Teresa Moure

Un dos tópicos máis arraigados recoñece Galiza como unha paisaxe: un país verde, de dondas montañas e mil ríos, onde a poboación vive da casa labrega ou do oficio mariñeiro, apegada ao territorio e ao seu. Hai varias decadas que ese modelo deixou de existir para ser aceleradamente substituido polo unico vixente coa globalizacion neoliberal. O natural e politico, o novo ensaio de Teresa Moure, non e un texto especializado. Un determinado modelo de desenvolvemento economico e os problemas globais do planeta (quecemento, cambio climatico, contaminacion) desatan unhas paxinas en que alterna o ensaio literario coas narracions, para provocar unha revolta contra o medioambientalismo eslamiado e o consumismo masivo. Velaqui un berro doente a prol da liberacion animal, da desobediencia civil que practica segas de cultivos transxenicos, da toma de conciencia; de estarmos, en fin, a vivir un momento crucial na historia da humanidade. A pesar de a literatura ecoloxica ter sona de pesimista, o texto participa do entusiasmo liberador, do compromiso e a militancia, e propon o ecoloxismo como unha estratexia de liberacion nacional, un modelo de existencia atento non so aos intereses economicos, senon tamen a conservacion da vida, que poña os coñecementos tecnicos e cientificos ao servizo dos ecosistemas e desenvolva tecnicas menos agresivas na liña dun movemento que xa se coñece como ecoloxia profunda.Un dos tópicos máis arraigados recoñece Galiza como unha paisaxe: un país verde, de dondas montañas e mil ríos, onde a poboación vive da casa labrega ou do oficio mariñeiro, apegada ao territorio e ao seu. Hai varias decadas que ese modelo deixou de existir para ser aceleradamente substituido polo unico vixente coa globalizacion neoliberal. O natural e politico, o novo ensaio de Teresa Moure, non e un texto especializado. Un determinado modelo de desenvolvemento economico e os problemas globais do planeta (quecemento, cambio climatico, contaminacion) desatan unhas paxinas en que alterna o ensaio literario coas narracions, para provocar unha revolta contra o medioambientalismo eslamiado e o consumismo masivo. Velaqui un berro doente a prol da liberacion animal, da desobediencia civil que practica segas de cultivos transxenicos, da toma de conciencia; de estarmos, en fin, a vivir un momento crucial na historia da humanidade. A pesar de a literatura ecoloxica ter sona de pesimista, o texto participa do entusiasmo liberador, do compromiso e a militancia, e propon o ecoloxismo como unha estratexia de liberacion nacional, un modelo de existencia atento non so aos intereses economicos, senon tamen a conservacion da vida, que poña os coñecementos tecnicos e cientificos ao servizo dos ecosistemas e desenvolva tecnicas menos agresivas na liña dun movemento que xa se coñece como ecoloxia profunda.

Un pianista retirado, unha dermatóloga, o fillo desta, estudante universitario, e mais unha das súas profesoras na facultade de Historia reúnense para constituíren un comando artístico. O seu obxectivo e levar a cabo unha performance un tanto particular, a medio camiño entre a creacion estetica e a toma de conciencia politica. Instalados ao pe das montañas do Courel, este grupo de rebeldes pretende sensibilizar a cidadania cunha intervencion que enlace arte e natureza. Mentres levan a cabo o seu escrupuloso plano, a chegada inesperada dunha nova personaxe, unha psiquiatra vienesa, obrigaos a rexistrar por escrito as suas actividades clandestinas. Desde a multipla perspectiva que emana dos seus diarios, os membros do grupo van dando as suas respectivas versions, que conforman unha historia colectiva, e que conectan a paixon creativa co pasado remoto de cadaquen, coa sua infancia e cos seus medos mais agochados. Porque a arte e unha das formas da loucura.Un pianista retirado, unha dermatóloga, o fillo desta, estudante universitario, e mais unha das súas profesoras na facultade de Historia reúnense para constituíren un comando artístico. O seu obxectivo e levar a cabo unha performance un tanto particular, a medio camiño entre a creacion estetica e a toma de conciencia politica. Instalados ao pe das montañas do Courel, este grupo de rebeldes pretende sensibilizar a cidadania cunha intervencion que enlace arte e natureza. Mentres levan a cabo o seu escrupuloso plano, a chegada inesperada dunha nova personaxe, unha psiquiatra vienesa, obrigaos a rexistrar por escrito as suas actividades clandestinas. Desde a multipla perspectiva que emana dos seus diarios, os membros do grupo van dando as suas respectivas versions, que conforman unha historia colectiva, e que conectan a paixon creativa co pasado remoto de cadaquen, coa sua infancia e cos seus medos mais agochados. Porque a arte e unha das formas da loucura.

