Carlos Casares, página 2 de 4

Este libro de relatos, o segundo no xénero na obra de Carlos Casares, publicouse por primeira vez en 1979. Desde entón, alcanzou varias edicións. Foi Premio da Crítica en 1980 e mereceu os honores da traduccion o ruso (editorial Raduga, de Moscova) e o castelan (editorial Alfaguara, de Madrid). En xeral, os criticos considerano un dos mellores libros do seu autor. Son, segundo Gonzalo Torrente Ballester, bromas gastadas a Historia con enxeño xogueton e perspicaz, cunha gracia de fondas raices, que se unha se enrosca no corazon a outra se crava na intelixencia e da ese resultado indefinible que e a flor da literatura. En doce relatos, baseados todos eles en referencias bibliograficas nas que se mesturan a fantasia coa realidade, Carlos Casares faille guiños complices a Clio, a musa da Historia, cunha clara intencion parodica. Estes contos introduciron na literatura galega un xeito distinto de tratar cousas como a historia, enxergada aqui como o resultado dos soños traxicomicos e malhumorados dunha musa imprevisible e algo excentrica.

Toribio ten que axudarlle á súa amiga Sara, inventora do Contador de Contos con Efecto Retardado, ante unha sabotaxe do profesor Smith. Un dos libros da serie protagonizada por Toribio e creada por Carlos Casares para achegarse aos mais pequenos con historias divertidas e construtivas.

Unha excepcional incursión de Casares no teatro para público infantil. En 1973, Carlos Casares recibiu o premio do "Concurso de teatro infantil galego" convocado pola Agrupación Cultural "O Facho". Recentemente o Centro Dramatico Galego volveu poñer en escea esta divertida e engaiolante peza teatral para gozo de pequenos e maiores.

Lolo quiere aprender a montar en bicicleta. Pero no le resultará nada fácil practicar...

Un libro co que miles de nenos e persoas maiores se introduciron na literatura infantil na nosa lingua. Publicado por primeira vez en 1968, neste libro o narrador vai recordando para unha nena amiga, Ana, alguns episodios vividos por ela na infancia, entre os que destacan as historias de Leoncio, o inventor da bomba da Felicidade e do "papaio", unha lingua para falar cos paxaros. Claro que o personaxe central e a Galiña Azul, a cal quere matar Manolito Liston porque, segundo di, unha galiña que en vez de dicir cacaraca di cocoroco e que ten cinco plumas encarnadas na a dereita, "non e unha galiña como e debido".

O suicidio de Carlos desata as lembranzas de Helena, que evoca os veráns compartidos da nenez á vez que indaga nos motivos desa acción brutal e sorprendente. O sol do verán é unha historia de amor e morte, pero tamen un canto melancolico a beleza, a xuventude e a plenitude da vida e da memoria.

En 1975 publicouse por primeira vez a novela Xoguetes para un tempo prohibido; Editorial Galaxia no 2005 tira do prelo unha nova edición, a décima, desta obra na que Casares fai un retrato da xeración dos anos 60. E esta a decima edicion de Xoguetes para un tempo prohibido desde que no ano 1975 se edita a primeira. Unha novela retrato dunha xeracion, a dos anos 1960, nos que aqueles mozos universitarios cultos e brillantes, intelixentes e soñadores acaban embarrancando no escepticismo e na amargura. Unha obra que nos achega a un tempo e a uns personaxes marcados pola perda das ilusions e polos soños derramados. Esta novela foi galardoada co premio co que se conmemoraban os XXV anos da fundacion da Editorial Galaxia. Un retrato xeracional dun grupo de amigos na Compostela universitaria de fins do seculo XX. O circulo universitario no que Casares se moveu na sua epoca de estudante na universidade aparece aqui representado pola peripecia vital de Elias, que abrangue desde a sua infancia nunha pequena vila galega ata o seu traxico final nunha triste pension ourensa. Os sordidos anos da posguerra e o seu contrapunto, os esperanzados tempos da utopia revolucionaria, acaban no alcohol, na frivolidade e o desespero. Escrita con toda a brillantez e eficacia da narrativa moderna, e unha reflexion lucida sobre as ilusions perdidas e os soños non acadados.

Un domingo, á espera dunha enorme caravana, a Toribio ocorréuselle unha gran idea: o Adiantador Liñal de Seguridade. Un dos libros da serie protagonizada por Toribio e creada por Carlos Casares para achegarse aos mais pequenos con historias divertidas e construtivas.

A visita á Casa das Ciencias da Coruña sérvelle a Toribio para revolucionar o tráfico. Como xa explicamos na aventura titulada Toribio ten unha idea, o invento do Adiantador Lineal de Seguridade ocurreuselle a Toribio o dia que foi cos seus pais a visitar a Casa das Ciencias da Coruña.

Este libro une a tres excelentes escritores, distintos entre si, pero marcados por idéntica paixón interior: Galicia. Mentres a intelixente, culta e cáustica pluma de Carlos Casares roza a perfección nunhas páxinas inesquecibles, Basilio Losada fai a crónica sentimental, nostálxica, entrañable e tenra dun mundo que desaparece: a aldea galega. Pola súa parte, Xavier R. Baixeras, quizais o mellor poeta en lingua galega do XX, evoca o mar da súa infancia arousá, que se volve épico na Galicia norteña e serénase de novo nas augas que rodean Vigo e as súas illas.

O pulo por acadar a verdade, a crítica do dogmatismo e das diversas formas de violencia opresora, son as forzas que inspiran Os mortos daquel verán, publicada por Carlos Casares no ano 1987. A aparicion do cadaver do boticario Ernesto Vilariño Dacal, morto supostamente en accidente ao comezo da Guerra Civil, pon en marcha unha investigacion xudicial escrita cunha linguaxe innovadora e unha extraodinaria solvencia narrativa.