Agustín Fernández Paz, página 3 de 12

O avó de Marta garda un enigmático segredo na súa memoria. Un segredo que fala de seres estraños que habitaban na cidade cando era moi distinta, apenas había coches e a xente non vivía coas présas de hoxe, seres como a Dama da Luz ou o Home das Sombras, e de lugares misteriosos como a Casa do Outeiro ou a mitica illa de San Brandan. Un dia, algo especial sucede. E enton Marta coñecera por fin o sorprendente segredo que o seu avo gardaba, unha historia que a levara a descubrir todas as marabillas que a roda da vida nos ofrece. A dama da Luz e un fermoso album ideado e ilustrado por Jorge Magutis e escrito por Agustin Fernandez Paz ambientado nun Vigo vello e mariñeiro, envolto nunha atmosfera de misterio, e protagonizado por toda clase de criaturas fantasticas e seres extraordinarios que no mar alto asisten a loita entre o Inverno e a Primavera.O avó de Marta garda un enigmático segredo na súa memoria. Un segredo que fala de seres estraños que habitaban na cidade cando era moi distinta, apenas había coches e a xente non vivía coas présas de hoxe, seres como a Dama da Luz ou o Home das Sombras, e de lugares misteriosos como a Casa do Outeiro ou a mitica illa de San Brandan. Un dia, algo especial sucede. E enton Marta coñecera por fin o sorprendente segredo que o seu avo gardaba, unha historia que a levara a descubrir todas as marabillas que a roda da vida nos ofrece. A dama da Luz e un fermoso album ideado e ilustrado por Jorge Magutis e escrito por Agustin Fernandez Paz ambientado nun Vigo vello e mariñeiro, envolto nunha atmosfera de misterio, e protagonizado por toda clase de criaturas fantasticas e seres extraordinarios que no mar alto asisten a loita entre o Inverno e a Primavera.

Ollos Grandes e unha ratiña pequena e curiosa. Ela e mais a súa familia viven nun tobo situado entre dúas vivendas dunha casa da cidade vella. Unha delas está baleira… ata que Beatriz e a súa familia

El protagonista narra las distintas aventuras en las que se ve envuelto leyendo los anuncios por palabras del periódico. Además, así descubre un poco más de la realidad humana.

Raquel non quere ir ó colexio porque a súa clase é moi triste e ela pásao moi mal alí. Un día o ceo trae unha novidade: unha nube de cores que contén no seu interior unha enorme sorpresa. Aproveitando as posibilidades do pensamento fantastico caracteristico dos nenos da idade os que vai dirixido o texto, o autor tira partido da continuidade entre realidade e imaxinacion para amosar que a literatura debe ter en conta o mundo dos rapaces e non seren os rapaces os que se adapten os libros. Velaqui, pois, unha parabola (con "mensaxe") sobre o mundo da escola.

Os protagonistas deste relato son unha panda de tres nenas e dous nenos. O seu lugar de reunión, o Refuxio, é o baixo dunha casa deshabitada.Nuns días instalan no Refuxio unha oficina chamada CPIF, Centro de Promoción de Iniciativas Fantásticas. Decidense a chamar. Ábrelles Ana, invítaos a pasar e explícalles que o seu traballo é procurar que se fagan realidade os desexos da xente. Os da panda cren que a muller está burlándose deles. De repente Ana comeza a elevarse e queda flotando no aire, á altura do teito. Así, os cinco acaban crendo nos poderes daquela muller. De alí a uns días, Ana dilles que lles vai cumprir tres desexos. Eles, despois de pensalos, pídenlle que na cidade volva haber árbores, que regresen os paxaros e que nunca máis sexan negras nin grises as palabras da xente.Coa intervención de Ana, a panda consegue que volvan medra-las árbores mesmo por riba do asfalto, que os paxaros veñan á cidade atraídos pola grande cantidade de árbores que hai nela e o terceiro desexo xa se cumpre sen a intervención de Ana, porque a xente comeza a estar alegre e feliz naquelas rúas cheas de árbores e paxaros.

