Suso de Toro, página 2 de 5

Este libro tenta ser un retrato, construído pola propia voz de José Luis Rodríguez Zapatero, sobre a traxectoria política do presidente do Goberno. Pero, ademais, é un relato literario onde a principal voz narradora que resoa é tamén a do protagonista, acompañado de persoas que o coñecen e que axudaron a contar esta historia: Juan Rodríguez Zapatero, José Miguel Vidal Zapatero, María Teresa Fernández de la Vega, Rogelio Blanco, José Andrés Torres Mora, Trinidad Jiménez, Julián Lacalle, Antonio Cuevas, Carme Chacón, José Blanco, Pascual Maragall e Emilio Pérez Touriño. En palabras do autor do libro, Suso de Toro: «Durante a preparación deste libro, vin un político novo que chegou a ser presidente do Goberno logrando manterse reservado sobre a súa vida persoal, que actúa con gran resolución e que aparentemente non lle dá importancia ao que se di e escribe sobre a súa persoa. Un político que comunica coas palabras xustas, á vez que confía en que a linguaxe dos feitos, que para el é natural, sempre será comprendida por todos. Este libro quere deixar á luz de qué madeira está feito José Luis Rodríguez Zapatero».

Suso de Toro participa y nos hace partícipes de la necesidad de evitar las imprudencias viarias y sus consecuencias con este descriptivo relato, protagonizado por chavales estudiantes. Algunos de ellos demuestran su imprudencia en las relaciones con los otros, en las actividades agresivas y de escaso respeto por los demas, incluso cuando utilizan el automovil o van motorizados, y otros como contrapunto demuestran su responsabilidad o su aprendizaje para tomar decisiones validas que les sean utiles en su vida futura en sociedad. Es una narracion ejemplar valida para la educacion vial.

Ambulancia é unha novela negra e redonda, que unha vez rematada deixa moi bo sabor de boca. Suso de Toro non só consegue unha novela negra senón tamén unha certa epopea urbana. (Vicente Araguas, Leer, Madrid). As pantasmas da cidade e as suas paixons circulan por ambulancia como formas extremas do vivir de cada dia. As imaxes desgarradas e a paisaxe de homes sen atributos constituen o cerne da novela. (Diario 16 de Galicia). Ambulancia, de Suso de Toro, ten frescura, ambiente urbano, estetica negra e realismo sucio. (Marcos Valcarcel). A poetica narrativa de Suso de Toro e unha poetica da precariedade, do residual e da carencia que se instala nos arrabaldos da cidade emblematica, para configurar, non epicas ancestrais, senon escuetas, frias e impasibles traxedias urbanas. (Adolfo Sotelo, El Observador, Barcelona). O estilo de suso de Toro e moi directo, cun trasfondo duro e violento, reflexo dunha sociedade determinada. (Pemon Bouzas, El Correo Gallego).Ambulancia é unha novela negra e redonda, que unha vez rematada deixa moi bo sabor de boca. Suso de Toro non só consegue unha novela negra senón tamén unha certa epopea urbana. (Vicente Araguas, Leer, Madrid). As pantasmas da cidade e as suas paixons circulan por ambulancia como formas extremas do vivir de cada dia. As imaxes desgarradas e a paisaxe de homes sen atributos constituen o cerne da novela. (Diario 16 de Galicia). Ambulancia, de Suso de Toro, ten frescura, ambiente urbano, estetica negra e realismo sucio. (Marcos Valcarcel). A poetica narrativa de Suso de Toro e unha poetica da precariedade, do residual e da carencia que se instala nos arrabaldos da cidade emblematica, para configurar, non epicas ancestrais, senon escuetas, frias e impasibles traxedias urbanas. (Adolfo Sotelo, El Observador, Barcelona). O estilo de suso de Toro e moi directo, cun trasfondo duro e violento, reflexo dunha sociedade determinada. (Pemon Bouzas, El Correo Gallego).