Uma mulher é politicamente incorreta quando diz o que não se espera dela e, ainda mais, quando pronuncia uma verdade não admitida pela opinião pública, pelo felizmente acordado no consenso social. S

Primeiro livro de poemas de Teresa Moure. Uma singular Capuchinho Vermelho reconstrói e constrói a sua historia e identidade através de confissões quando é retida por terrorismo ecológico. Este livr

Adam y Eva, la típica pareja que se podría considerar perfecta y estable, se ven obligados a separarse en vacaciones a causa de sus diferentes e irreconciliables problemas de piel. Una eventualidad que traspasará la barrera de la epidermis y que los dejará desnudos en medio de una inesperada ciclogénesis existencial que amenaza sus vidas. Con un estilo narrativo innovador y desenfadado, Teresa Moure plantea una reflexión sobre la identidad sexual de los individuos y la destrucción de un mundo "perfecto" para alcanzar ese otro mundo feliz.

Na peza teatral Cínicas, Sara, unha anciá afectada da síndrome de Dióxenes, enfronta o persoal dos servizos sociais, que está a ocupar a súa vivenda coa probábel intención de desaloxala. A propia Dióxenes, unha filosofa grega da Antiguidade, e desterrada da cidade - unha nova refuxiada, emigrante ou homeless- por defender unha vida natural, allea ao luxo, e considerar a pobreza un camiño para a virtude. Ana acode cada ano a unha cita co seu amante que, esta vez, non aparece. Tres vidas criticas contras as convencions dialogan na procura da autenticidade, perante un publico convertido en observador complice dunha realidade delirante.

¿Ostracia? ¿Un lugar, un sentimiento o la voluntad de una gran mujer por no sentirse vencida?Esta biografía apócrifa de Inessa Armand, activista revolucionaria y amante de Lenin, es un relato sobre el amor, la politica, la pasion y el deseo dentro de un contexto historico irrepetible. A traves de sus escritos, cartas, entrevistas a amigos, opiniones del propio Lenin y poemas, vamos conociendo una vida que embauca, cautiva y nos hace viajar a Ostracia, espacio en el que encuentra y transforma la realidad para superarse a si misma y no dejar de ser mujer, bolchevique, amante, madre, libre y mucho mas.Escritora incansable seduce con las palabras y vive gracias a ellas.

0

Llegada a la vejez, la otrora brillante jueza Sara Fortes vive rodeada de basura y practica la extravagancia como modo de rebeldía. Sus hijos, Pedro y Alba, miran para otro lado y Malena, la mujer de Pedro, se ve obligada a afrontar la situacion en la mas absoluta soledad. Entonces llega el dia en que Sara le prende fuego a su desastrada casa con ella dentro. A partir de entonces, el engranaje familiar se detiene en seco, y cada uno de sus miembros debe mover ficha. A traves de los monologos de Malena, los apuntes de Alba sobre su viaje por Sudafrica y las anotaciones de Sara en un tomo sobre la Revolucion francesa crece, avanza y se destruye esta novela, que reflexiona sobre la maternidad, el viaje y sus impulsos y la mezquindad vestida con corbata que acecha a nuestras sociedades.