Este libro consta de oito contos. A súa caracteristica é que todos se desenvolven a partir dos anuncios por palabras dos xornais."Unha chave non é suficiente" é o que abre o libro. Nel cóntase a aventura dun home que ve o ceo aberto cando atopa un anuncio indicando que "se duplica calquera chave, con ou sen mostra"."O caso do unicornio azul" conta a historia dunha unicornia que acodea unha axencia matrimonial, para atopar parella axeitada."Vanesa e o anuncio da television" conta a historia dunha nai empeñadaen que a sua filla sexa unha artista da television."Un artista de neon": un fabricante de rotulos luminosos teima en modifica-lo mal gusto dos seus clientes, cuns resultados desatrosos.¿ Un vampiro pode se-lo empregado idoneo dunha fabrica de ataudes, tal e como se nos conta no relato "O caso do estraño empregado"?Spiderman ou o home-lobo poden ser postos en situacions limite, vendose na obriga de recorrer as ofertas dos anuncios por palabras. isto e o que se narra en "Ser superheroe non e doado" e "Noites de lua chea"."O libro das infinitas historias", o conto que cerra o volume, relata a incesante procura dunha libreira, dona dunha casa de compra-venda, que vai tras dun libro de maxicas propiedades.

Devorar O laboratorio do doutor Nogueira e empezar a escribir: velaquí dúas operacións que se poden facer no mesmo día e que, de feito, eu estou a levar a cabo, consciente de que as présas nunca foron boas compañeiras da reflexion, pero tamen convencido de que, onde fala o entusiasmo, sempre hai moito de boa e fiel verdade. Se -como e o caso- estamos a referirnos o ambito da lectura, e un libro foi quen de mover tales paixons, de prender a atencion de tal maneira dende a primeira paxina ata esta engadida que eu agora estou a escribir, e que, cando menos, detras ou dentro da obra en cuestion hai mestria na arte de narrar.

Cos pés no aire é na súa sobriedade un fresco e precioso relato de brevísima feitura. Pero un coida que a brevidade narrativa e a axilidade á hora de relatar son unha virtude e pensa tamén que Borges tiña razon o preguntarse por que escribir trescentas paxinas cando se pode dicir o mesmo con trinta. Fernandez Paz ganduxa coa mestria a que nos ten acostumados, os fios duns enredos que discorre de maneira rectilinea sen reviravoltas e recunchos extravagantes e artificiais, seguindo o pe da letra o consello cunqueiran de contar claro, seguido e ben e transitando pola literatura con naturalidade -coa amantiña naturalidade dun rio mesetario, como dixemos noutra ocasion- e limpeza de vans artificios. Prosas, sen embargo, moi coidadas, con enteiro dominio na construccion da arquitectura literaria e dos seus diferentes rexistros, que nos respectan os lectores e nos confiren o estatuto de seres intelixentes. Como en obras anteriores, o autor de Cos pes no aire foxe da xuvenalizacion-infantilizacion da literatura para rapaces e, ainda que desde o altor dunha fabulacion enteiramente fantastica fai unha aposta a prol dun mundo mais xusto e solidario e lle da razons o lector para que pense sobre o que hai debaixo da historia narrada, nunca engana con trampas fantasiosas ateigadas de imaxinacions inverosimiles, nin se converte en simple pretexto para exercer didactismos moralistas, a fogueira na que se queiman os subproductos literarios. Nas vicisitudes vitais de seres diferentes ou avariados alicerzanse argumentos e tramas narrativas de grande calidade e proxeccion universal. Abonda con recalar nos dous ultimos premios Nobel. Pois ben, fuxindo de comparanzas ocorrentes e odiosas, compre sen embargo dicir que Cos pes no aire ven a ser a sua maneira algo asi coma un Brevisimo Ensayo sobre a Levitacion, parafraseando, claro que si, a don Jose Saramago.

Despois dunha longa estadía en Québec, o escritor Xabier Louzao volve a Galicia e atopa as cartas que o seu amigo Adrián lle escribira na súa ausencia. Unhas cartas que, nunha espiral de enigmas, descobren os estraños sucesos que esta a vivir Adrian na sua nova casa e que levan a Xabier a acudir na sua axuda. Pero ali, na vella casa colonial, os dous amigos teran que enfrontarse a misterios que tal vez as persoas nin tan sequera somos quen de imaxinar.A narracion esta estructurada o xeito das monecas rusas: unha voz (en terceira persoa) que da paso a outra voz (en primeira), que a sua vez da paso tamen a outra voz (tamen en primeira persoa). E cando esta acaba, unha recuperacion escalonada e simetrica das voces anteriores. Cartas de inverno recibiu o Premio Rañolas, o mellor libro infantil e xuvenil galego do ano 1995.