Dos jóvenes viven con su padre totalmente apartados de la sociedad. Éste les esconde de una amenaza que sólo él conoce. Sin embargo, obligados a abandonar su confortable refugio, los dos hermanos se enfrentaran a un mundo en el que el desarrollo tecnologico ha alcanzado limites inimaginables y todo parece controlado por una pantalla.

La vida de una joven escritora de guiones transcurre sin novedad hasta que se entrevista con el director de una productora para intentar venderle un proyecto cinematográfico basado en una antigua leyenda compostelana. La sombra de un mal incierto y escalofriante se cierne sobre ambos cuando el rico y exitoso productor descubre que el argumento del guion se asemeja de un modo inquietante a su propia vida. Este turbador enigma unira a los dos personajes de un modo dramatico en la resolucion del misterio. Trece campanadas es una narracion de terror y metafisica, entre la novela gotica y la de ideas; es una indagacion sobre la memoria de una ciudad, Santiago, pero tambien sobre la borrosa frontera que delimita la realidad y la invencion popular cuando el mal se vislumbra en un laberinto de espejos.

Unha rosa é unha rosa (Unha comedia de medo) é unha traxicomedia onde non falta nin o humor, nin a aceda crítica á sociedade contemporánea. A vella Rosa reparte a súa herencia en tres partes, entre os seus dous sobriños, Pololo e Adela, e a filla doutra sobriña xa morta. A vella Rosa e seguidora na television dos telefilmes do detective tenente Colombo, do que sabemos da sua ascendencia galega. A morte da vella Rosa, en extrañas circunstancias, desencadeara unha divertidisima trama de enredo, parodia da ambicion desmedida da sociedade actual, que remate cunha inevitable hecatombe traxica.Os dialogos chispeantes, a presencia da sociedade mediatica actual (concibida como un dialogo permanente coa television), e a critica mais mordaz a sociedade da "comodidade e da ambicion" fan desta traxicomedia de Suso de Toro unha lectura absolutamente recomendable.Unha rosa é unha rosa (Unha comedia de medo) é unha traxicomedia onde non falta nin o humor, nin a aceda crítica á sociedade contemporánea. A vella Rosa reparte a súa herencia en tres partes, entre os seus dous sobriños, Pololo e Adela, e a filla doutra sobriña xa morta. A vella Rosa e seguidora na television dos telefilmes do detective tenente Colombo, do que sabemos da sua ascendencia galega. A morte da vella Rosa, en extrañas circunstancias, desencadeara unha divertidisima trama de enredo, parodia da ambicion desmedida da sociedade actual, que remate cunha inevitable hecatombe traxica.Os dialogos chispeantes, a presencia da sociedade mediatica actual (concibida como un dialogo permanente coa television), e a critica mais mordaz a sociedade da "comodidade e da ambicion" fan desta traxicomedia de Suso de Toro unha lectura absolutamente recomendable.

Unha viaxe ó corazón dunha civilización desaparecida na brétama do tempo polos camiños da historia e da Literatura. Un libro que mostra, a trabés dos ollos dun escritor contemporáneo, a cultura de guerreiros relixiosos e unha épica poderosa que aínda latexa oculta dentro da cultura occidental. Unha aproximación á grande epopea dos celtas irlandeses que durmiu semiagachada e dispersa durante séculos. En O pobo da brétema, recóntanse os latexos da alma celta desde a orixe, entre as brumas do mito e a lenda, alta o respirar das novas gaitas actuais. O embruxo dunha cultura que atrae inevitablemente os habitantes dun tempo que quere mitos, e duha cultura que desconfía da maxia e do misterio.

Novela dirixida principalmente ó lectorado xuvenil. Está protagonizada por unha adolescente, Catuxa, que descobre a causa da morte do seu pai. A aparición do fantasma do pai informa á nena de que foi asasinado e rompe coa version oficial que falaba dun suicidio. Catuxa, influida pola asistencia a unha representacion do Hamlet shakesperiano, decide vingar a morte do pai coa inestimable axuda do seu irmanastro Xerman.

