María Mariño

Más allá del tiempo es el libro inédito que María Mariño (Noia, 1907–Parada do Courel, 1967) concluyó en 1965 y que permaneció ilocalizable durante más de cuarenta años. Apareció en 2007, el año en q

Poeta de formación, en boa medida, autodidacta, pero cunha especial capacidade para asimilar o legado de Rosalía e mais aqueloutro da lírica de carácter popular, María Mariño (1918-1967) é un dos nomes míticos da nosa literatura contemporánea. Mítico, porque nalgunha ocasión mesmo xurdiron dúbidas arredor da súa verdadeira personalidade, trátase de alguén que viviu practicamente fora do mundo das relacións literarias -e mítico tamén por canto a súa obra, reducida a penas a un par de títulos- non foi sempre de acceso doado para o público. En todo caso, coa edición que agora presentamos, estamos diante dunha autora na que o intimismo radical, o desacougo que xorde da propia conciencia da morte, da aniquilación que se aproxima enchen os versos dunha beleza interior: sombriza e preñada de tristura, tal vez, máis beleza sempre que se combina aínda cunha percepción especial da paisaxe en poemas nos que entrevemos a comunicación dun mundo e dunhas vivencias certamente profundas e singulares.

O presente volume, Obra completa, recolle Palabra no tempo e Verba comeza, os dous títulos que conforman a obra poética coñecida ata agora de María Mariño, precedida dun estudo biobibliográfico de Victoria Sanjurjo Fernandez.Maria Mariño foi unha das mais singulares e persoais voces de toda a poesia galega de posguerra. Resulta especialmente sorprendente pola destrucion que realiza da linguaxe, sobre todo no plano da sintaxe, a fin de lograr a maxima forza expresiva para a comunicacion das suas vivencias mais intimas, feito que levou a Uxio Novoneyra a cualificala comodinamiteira da fala. A sua orixinalisima poetica esta presidida por un intimismo radical, onde o desacougo xorde da propia conciencia da morte; os seus versos enchense, daquela dunha abraiante beleza interior: sombriza e preñada de tristura, que se combina cunha percepcion especial da paisaxe como vivencia profundamente intima. Estamos ante unha poeta radical e decididamente singular.O presente volume, Obra completa, recolle Palabra no tempo e Verba comeza, os dous títulos que conforman a obra poética coñecida ata agora de María Mariño, precedida dun estudo biobibliográfico de Victoria Sanjurjo Fernandez.Maria Mariño foi unha das mais singulares e persoais voces de toda a poesia galega de posguerra. Resulta especialmente sorprendente pola destrucion que realiza da linguaxe, sobre todo no plano da sintaxe, a fin de lograr a maxima forza expresiva para a comunicacion das suas vivencias mais intimas, feito que levou a Uxio Novoneyra a cualificala comodinamiteira da fala. A sua orixinalisima poetica esta presidida por un intimismo radical, onde o desacougo xorde da propia conciencia da morte; os seus versos enchense, daquela dunha abraiante beleza interior: sombriza e preñada de tristura, que se combina cunha percepcion especial da paisaxe como vivencia profundamente intima. Estamos ante unha poeta radical e decididamente singular.

María Mariño faleceu o 19 de maio de 1967. En 2007 dedícaselle o Día das Letras Galegas, corenta anos despois da súa morte e cando se celebra tamén o centenario do seu nacemento. María Mariño chega no ano 1947 a Parada do Courel, onde coñece ao poeta Uxio Novoneyra, circunstancia que provocara o xurdimento dunha das voces mais sorprendentes da lirica galega. No ano 1963 publica, cun limiar de Otero Pedrayo, o libro Palabra no tempo, despois escribira os versos que compoñen Verba que comenza (1990), publicado postumamente.