurbildu zen gosea asetzeko asmotan. Negu gogorra zen urte hartakoa, eta janaria urri mendian. Harrapakin eskasi handia eta sabelak gur-gur egiten zion Otsotori. Otsoto bizi zen mendian garai batean baziren oreinak eta altzeak, baina gizakiaren eraginez, gutxitzen joan ziren. Askotan haratustela ere jango, baina hura ere falta, ordea. Horregatik, Otsoto gizakiarengana zihoan janari bila. Mendian ehizarik ezean, etxabereak ziren Otsotoren salbazio bakarra. Ez zuen lehenengo aldia herrirantz jaisten zena. Ederki ezagutzen zituen herriko baserriak eta etxaldeak. Bazekien non zegoen janari erraza... 7/8 URTETIK GORAKOENTZAT Javier Erostarberen marrazkiak

Hogeita bi ipuin idatzi dizkigu Antton Kazabonek. Ipuin laburrak dira, korapilo bihurririk gabeak, ondo harilduak. Ipuin guztien eraikuntzan erabiltzen diren nahikari eta usteek, atsotitz batean dute errematea, esaera zahar batean laburbiltzen da gertatutakoa, hor adierazten da zer ematen den ontzat, zer txartzat. Esan dezadan euskara estandarrean datozela hogeita bi ipuinak eta hezur-haragizko edozein euskaldunek nekerik gabe atsegin handiz irakurri eta ulertuko dituela horietan kontatzen den guztia. Euskal hiztunek, literaturazaleek, euskaraz hitz egiten ondo antzean dakitenek, ikasteko bidean direnek eta irakurtzeko liburu erraz eta atseginen eske direnek, pozik hartuko dute esku artean hogeita bi ipuinez osatutako liburu metafora eta esapide joriz ongi hornitutako hau.

Mattin haserre dago goiz-goizean ohetik jaikitzean, ikastola joatean, andereñoarekin eskolan, ikaskideekin bai ikasgelan, bai jolas-orduan..