Cinco contos fantásticos cos nenos e as nenas como protagonistas. Este libro está formado por cinco relatos que sorprenden polo seu carácter interactivo, pola súa perfecta adecuación ao traballo nas aulas e pola sua agradabilisima lectura. No conto que lle da titulo ao libro a nena que o protagoniza recibe durante a noite de San Xoan a visita dunha nova e rara amiga. A maquina do tempo propon a reflexion sobre un futuro que esta en mans dos lectores. En A sombra do dragon, Marta experimenta a opresion e o medo a traves da inxustificada dureza dun profesor. Tareixa e a cama maxica introducenos nunha aventura na que se mesturan realidade e imaxinacion. O rescate das palabras conta a rebelion dos rapaces de Vilabranca contra as ridiculas ordes dun gobernador empeñado en prohibir o uso de calquera palabra que conteña a letra P.

Un alegato a favor del medio ambiente.Diana, una niña, observa desde su ventana el terrible incendio que arrasa el monte del Castro. A la mañana siguiente decide subir al bosque y allí encuentra un fantastico ser que cambiara su manera de ver la vida. Una novela que es un canto a la esperanza y la amistad.

A Daniel, el trabajo en la oficina le resulta muy aburrido; su vida se ha vuelto de color gris. Por si fuera poco, descubre que, en los momentos más inesperados, se eleva desde el suelo. ¡Menudo problema!... ¿Que puede hacer, por ejemplo, para cubrirse con la manta si la cama se ha quedado abajo y el esta durmiendo en el aire?... Pero decide aprovechar su extraña facultad, y entonces...A Daniel, el trabajo en la oficina le resulta muy aburrido; su vida se ha vuelto de color gris. Por si fuera poco, descubre que, en los momentos más inesperados, se eleva desde el suelo. ¡Menudo problema!... ¿Que puede hacer, por ejemplo, para cubrirse con la manta si la cama se ha quedado abajo y el esta durmiendo en el aire?... Pero decide aprovechar su extraña facultad, y entonces...

A literatura infantil e xuvenil en galego ofrece unha visión sintética da producción literaria feita en Galicia para os lectores e lectoras máis novos. Agustín Fernández Paz achégase primeiramente ao contexto historico e sociolinguistico e despois analiza a literatura infantil galega dividindoa en tres grandes etapas. A primeira de 1960 a 1978, onde se valoran as primeiras edicions infantis e xuvenis. Na segunda de 1979 a 1988, a instauracion da democracia e o inicio da andaina autonomica facilitaran o medre dunha demanda escolar de materiais didacticos e de libros infantis e suvenis para a practica da lectura .en galego, asi xorden novas editoras e aparecen coleccions especificas. A terceira etapa, que chega aos nosos dias, permitira a consolidacion das coleccions autoctonas, a traduccion ao galego de obras da literatura infantil e xuvenil universal e a multiplicacion das obras en galego promovidas por editoras de todo o estado. Verificase ademais a crecente proxeccion externa dos libros infantis e xuvenis galegos, a ampliacion de xeneros, a relevancia cada vez maior dos ilustradores e a consolidacion, en definitiva, dun tecido editorial, cultural, asociativo e institucional ao redor da literatura infantil e xuvenil.

PREMIO EDEBÉ DE LITERATURA XUVENIL (2ª ED.) Branca está enferma de hepatite. Desde hai nove días está na cama e ten que gardar repouso absoluto durante cinco ou seis semanas. Unha eternidade! Encima ten que pasar o seu aniversario asi, e e un aniversario importante: trece anos. Ese dia regalanlle un album de fotos e sua nai proponlle que o complete para non se aburrir. E asi, pouquiño a pouco, Branca vai lembrando distintos episodios da sua vida que nos permiten ir coñecendo como e e como foi esta rapariga de trece anos. A sua infancia, a sua forma de vivir, os problemas dos seus pais, o colexio, o seu primeiro amor son escenas que van xurdindo grazas ao efecto evocador dunhas vellas fotografias.