Ambulancia, novela de xénero negro, publicada por Xerais en 1990, e que obtivera unha grande acollida por parte do público nas súas diferentes edicións, é actualizada na colección Xerais Peto, nunha edicion totalmente revisada e ampliada polo autor. A critica valorou de forma entusiasta a novela, calificandoa con comentarios como os que seguen: Ambulancia e unha novela negra e redonda, que unha vez rematada deixa moi bo sabor de boca.

Este libro é unha longa entrevista con Camilo Nogueira, un dos máis claros intérpretes do nacionalismo político na actualidade. Tamén é a historia da reconstrucción do nacionalismo galego durante o franquismo e un repaso os retos da nosa sociedade contemporanea.Pero hai algo poliedrico nestas paxinas. Durante os dous anos da sua elaboracion, o autor dedicouse a buscar documentacion e a conseguir a voz de destacados protagonistas que relatan feitos e manifestan as suas opinions.Este libro non teria o valor que ten se non fose pola xenerosidade e o testemuño de: Fernando Acuña, Xesus Alonso Montero, Alfonso Alvarez Gandara, Xose Manuel Beiras Torrado, Manuel Caamaño, Manuel Curras Meira, Ceferino Diaz, Francisco Fernandez del Riego, Xose Manuel Garcia Crego, Xose Gonzalez, Anxo Guerreiro, Henrique Harguindey, Xose Anton Iglesias, Manuel Lima, Paz Lopez Facal, Xoan Lopez Facal, Xoaquin Lopez Facal, Claudio Lopez Garrido, Francisco Lores, Pedro Luaces, Fernando Martinez Randulfe, Xose Luis Meilan Gil, Xose Luis Mendez Ferrin, Domingo Merino, Ramon Piñeiro, Aurora Plata, Avelino Pousa Antelo, Anton Santamarina, Pencha Santasmariñas, Carlos Vazquez, Xose Vilas Nogueira e Francisco Vizoso.

A profecía do vello druída da fortaleza de Baroña, onde o rei Brath fora asasinado polo seu fillo Corrub, habíase cumprir: “o que morreu con traizón voltará polo mar, entrará no castro tres veces e e

Xa van dez anos dende que se publicara "Tic-Tac" por primeira vez, unha obra que o seu autor, Suso de Toro, definiu entón nalgunha entrevista cos epítetos"perturbadora", "patética" e sinistra, e que supuxo un terremoto nas axitadas augas literarias galegas. A presente de Xerais, e a edicion definitiva, revisada polo autor, dun texto que se converteu en clasico contemporaneo da narrativa galega. Un volume que inclue, ao seu remate, o texto "Autopsia. (Epilogo a inglesa)", preparado por Antonio Francisco Pedros-Gascon, profesor de The Ohio State University, que constitue un lucido e esclarecedor estudo sobre toda a obra narrativa de Suso de Toro e sobre a trascendencia de Tic-Tac na conformacion do corpus narrativo galego contemporaneo."Tic-Tac" e unh "grande puzle", como o define X. Gonzalez Gomez, formado polas narracions orais ou escritas de Nano,as que de cando en vez se engaden textos de terceiros, como Isidro, o seu irman, ou supostos anacos de revistas, manuais (...) "Tic-Tac" e unha corrosiva obra moral que entra a dozura comica e a acedume traxica reclama o retorno a natureza, e o froito dunha conciencia descrida, unha conciencia moderna, que non pode aceptar os dogmas de fe e non busca presentarnos a "Realidade", senon unha "realidade": a de Nano, o peculiar personaxe principal e narrador da obra.Xa van dez anos dende que se publicara "Tic-Tac" por primeira vez, unha obra que o seu autor, Suso de Toro, definiu entón nalgunha entrevista cos epítetos"perturbadora", "patética" e sinistra, e que supuxo un terremoto nas axitadas augas literarias galegas. A presente de Xerais, e a edicion definitiva, revisada polo autor, dun texto que se converteu en clasico contemporaneo da narrativa galega. Un volume que inclue, ao seu remate, o texto "Autopsia. (Epilogo a inglesa)", preparado por Antonio Francisco Pedros-Gascon, profesor de The Ohio State University, que constitue un lucido e esclarecedor estudo sobre toda a obra narrativa de Suso de Toro e sobre a trascendencia de Tic-Tac na conformacion do corpus narrativo galego contemporaneo."Tic-Tac" e unh "grande puzle", como o define X. Gonzalez Gomez, formado polas narracions orais ou escritas de Nano,as que de cando en vez se engaden textos de terceiros, como Isidro, o seu irman, ou supostos anacos de revistas, manuais (...) "Tic-Tac" e unha corrosiva obra moral que entra a dozura comica e a acedume traxica reclama o retorno a natureza, e o froito dunha conciencia descrida, unha conciencia moderna, que non pode aceptar os dogmas de fe e non busca presentarnos a "Realidade", senon unha "realidade": a de Nano, o peculiar personaxe principal e narrador da obra.

