Libros de Narrativa en gallego, página 10 de 156

Volume que acolhe oito relatos bem diferentes, com induvitável riqueza temática e estilística. O barroquismo expresivo e a intensidade dos caracteres humanos de que fam gala as personagens protagonistas destas historias estam a se converter nos maiores sinais de identidade do autor. Premio Carvalho Calero de narrativa, 1993.

Negros espellos reune os mellores relatos de intriga e suspense de Ramón Caride.�Caride Ogando sabe enganchar ao lector coas súas historias de suspense, nas que os vellos temas de rancores, ciúmes, f

Para o protagonista desta novela, extraño ó mundo que o rodea, nada ten sentido: Deus, o amor, a morte... E así acepta a sorte de morrer executado, negándose a todo impulso de resignación, esperanza

Gurgulliña sabe portarse ben e quere que tamén nós aprendamos a facelo. Un día decide abandonar o manantial que a viu nacer, para se botar a voar polo mundo espaliando os seus consellos en verso. Unha historia tenra e divertida, que nos axudara a lembrar a importancia dos "bos modais" para lograr ser felices e facer felices aos demais.

A narrativa de Helia Correia caracterízase pola súa capacidade poetica e pola súa sinxeleza. Helia Correia (Lisboa, 1949) e autora dunha obra que se enmarca nesa riquísíma producción da literatura portuguesa de autoria feminina posterior ao 25 de Abril. En "Montedemo", o texto que consagrou a Helia Correia, a autora fai unha denuncia da corrupcion das formas de vida mais tradicionais, ligadas a terra dos campesiños e aldeans portugueses dos nosos dias. Aqui aparecen as mais importantes caracteristicas recorrentes da sua obra: o ritmo oralizante, o mundo das crenzas e supersticions do rural, a critica das convencions sociais en xeral e de xenero en especial, a dimension fantastica e simbolica, onirica ou as veces case mistica mais o eloxio da loucura e do dionisiaco. "Montedemo" e unha novela curta, de forte densidade metaforica, que se centra en torno aos habitantes dunha pequena e imaxinaria vila do litoral portugues. A xente desta vila ten na cristianizada festa de San Xurxo a unica valvula de escape para os seus desexos e ansias reprimidos. Con este pano de fondo construese, tamen, unha analise da sexualidade e do comportamento feminino, tradicionalmente reprimido pola sociedade, a igrexa e o patriarcado.

Quince relatos que constitúen un completo percorrido pola narrativa breve de Ramón Caride publicada dende 1991 ata a actualidade. Relatos que transitan polo real, polo fantástico, polo estraño e polo marabilloso. Unha achega dun dos narradores claves de entre séculos.En Escáner Ramón Caride fai un completo percorrido pola súa narrativa breve publicada dende o ano 1991 ata a actualidade, ofrecendo relatos realistas, na liña do seu volume anterior, Negros espellos (Xerais Peto nº 38), xunto con outros de temática fantástica. Escritor realista, Caride fai nestes relatos a crónica de sucesos da nosa sociedade, facéndoa dende dentro, pola carne e polo sangue. Para Xosé Miranda, prologuista do volume, a escrita de Caride está sempre preto do xénero negro “e por iso é sempre un escritor comprometido”, coa súa sociedade e co seu tempo, tomando partido para ver, para denunciar, para expoñer. Nestes quince relatos de Escáner hai unha visión de conxunto do ser humano. Nos catro primeiros relatos, inéditos ata o momento, (“Foto-Shock”, “Carta a Berta”, “Hendra” e “Viaxe de Volta”) e cos que comeza o volume, están tódalas tendencias da narrativa curta de Caride, desde o realismo, a denuncia, o compromiso e mesmo a hiperrealidade de “Foto-Shock”, un texto fondamente narrativo e fondamente reflexivo, que escarva tanto na alma humana como na situación do mundo; ata a ciencia-ficción de “Hendra”, unha ciencia ficción tanto ao xeito do cinema como biolóxica ou psicolóxica; pasando polo inusual final feliz de “Viaxe de volta”, esa case segunda oportunidade que só se lles con-cede aos felices como Ulises, e pola amarga crítica ao mundo literario, tan inzado de oportunistas e alpabardas, da “Carta Berta”.