XAVIER P. DOCAMPO

Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil, 1995Selección White Ravens, 1997Cuatro relatos en la tradición del cuento oral, en los que la vida de sus personajes acabará convirtiéndose en pesadilla por la expiacion de sus culpas. Solo termina viviendo en libertad quien ha desafiado al destino y obrado con rectitud, con lo que podra dejar de celebrar su cumplemuertes.

A illa de todas as illas narra a aventura de tres rapaces, nunha illa deserta que non ten nome, pero a que todos chaman Navalleira. Puxéranlle ese nome os mariñeiros, porque nela había moitas navallas; pero agora, segundo lles conta o patron do barco que os leva ali, so quedan bretemas mestas e espiritos. Alguns mariñeiros que chegaran a illa buscando navallas volveran a terra dicindo que escoitaran voces e que viran xentes que lles falaban en todas as linguas do mundo e que vestian como os que veñen nos libros antigos. Xabier P. DoCampo quixo render tributo con esta historia a todos aqueles fermosos libros de aventuras cuxas historias sucedian nunha illa deserta ou aparentemente inhabitada, obras que mantiveron, como di no epilogo, o meu corazon alterado, as miñas emocions abrollando coma fontes da alma e moitas horas entregadas a lectura cando llelas tiña prometidas ao sono ou ao estudo.

Furibundo era el rey de medio mundo. Pero pasó a la historia por ser el inventor de una nueva y rara manera de andar.

¿Como se fai un conto? Primeiro tes que ter a quen llo contar e, logo inventalo. ¿Ti cres que coa auga e o lume pode facerse un conto? Proba a ver se es capaz. Verás que non é tan fácil xuntar a auga

Ramón ten nos ollos un pequeno problema que se chama estrabismo; ser vesgo consiste en que cada ollo vai para un lado, como os amigos cando rifan. A xente deu en dicir que isto é un defecto, pero Ramon esta moi contento porque as veces os nenos da escola se meten con el e chamanle birollo, el pode ollar a un tempo duas cousas que non estean xuntas e mesmo mesturalas para facer un mundo a medida dos seus desexos. E iso non fai calquera.Mencion en la Lista de Honor en los Cuadernos de Literatura Infantil y Juvenil 2001.

En Nicolau s''avorreix a l''escola; en canvi, s''ho passa d''allò més bé quan visita el seu oncle Deli, que és rellotger i viu en un vell vagó de tren. Un dia, a la caixa d''un rellotge antic, hi tro

Os Dereitos de Autor desta obra están destinados integramente a Tierra de hombres, fundación que ten como obxectivos prioritarios os seguintes:- Desenvolver unha estratexia de intervención en saúde materno-infantil.- Protexer a infancia coas medidas axeitadas que lles permitan aos nenos unha supervivencia e un desenvolvemento normal.- Sensibilizar e Educar para o Desenvolvemento. Stop Infancia sen Dereitos pretende ofrecer unha vision completa sobre a situacion e as dificultades da infancia no mundo.O nome Tierra de hombres, elixido polo seu fundador Edmond Kaiser esta inspirado no libro Terre des hommes do escritor frances Antoine de Saint-Exupery, autor tamen da obra O principiño. O pensamento do autor na redaccion do libro contrapon os excesos politicos e ideoloxicos da moderna sociedade industrial aos valores"eternos"do ser humano, que el cifraba principalmente no espirito de sacrificio, na xustiza, na amizade e no honor.As nosas mans din de nos e do mundo. Hai mans xenerosas e mans avarentas; mans que acarician e mans que ameazan; mans que chaman e mans que condenan. O noso destino esta nas nosas mans ou deixamolo nas mans de Deus. Pero as mans tamen voan e aman, e soben e baixan como tamen din e calan. E as mans dos amantes procuranse, acheganse e tocanse. As mans dos mais pequenos erguense cara a nos p...

En Valeri està fart d’anar caminant al mercat. Després de molt de rumiar-hi, decideix comprar-se un burro. El que no sap és que després d’aquesta decisió n’haurà de prendre moltes més.

LAlícia sempre ha sentit curiositat per en Pumariño, un home estrany a qui tots consideren un ximple i que no fa altra cosa que furgar les parets de les cases. Quan ella i els seus amics satreveixen a coneixer-lo millor, descobreixen que guarda un secret sorprenent que els fara viatjar a un mon que ningu no havia visitat abans, i al qual tan sols es pot arribar travessant els quadres.

Una divertida fábula que cuenta la historia de Furibundu, rei de mediu mundu, un home de mal xeniu que gracies al inxeniu d'un estranxeru consigue ser lo que nunca fuera: feliz. Escrita a la manera de los cuentos clásicos, Docampo consigue esi encantu de lleenda que caracteriza los bonos cuentos de siempre.

Xabier P. Docampo propón aos lectores unha narración engaiolante que explica as razóns polas que unha illa anda polo mar adiante desde non se sabe cando, unha historia desas moi vellas, a dun home que tivo todo o mar dentro da cabeza. Un conto de tres noites forma parte desa rede de historias que nos explican a vida, porque ningun castigo merece ser eterno, porque ningunha culpa e imperdoable.Xabier P. Docampo confesa, ao inicio deste conto marabilloso,a sua identidade chairega e a sua señardade do mar. Quizais por esta caracteristica propon aos lectores unha narracion engaiolante que explica as razons polas que unha illa anda polo mar adiante desde non se sabe cando, unha historia desas moi vellas, a dun home que tivo todo o mar dentro da cabeza. Iso e o que o Visito conta durante tres noites, a historia do rei Gaoth, guerreiro valente e astuto, vencedor en centos de batallas, que tivo o mar dentro da sua cabeza. Dende o miradoiro dunha altisima torre, contruida na beiramar, Gaoth esculca arreo o mar, enxergando cada sombra que as nubes debuxan na tona da auga, ata identificar a presencia dunha illa dunha cor verde intensa que apareceu no mar sen advertencia nin explicacion ningunha. Un conto de tres noites forma parte desa rede de historias que nos explican a vida, porque ningun castigo merece ser eterno, porque ningunha culpa e imperdoable. Conto ilustrado coa xenialidade a que nos ten afeitos Xose Cobas.Xabier P. Docampo (Rabade, 1946) deuse a coñecer como narrador en 1986 coa publicacion da novela O misterio das badaladas e coa coleccion de relatos, escritos entre 1979-1984, Cun ollo aberto e outro sen cerrar. Dende aquela publicou unha extensa obra literaria, que o acreditan como un dos autores mais recoñecidos da literatura infantil galega e da narracion ensarillada na tradicion do conto de tradicion oral, da que podemos citar obras como: A chave das noces (1987), novela negra de ambiente urbano galego; A nena de auga e o principe de lume (Xerais 1988); O armario novo de Ruben (Xerais 1989); A casa do porco bravo e Roxelio e a couza (Xerais 1991); O pais durminte (Xerais 1993); Cando petan na porta pola noite (Xerais 1994), Premio Rañolas 1994 o mellor libro galego editado nese ano, Premio Nacional de Literatura Infantil (1995) e elixido para a

Cuatro cartas o... cinco. En conjunto, mensajes de amor en torno a la lectura. Cuatro pretextos para compartir ese mundo maravilloso de la literatura, de la palabra, de la ficción...