A doutora Chus Nespereira, a enfermeira Encarnación Silva, o doutor Paulino Pereiro, o celador Cipriano Vilariño e o doutor Dapena, Xefe do Servicio de Urxencias son os personaxes principais destas desternillantes quince minicomedias de situacion que Suso de Toro preparou para television e que agora se publican, por vez primeira, recollidas nun libro. Quince guions da serie Servicio de Urxencias, emitida pola TVG en 1989, dirixida por Xaime Fandiño e protagonizada pola desaparecida Marisa Soto, e por Luma Gomez, Manuel Pombal e Antonio Duran Morris.O espacio reducido do servicio de urxencias dun hospital galego, (as cabinas, as salas de agardar dos pacientes e a sala do persoal) serviulle a Suso de Toro para propoñer unha divertida escenificacion do teatro da vida: os noivos intoxicados no banquete da sua voda, as propiedades curativas que poden ter os callos, uns videos pornos que provocan infartos, o papa Noel duns grandes almacens que recibe unha boa vareada son algunhas das situacions que se recollen neste libro tinguido de humor e retranca de arriba abaixo. O humor de Suso de Toro, nace da dor, como pensaba Castelao. O humor concibido como unha forma de encaixar a dureza das nosas vidas. E por iso e sempre mais ou menos caustico, e por iso encerra o contrasentido de facernos rir das cousas que deben movernos a compaixon. Asi sucede nestas situacions das urxencias hospitalarias, as minicomedias que se recollen neste volume: cando as persoas estamos mais desvalidas, vencidas, doridas... Iso e o humor: un modo de ir levando o que nos supera, as derrotas que non inflixe a vida. O humor e un modo de rebelarse contra a derrota.

Polaroid de Suso de Toro bateu coma un lóstrego na narrativa galega da década dos oitenta, axudando de forma decisiva a reorientala nos vieiros da modernidade. Publicado por vez primeira en 1986, dentro da coleccion XERAIS NARRATIVA, recibiu dende enton, un grande apoio dos lectores novos, que viron neste libro perturbardor unha referencia case xeracional. Vinte anos depois, esta nova edicion, publicada dentro da coleccion Xerais. Os libros do XXV aniversario, editada por Xerais e a Fundacion Caixa Galicia, ilustrada con fotografias de Ricardo Boo e correxida e actualizada definitivamente polo autor cun novo epilogo, engadido ao da edicion de 1997, constitue tamen polas suas caracteristicas e acabamentos un novo acontecemento na edicion en lingua galega. Polaroid e un libro de narracions que enlaza tanto coa cultura underground dos anos setenta como co tempo da cultura pop, da producion de obxectos industriais de consumo en serie, do tempo dos medios de comunicacion audiovisuais e da cultura da musica pop anglosaxona. Mais tamen e un libro que trata das linguaxes, da lingua e os seus diversos niveis e usos; que xoga e experimenta coa linguaxe narrativa; que ironiza sobre a literatura e as suas retoricas; que utiliza, a partir da oralidade, todo tipo de materiais atopados, creados, manipulados para facer literatura.

Nueva novela de Suso del Toro, donde reaparece Nano, un personaje bien conocido de todos sus lectores, con la Guerra Civil española y la II Guerra mundial como trasfondo. Nano coincidirá en la habitacion de un hospital con un anciano convaleciente y con Celia que esta indagando el paradero de sus hermanas. Los tres personajes estan unidos por una historia en comun que los conduce al pasado, desde 1936 hasta la caida de Berlin.

