Txabi Arnal Gil

Nikolas mutil afrikarra da. Duela hilabete batzuk bere herria utzi zuen eta gurera etorri zen. Altua, atletikoa, eta ebanoa bezain beltza da. Hala ere, ez da igeriketa-txapelduna, heroia baizik, BENE

Comenzó siendo una brisa agradable. Muy agradable. Poco a poco la brisa ganó velocidad. Se convirtió en viento, a veces juguetón, a veces molesto. Después el viento sopló con más fuerza, con enfado. Y se transformo en vendaval, un vendaval que robo las hojas a los arboles, los sombreros a las cabezas, las tejas a los tejados y el equilibrio a los ciclistas. El vendaval crecio hasta convertirse en huracan. Txabi Arnal presenta un relato de gran belleza literaria construido a partir de la idea del efecto mariposa, un concepto que tambien enlaza con la teoria del caos. Su nombre proviene del proverbio chino segun el cual el aleteo de una mariposa se puede sentir al otro lado del mundo.

Comezou sendo unha brisa agradable. Moi agradable. Pouco a pouco a brisa gañou velocidade. Converteuse en vento, por veces trouleiro, por veces molesto. Despois o vento soprou con máis forza, con carraxe, e transformouse en vendaval, un vendaval que roubou as follas das arbores, os chapeus das cabezas, as tellas dos tellados e o equilibrio dos ciclistas. O vendaval medrou ata converterse nun furacan. Txabi Arnal presenta un relato de gran beleza literaria construido a partir da idea do efecto bolboreta, un concepto que tamen enlaza coa teoria do caos. O seu nome proven do proverbio chines segundo o cal o bater de as dunha bolboreta podese sentir ao outro lado do mundo.

Mamá gastou todos os seus aforros. Comprou un billete para unha embarcación que nos debía levar a unha terra Onde as nenas non dormen en caixas nin as mamás choran. OQO editora, nunha nova mostra do seu compromiso cos temas sociais, publica o segundo titulo da Coleccion Qontextos. Tratase de Caixa de carton, do autor biscaiño Txabi Arnal, unha obra coa que da continuidade ao proxecto editorial iniciado en 2008 e que pretende reservar un espazo do catalogo para alguns temas pouco habituais na literatura infantil e xuvenil, coma por exemplo, a guerra, as desigualdades sociais ou a existencia de reximes antidemocraticos. Neste album, Txabi Arnal e o ilustrador iraniano Hassan Amekan unense para ofrecer unha cronica da inmigracion, mais desde un punto de vista moi diferente ao que a diario nos presentan os telexornais e periodicos. Nestas paxinas non hai analises de xornalistas, nin estatisticas; so a voz valente dos protagonistas deste autentico drama humano e vai ser unha nena inmigrante a que en primeira persoa nos relate a sua historia. O xenero autobiografico convertese aqui nun vehiculo idoneo para trasladar as experiencias dos que emigran. Pero o seu testemuño alen de ofrecernos unha perspectiva mais humana da inmigracion, vainos descubrir a complexidade deste fenomeno que presenta caras moi distintas: a cara da fame e da miseria nos paises de orixe, a cara das mafias que trafican con persoas, a cara do odio e da xenofobia coa que o primeiro mundo recibe os estranxeiros E pese a esta realidade tan desoladora, en Caixa de carton hai esperanza. Porque esta historia tamen fala de solidariedade, dese vinculo fraternal que se establece entre os inmigrantes; e de segundas oportunidades, como a desta nena que tras perder todo, finalmente e adoptada por unha familia e atopa un novo fogar. O encargado de poñerlles rostro aos personaxes creados por Txabi Arnal nesta ocasion e Hassan Amekan. O ilustrador consciente das penalidades que viven os inmigrantes, sobre todo se son ilegais, construe unhas figuras e uns escenarios que parecen de carton, material co que tenta que nos fagamos unha idea da fraxilidade e desamparo destes seres. Para lograr este efecto, utiliza un papel fino e delicado sobre o que comp&

Txabi Arnal Gil y Manu Arnal Gil Historia de un insumiso allí donde los días nacen muertos: una cárcel, desde la que Manu le cuenta a su hermano -y él lo escribe- las cosas que descubre y le sorprenden. "Txabi, tio, comparto celda con unas personas que si las conocieras fliparias". "¿Si? Presentamelas pues, hablame de ellas". Asi surgio este libro lleno de encanto, en el que se nos ofrece con sencillez una galeria de personajes del mundo de la marginacion.

Besos en bote, besos de bruja, besos de liebre… Y tú, ¿cuál prefieres?

MÚSICA 4 ESO (INCLUYE DVD) SIN COLECCIÓN, Edicion 2012, castellano

Nicolás procede de Sudán, llegó hace unos meses y, aunque es un chico alto, atlético y negro como el ébano, no es un campeón africano de natación, pero sí un héroe, un verdadero SUPERHÉROE.The first time our heroine sets eyes on Nicolas, a tall muscular boy, black as ebony, at the local swimming pool, she imagines hes a real life hero. Shes sure hes a swimming champ. But in the water he seems insecure, splashing about instead of swimming. He doesnt seem like the great swimmer she imagined! Its not until later, when Nicolas tells her about his life as a refugee from Sudan, and how the threat of being deported on his 18th birthday is the real reason he wants to learn to swim, that she realizes that hes not just a hero but a real Superhero. A superhero that doesnt want to drown on his inevitable return across the ocean. A moving but upsettingly common story, that the writer here treats with subtlety, a touch of humor and an overwhelming respect, so that the youngest readers can understand reality whilst avoiding sensationalism.