Adam Cairbough, coincidindo coas visitas frecuentes á consulta do doutor Castiñeira para tratar os seus problemas de pel, decide separarse de Eva, á muller que ama desde que chegou a Galiza. As vidas de Adam e Eva veranse sorprendidas por un cambio inesperado, que vai derrubar todo aquilo que xulgaban estabel, e definir quen e cadaquen. Esta nova novela de Teresa Moure, tras o exito rotundo de Herba moura, propon a quen le unha indagacion sobre esoutro sexo que levamos dentro. Velaqui unha ficcion trepidante que, xogando coa indivisibilidade dos numeros primos, cuestiona a identidade como algo inherente aos corpos. A reconstrucion da sua identidade sexual converte as personaxes en seres mais felices, que procuran algo que ficara oculto na cotidianeidade e que rematan por descubrir ao se espiren para nos.Adam Cairbough, coincidindo coas visitas frecuentes á consulta do doutor Castiñeira para tratar os seus problemas de pel, decide separarse de Eva, á muller que ama desde que chegou a Galiza. As vidas de Adam e Eva veranse sorprendidas por un cambio inesperado, que vai derrubar todo aquilo que xulgaban estabel, e definir quen e cadaquen. Esta nova novela de Teresa Moure, tras o exito rotundo de Herba moura, propon a quen le unha indagacion sobre esoutro sexo que levamos dentro. Velaqui unha ficcion trepidante que, xogando coa indivisibilidade dos numeros primos, cuestiona a identidade como algo inherente aos corpos. A reconstrucion da sua identidade sexual converte as personaxes en seres mais felices, que procuran algo que ficara oculto na cotidianeidade e que rematan por descubrir ao se espiren para nos.

Novela intensa, de múltiples matices, cuyo título hace referencia a una planta, que a su vez es una metáfora de la mujer. Tres mujeres en tiempos y espacios distintos se encargarán de rebatir la aspiracion cartesiana de la racionalidad pura en detrimento de la perniciosa pasion. Para lograrlo, la autora atribuye tres amantes a Descartes, tres pozos de sabiduria cotidiana, sensibles y sabias, que sabran utilizar la palabra para la curacion del dolor y la consecucion del amor.

És amb aquesta veu suggestiva i vital que Herba d''enamorar ens transmet la importància de la vida privada, intentant retornar a la passió el protagonisme que li correspon: parlem, evidentment, de la

En A xeira das árbores atopámonos cunha narradora-protagonista, solteira e nai de tres fillos, cada un dun pai diferente, que levanta acta, con grandes doses de humor e sen dramatismos, das dificultades que supoñen para unha muller nas suas circunstancias, sen apenas axudas de fora, levar unha vida profesional e criar os seus fillos. Tratase dunha nai entregada, que non lles escatima un minuto de tempo aos seus fillos, pero que tamen ten que traballar duro para sacar a sua familia adiante, o cal a obriga a prolongar a sua xornada de traballo ata altas horas da madrugada. Pero e unha muller feliz e contenta coa vida que leva. Como curiosidade, traballa como tradutora para unha editorial, ocupacion que realiza no momento actual desde a casa, polo que se entrecruzan no relato as consideracions de tipo linguistico que lle suxire a traducion na que esta traballando. Ao longo das distintas partes nas que se estrutura a novela, entrecruzase a historia da sua familia (marcada por unha problematica relacion cun pai maltratador), a sua infancia, e tamen as relacions que mantivo cos homes que acabarian sendo os distintos pais dos seus fillos. En certo sentido, podese dicir que se trata dunha novela cun importante compoñente reivindicativo dos dereitos das mulleres a levar a vida que elas queiran, a marxe dos prexuizos sociais e das valoracions, censuras e presions do mundo exterior. O xurado do Premio Manuel Lueiro Rey destacou a orixinalidade da novela e a frescura do seu estilo.

Teresa Moure desafía el género ensayístico intercalando ideas aisladas y cuentos. Su intención última es renovar el lenguaje, utilizarlo como elemento liberador. La idea de fondo es que la mujer del siglo XXI todavia esta obligada a seguir un modelo. Ahora es mas dinamica y puede aparecer en mas lugares, pero no esta claro que sea mas libre. El discurso cientifico, la escuela y su lenguaje politicamente correcto y las instituciones tienden trampas a traves del lenguaje y atan a la muje a unos topicos dificiles de combatir.