Suso de Toro (Santiago de Compostela, 1956) es un reconocido y prestigioso autor de las letras españolas. Su interés por la problemática social se evidencia tanto en la vida pública como en su obra. Los dos relatos que incluimos en este mini letras son un buen ejemplo de una literatura en la que el lector se reconoce y se involucra.

Neste libro o escritor Suso de Toro, recente Premio Nacional de Narrativa 2003 por Trece badaladas, pon as cartas sobre a mesa para reflexionar sobre temas políticos e sociais da maior actualidade. E faino desde un punto de vista persoal e como un acto civico, con argumentacions cargadas de enerxia para volver a defender a democracia contra os que a queren desfacer desde dentro. Este libro propon unha idea de nacion de cidadans e de España totalmente distinta a dominante, construida sobre o nacionalismo "castellanista" que chegou a nos directamente dende o franquismo. Unha España europea posible, e necesaria, na que convivan cidadans e nacions. O autor parte da conviccion de que Galicia (e Cataluña e Euscadi) precisa constituirse plenamente en nacion que conta con poder politico para sair do atraso e solucionar os seus problemas profundos. Estes textos son parte dun combate civico a prol da permanente utopia democratica, impregnada de memoria republicana e federalista, que permita construir un novo espazo politico de convivencia.Neste libro o escritor Suso de Toro, recente Premio Nacional de Narrativa 2003 por Trece badaladas, pon as cartas sobre a mesa para reflexionar sobre temas políticos e sociais da maior actualidade. E faino desde un punto de vista persoal e como un acto civico, con argumentacions cargadas de enerxia para volver a defender a democracia contra os que a queren desfacer desde dentro. Este libro propon unha idea de nacion de cidadans e de España totalmente distinta a dominante, construida sobre o nacionalismo "castellanista" que chegou a nos directamente dende o franquismo. Unha España europea posible, e necesaria, na que convivan cidadans e nacions. O autor parte da conviccion de que Galicia (e Cataluña e Euscadi) precisa constituirse plenamente en nacion que conta con poder politico para sair do atraso e solucionar os seus problemas profundos. Estes textos son parte dun combate civico a prol da permanente utopia democratica, impregnada de memoria republicana e federalista, que permita construir un novo espazo politico de convivencia.

Este volume recolle unha ampla escolma de textos ensaísticos de Suso de Toro nos que alenta unha voz coherente e poderosa que, como nun xogo de espellos, vai retomando fíos e tecendo un discurso propio que enfronta aos lectores cos grandes interrogantes sobre a funcion da literatura e do escritor nun mundo sumido nunha forte crise de valores. Textos nos que autor reivindica a necesidade da literatura como excelsa via de trascendencia, como medio, imprescindible, de dar sentido a vida. Textos nos que o se avoga polo retorno as formas puras da traxedia e do drama, ao relato iniciatico e a narracion case arcaica como formas que poidan garantir o discurso humanista. Un libro inzado de reflexions dolorosas que convida aos lectores aceptar a crise das nosas ideas e crenzas e propon atreverse a pensalas de novo.Este volume recolle unha ampla escolma de textos ensaísticos de Suso de Toro nos que alenta unha voz coherente e poderosa que, como nun xogo de espellos, vai retomando fíos e tecendo un discurso propio que enfronta aos lectores cos grandes interrogantes sobre a funcion da literatura e do escritor nun mundo sumido nunha forte crise de valores. Textos nos que autor reivindica a necesidade da literatura como excelsa via de trascendencia, como medio, imprescindible, de dar sentido a vida. Textos nos que o se avoga polo retorno as formas puras da traxedia e do drama, ao relato iniciatico e a narracion case arcaica como formas que poidan garantir o discurso humanista. Un libro inzado de reflexions dolorosas que convida aos lectores aceptar a crise das nosas ideas e crenzas e propon atreverse a pensalas de novo.