As tres irmás Fernández non coñecían outro oficio que o de roubar. Oculta, a máis vella, escondía todo o roubado e vivía como unha miserenta; Lucía, a mediana, cos seus ladroízos vivía como unha artista de cine; Xusta, a mais nova, so se apropiaba do necesario para vivir. As tres tiñan unha obsesion: brillar mais que o sol. E, para conseguilo, intentaron todo: deitaronse espidas sobre xoias, roubaron a auga dun regato, bañaronse espidas a luz da lua Txabi Arnal traenos unha divertida historia, na que o humor e a ironia teñen un especial protagonismo. As tres irmas ladroas, no seu obsesivo desexo por acumularen riquezas, cobizan o imposible. Nin o ouro, nin as mais luxosas xoias colman os seus delirios de grandeza, pero todo cambiara cando Oculta, Lucia e Xusta descubran que non e ouro todo o que reloce, e que so o afecto e a tenrura faran brillar de verdade os seus corazons (mais, ainda, que o sol do veran). Elena Odriozola, pola sua parte, crea unhas imaxes de gran delicadeza, co trazo sutil que caracteriza xa o seu traballo. Executa, ademais, atractivos xogos conceptuais cos personaxes, as escenas e as distintas composicions. No seu especial tratamento das texturas, incorpora o cromatismo en toda a sua simboloxia e unha particular arquitectura das imaxes, que xoga cos paralelismos entre as distintas ilustracions. Ofrecelle asi ao lector a sua particular interpretacion da historia. Compre lembrar, por ultimo, que Elena Odriozola recibiu no 2006 o segundo Premio Nacional de Ilustracion pola obra A princesa que bocexaba a todas horas. Texto de Txabi Arnal Ilustracions de Elena Odriozola Traducion do castelan de Marisa Nuñez

Vols divertir-te amb el mico despistat, la lluna i el sol, i un rei atabalat? Aquestes són algunes de les"històries desbaratades"que t''ofereix aquest llibre.Un mico travessava la ciutat saltant de f

Oheratu nintzen. Logura izan arren ez nintzen lokartzen.Zer egin behar nuen? Ardiak zenbatu? Ez. Askoz hobeto pailazoak, astoak, kapelak, izarrak, munstroak, sagutxoak, frutak edota oheak kontatzea!Egia esan ez nintzen berehala lokartu. Hala ere, primeran pasatu nuen.

Marilin lamia ezatsegina haserre zegoen. Kontu handiz zaintzen bazituen ere, bere lorategiko loreei kiratsa zerien. Eguzkia oraindik mendien atzean gordeta zegoela, Marilin ohetik jaiki eta, pijama erantzi gabe, madariondoaren ostean gordetzera abiatu zen. Handik ordu pare batera Txapla igel bihurria saltoka eta barrezka agertu zen. Lorategiko bazterrak miatzen zebilen. Inguruan inor ez zegoela ziurtatu nahi zuen. Eta bakar bakarrik zegoela sinetsita egon zenean, txizaz ureztatu zuen lamiaren arrosa-landarerik ederrena. Harrapatu zaitut!, igel higuingarri hori. Beraz, zu zara nire loreen usain goxoa kutsatzen duena, sutan agertu zen Marilin. Zureak egin du! Eta jarraian, bere makilatxo magikoa amorruaz astinduz, hitz magikoak esan zituen: GUAIMOLAMOLA!! Amen batean, Txapla igela printze ederra bilakatuta zegoen. Bere ama ez zen erregina. Bere aitak ez zuen sekula koroarik eraman. Hala eta guztiz, Txapla printzea zen; Ange erresumaren printze berria. Urmaela utzi behar izan zuen jauregi handi batean bizitzeko. Bere beharrak betetzen zituzten morroiz inguraturik bizi zen. Gauzak horrela, Txapla printzea munduko printze zoritxarrekoena zen. Ondasunez inguraturik bizi bazen ere, Txapla printzea ez zen batere zoriontsua... 7/8 URTETIK GORAKOENTZAT

Tituluak berak argi eta garbi azaltzen digunez Hogeita bost ipuin motz liburua kontu labur asko biltzen dituen lana dugu. Protagonista nagusia bilatu behar izango bagenu ipuin guzti hauetan zehar, horixe irudimena genuke. Haurrak, helduak eta agureak, abereak eta piztiak. Edozein gauza, biziduna ala bizitzarik ga-be-koa, badaiteke ipuin harrigarri hauen pertsonaia izan, eta pertsonaia hauei edozein gauza gerta dakieke. Azken finean, egileak dionez, hogei bost ipuin hauek konpartitzen duten ezaugarria gazteentzako zein helduentzako opari bat izatea da.

Marixa bere poltsa hartuta hara eta hona dabil. Gaur lapurreta bat gertatu da hirian, eta polizia batek Marixa lapurra dela pentsatu du. Baina zer da Marixak poltsan daramana?

Itsu Bilakatzen Gareneko Ipuinak? Eta nork eman ote dio liburu honi hain izenburu bitxia?Oraindik ere Sergiok ez daki ipuin harrigarria irakurtzeko zorian dagoenik. Ez daki ipuinaren bidez asko ikasi behar duenik; batez ere liskarretan garailerik ez dagoenik. Ez daki liburu bat oparirik onena izan daitekeenik. Eta askoz ere gutxiago izeba Ione, Roberto jostuna eta Armi armiarmarekin batera, irakurri behar duen liburuaren protagonista bihurtuko denik.Zergaitik? Irakurleok liburuen protagonista nagusiak garelako; hain zuzen ere.

Historias de un mundo disparatado.Un mono despistado, la luna y el sol, un rey atolondrado historias de un mundo disparatado.